Eriek Verpale

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eriek Verpale (1995)

Eriek Verpale (werkelijke naam Eric Verpaele) (Zelzate, 2 februari 1952Ertvelde, 10 augustus 2015) was een Vlaams schrijver.

Levensloop[bewerken]

Hij volgde economie-talen als interne leerling bij de broeders in Oostakker-Lourdes en studeerde aan de Universiteit Gent, 1 jaar Germaanse filologie en 1 jaar slavistiek (1970-1972). De schrijver beweerde dat hij werd opgevoed door zijn uit Litouwen afkomstige joodse overgrootmoeder, die vlak naast hem woonde. Hierdoor werd zijn belangstelling gewekt voor de joodse cultuur. Verpale heeft dan ook verschillende vertalingen uit het Jiddisch en Hebreeuws op zijn naam staan.

Aanhalingsteken openen

Toen ik op de lagere school het alfabet leerde, heeft mijn overgrootmoeder me ook het Hebreeuwse alfabet geleerd. Ik kan niet zeggen dat ze me echt Jiddisch heeft geleerd, maar ze zorgde voor de basis. Later ben ik dat allemaal zelf gaan uitpluizen. Van '75 tot '77 heb ik Hebreeuws gestudeerd en ik heb toen een tijdlang intens contact gehad met de joodse gemeenschap van Gent.

Aanhalingsteken sluiten
Eriek Verpale met Moeder Zulma in haar café De Moedige in de wijk De Katte, Zelzate 1990. De cafébazin is een belangrijk personage in Verpale's meesterwerk Alles in het klein.

Bibliografie[bewerken]

  • De rabbi en andere verhalen (1975)
  • Polder- & andere gedichten (1975)
  • Voor een simpel ogenblik maar... (1976)
  • Een meisje uit Odessa (1979)
  • Op de trappen van Algiers (1980)
  • Alles in het klein (1990) (NCR-prijs 1992)
  • Onder vier ogen (1992) (samen met Luuk Gruwez)
  • Verzamelbundel: Nachten van Beiroet (1994)
  • Gitta (1997)
  • Nagelbrieven: De patatten zijn geschild (1998)
  • Katse nachten (2000)

Toneelstukken[bewerken]

Externe links[bewerken]