Ernest Apers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Ernest Apers (Boom, 23 december 1883Heverlee, 19 november 1959), was een Belgisch architect.

Biografie[bewerken]

Ernest Apers werd geboren als Jean Guillaume Ernest Apers in Boom, maar liet zich altijd Ernest noemen. Apers studeerde onder meer aan de Academie te Antwerpen om er architect of ‘bouwmeester’ te worden. Hij vestigde zich in Boom als architect en huwde met Julia Keyenbergh. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verhuisde het gezin naar Leuven waar hij in dienst kwam van de Belgische Boerenbond. Hij gaf er advies over de aanleg en inrichting van hoeven en landelijke gebouwen.

Hij kwam in contact met Joseph Vanden Berghe uit Roeselare. Deze stad en de hele regio had tijdens de oorlog veel schade geleden. Veel gebouwen moesten heropgebouwd worden. Vanden Berghe werd Toegevoegd Hoog Koninklijke Commissaris van de Dienst der Verwoeste Gewesten. Zo kwam Apers in Roeselare terecht waar hij al meteen in de ‘Kring der Bouwmeesters van Roeselare’ opgenomen werd. Hij was een van de architecten die zich met de heropbouw van de stad en regio mochten bezighouden. Bij deze groep architecten was René Doom de voorman. Hij was een voorstander van de regionalistische bouwstijl.

Een van Apers projecten was onder meer het voorzien van nieuwe fraaie gevels voor de woningen op de Grote Markt. Hij kreeg ook veel opdrachten van de sociale bouwmaatschappij ‘De Mandel’. Zo mocht hij verschillende woningen tekenen in de nieuwe sociale woonwijk het Mandelkwartier. In 1924 werd hij de vaste architect van de sociale bouwmaatschappij ‘Eigen Heerd’ uit Rumbeke.

Apers realiseerde niet alleen heel wat heropbouw- en sociale bouwprojecten. Hij waagde zich ook aan de particuliere woningbouw. Toen de bouwstijl van de art deco in Vlaanderen opgang maakte, zou Apers snel evolueren van het regionalisme naar de art deco. Hij ontwierp onder meer een woning in art deco op het Stationsplein dat later als monument geklasseerd werd.

Apers liet een eigen woning bouwen in de stad Roeselare waar het gezin zich vestigde. Hij engageerde zich in het lokale verenigingsleven, niet alleen in de culturele verenigingen. Hij werd onder meer secretaris van voetbalclub S.K. Roeselare Apers bleef ook na de Tweede Wereldoorlog actief tot zijn gezondheid achteruit ging. In 1959 verhuisde hij naar Heverlee waar zijn zoon woonde als professor. Enkele maanden later overleed hij.

Externe links[bewerken]

Bron[bewerken]

  • ASPESLAGH, Peter. Bouwen in Roeselare. Ernest Apers. Oeuvrelijst. Roeselare, 2010.