Erich Kempka

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Erich Kempka
Kempka rijdt Hitler en Mussolini (1937)
Kempka rijdt Hitler en Mussolini (1937)
Geboren 16 september 1910
Oberhausen, Duitse Keizerrijk
Overleden 24 januari 1975
Freiberg am Neckar, West-Duitsland
Begraven Algemene begraafplaats, Freiberg am Neckar[1]
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Flag Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Dienstjaren 1932 - 1945
Rang HH-SS-Obersturmbannfuhrer-Collar.png Shoulder-wss-ill-obersturmbannf.jpg
SS-Obersturmbannführer
Eenheid SS-Begleitkommando des Führers
Leiding over Chauffeur van Adolf Hitler
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Erich Kempka (Oberhausen, 16 september 1910 - Freiberg am Neckar, 24 januari 1975) was een Duitser die bekend is geworden als de chauffeur van de Duitse dictator Adolf Hitler.

Kempka werd geboren als zoon van een mijnwerker, in een grote familie met tien kinderen. Na tot elektricien te zijn opgeleid, werkte hij enige tijd bij DKW. Kempka was vanaf 1930 lid van de NSDAP en de SS en werd op aanbeveling van een andere NSDAP'er in 1932 chauffeur van Hitler. Vanaf 1936 was hij Hitlers enige chauffeur.

Erich Kempka bestuurt de Mercedes-Benz 700 K met Hitler en Mussolini (1938).
Een van de officiële auto's waarin Kempka, Hitler reed.

Kempka was aanwezig in de zogenoemde Führerbunker, waar Hitler zijn laatste dagen doorbracht en uiteindelijk zelfmoord pleegde. Op 30 april 1945 werd hem gezegd 200 liter benzine naar de bunker te brengen. In de bunker aangekomen kreeg hij te horen dat Hitler en zijn kersverse echtgenote Eva Braun dood waren. Kempka hielp de lijken naar buiten te dragen en was getuige van de crematie ervan, die gebeurde met behulp van de 200 liter benzine die hij naar de bunker had gebracht.

Kempka bleef in de bunker tot 1 mei 1945, vluchtte toen maar werd opgepakt door het Amerikaanse leger. Vervolgens werd hij door de Amerikanen tot 1947 vastgehouden.

In 1976 verschenen postuum onder de titel Die letzten Tage mit Adolf Hitler zijn memoires in boekvorm.

Militaire loopbaan[bewerken]

Registratienummers[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Laaste bewoners van de Führerbunker op datum van vertrek (1945)
Reichsadler der Deutsches Reich (1933–1945).svg

20 april:
Hermann Göring · Heinrich Himmler
21 april:
Robert Ley · Karl-Jesko von Puttkamer
22 april:
Karl Gebhardt · Julius Schaub · Christa Schroeder · Johanna Wolf · Eckhard Christian
23 april:
Albert Bormann · Theodor Morell · Hugo Blaschke · Joachim von Ribbentrop · Albert Speer
24 april:
Walter Frentz
28 april:
Robert Ritter von Greim · Hanna Reitsch · Walter Wagner
29 april:
Bernd Freytag von Loringhoven · Gerhard Boldt · Rudolf Weiss · Wilhelm Zander · Heinz Lorenz · Willy Johannmeyer
30 april:
Nicolaus von Below
1 mei:
Wilhelm Mohnke · Traudl Junge · Gerda Christian · Constanze Manziarly · Else Krüger · Otto Günsche · Walther Hewel · Ernst-Günther Schenck · Hans-Erich Voss · Johann Rattenhuber · Peter Högl · Werner Naumann · Martin Bormann · Heinz Linge · Erich Kempka · Heinrich Doose · Hans Baur · Georg Betz · Ludwig Stumpfegger · Artur Axmann · Günther Schwägermann · Ewald Lindloff · Hans Reisser · Armin D. Lehmann · Josef Ochs · Heinz Krüger · Werner Schwiedel · Gerhard Schach · Hans Fritzsche
2 mei:
Helmuth Weidling · Hans Refior · Theodor von Dufving · Siegfried Knappe · Rochus Misch
Nog steeds aanwezig op 2 mei:
Erna Flegel · Werner Haase · Helmut Kunz · Fritz Tornow · Johannes Hentschel · Liselotte Chervinska
Pleegde zelfmoord:
Alwin-Broder Albrecht · Ernst-Robert Grawitz · Adolf Hitler · Eva Braun · Joseph Goebbels · Magda Goebbels · Wilhelm Burgdorf · Hans Krebs · Franz Schädle
Geëxecuteerd:
Hermann Fegelein
Vermoord:
Kinderen van Goebbels · Blondi
Onbekend:
Heinrich Müller