Ernst Otto Fick

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Ernst Otto Fick
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 5 februari 1898
Kirchdorf an der Iller, Baden-Württemberg, Duitse Keizerrijk
Overleden 29 april 1945
Murnau am Staffelsee, Beieren, Nazi-Duitsland
Rustplaats Militaire begraafplaats in Schwabstadl; graf: 489[1]
Land/zijde Flag of Germany (1867–1919).svgDuitse Keizerrijk
Flag of Germany (3-2 aspect ratio).svgWeimarrepubliek
Vlag van nazi-Duitsland Nazi-Duitsland
Onderdeel War Ensign of Germany (1903–1919).svg Deutsches Heer
Cross-Pattee-Heraldry.svg Luftstreitkräfte
Flag of the Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Luftwaffe eagle.svgLuftwaffe (1939 - 1941)
Dienstjaren 1915 - 1918
19301944
Rang HH-SS-Brigadefuhrer-Collar.pngSS Brigadeführer.jpg
SS-Brigadeführer en Generalmajor in de Waffen-SS
Eenheid 2a/Ersatz Btn/Königlich Bayerisches 1. Feldartillerie-Regiment „Prinzregent Luitpold“
Ersatz Abt/Gebirgs Art Abt 2/Abt 4
29 juni 1915 - 28 juli 1915
Batterie 10
Ersatz Abt/Gebirgs Art Abt 2/Abt 4
4 april 1918 - 24 mei 1918
Fliegeratz Abt 1
13 september 1918 -
30 oktober 1918
Vrijkorps von Erpp
6. SS-Standarte
Persönlicher Stab Reichsführer-SS
Flieger-Ausbildungs-Regiment 13
15 mei 1939 -
17 juni 1939
Flieger-Ausbildungs-Regiment 13
15 september 1939 -
5 oktober 1940
Bevel SS-Sturm 3/I/31
1 december 1931 -
2 september 1932
Inspekteur für Gesamte Weltanschauliche Erziehung in d. SS u. Polizei
6 december 1943 -
29 april 1945
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog

Tweede Wereldoorlog

Onderscheidingen zie onderscheidingen
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog

Ernst Otto Fick (Kirchdorf an der Iller, 5 februari 1898 - Murnau am Staffelsee, 29 april 1945) was een Duitse officier en SS-Brigadeführer en Generalmajor in de Waffen-SS tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij doceerde voor de gehele SS en de politie wereldbeschouwelijk onderwijs.

Leven[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 februari 1898 werd Ernst Otto Fick in Kirchdorf an der Iller geboren. Hij was de zoon van de handelaar Gustav Adolf Fick (13 maart 1867 - 21 maart 1950), en zijn vrouw Bertha (geboortenaam Jakob) (28 mei 1871 - 24 februari 1917).

Eerste Wereldoorlog[bewerken | brontekst bewerken]

Op 19 januari 1915 meldde Fick zich tijdens zijn schoolgang als Kriegsfreiwilliger. Hij werd bij het 2a/Ersatz Btn/Königlich Bayerisches 1. Feldartillerie-Regiment „Prinzregent Luitpold“ geplaatst. Fick zat vanaf 29 juni 1915 tot 28 juli 1915 bij het Ersatz Abt/Gebirgs Art Abt 2/Abt 4. Op 1 september 1915 werd hij tot Gefreiter bevorderd. Waarna hij als kanonnier in de bergtroepen van het 10e Batterij werd ingezet. Op 17 januari 1917 werd Fick tot Unteroffizier bevorderd. Hierna was hij vanaf 4 april 1918 tot 24 mei 1918 naar het Ersatz Abt/Gebirgs Art Abt 2/Abt 4 ingezet. Daarna werd hij op 2 mei 1918 tot Vizewachtmeister bevorderd. Fick volgde een opleiding voor aspirantofficieren. Na deze opleiding werd hij op 31 augustus 1918 tot Leutnant der Reserve bevorderd. Hierna werd naar het Fliegeratz Abt 1 overgeplaatst. Fick ging naar de Flieger-Beobachterschule 1, maar werd op 28 november 1918 gedemobiliseerd.

Interbellum[bewerken | brontekst bewerken]

In 1919 na de oorlog, werd hij van het vrijkorps von Erpp lid. Van 1919 tot 1931 leidde Fick de kruidenierswinkel van zijn vader, en was hij tevens beheerder van de bezittingen van zijn ouders. Op 1 april 1929 werd hij lid van de NSDAP. Nadat de kruidenierswinkel van zijn ouders failliet ging, trad hij tot de Schutzstaffel (SS) toe en werd op 1 februari 1930 als SS-Anwärter ingeschaald. Hij werd bij de 6. SS-Standarte geplaatst. Vanaf 28 juli 1930 tot 30 maart 1931 was Fick Gruppenführer der SS-Staffel Spiegelau in de SS-Sturm 86. Op 30 maart 1931 werd hij tot SS-Sturmführer bevorderd. Na zijn bevordering, werd hij tot chef van de SS-Sturm 3/I/31 en adjudant van de SS-Sturmbann 1/1 benoemd. Vanaf 26 augustus 1932 tot 2 september 1932 was Fick Hilfsreferent in de 2e afdeling van het SS-Hauptamt. Waarna hij als Hilfsreferent naar de Persönlicher Stab Reichsführer-SS overgeplaatst werd. Op 10 januari 1934 werd hij tot SS-Obersturmführer bevorderd. Vanaf 10 januari 1934 tot 16 maart 1934 zat Fick in de SS-Abschnitte VIII. Op 23 april 1934 werd hij tot SS-Sturmhauptführer bevorderd. Tegelijk maakte hij onderdeel van het SS Hilfswerk Dachau uit, deze functie bekleedde hij tot 21 januari 1935. Op 29 april 1934 trad Fick met stenotypiste Gertraud Dapperger (21 maart 1914 - 20 februari 2010) in het huwelijk. Hij werd naar de II./LSSAH overgeplaatst, en werd tegelijk hij tot leraar van het Unterführer-Unterricht (vrije vertaling: onderofficiersonderwijs) benoemd. Vanaf 20 maart 1935 tot 12 april 1935 was hij bij de I./SS-Standarte 1 in de stafleiding/RuSHA. Hierna werd Fick tot Stabsführer (stafleider) van het scholingsambt van het RuSHA benoemd. Op 31 mei 1935 werd hij tot SS-Sturmbannführer bevorderd. Waarna hij op 13 september 1936 tot SS-Obersturmbannführer werd bevorderd. Vanaf 8 februari 1937 tot 3 april 1937 was hij als voormalig lid van de Luftstreitkräfte, bij de Flieger-Ersatz-Abteilung 12 van de Luftwaffe geplaatst. Hierna was hij leraar aan de SS-Junkerschule Braunschweig. Hierop volgend gaf hij in wereldbeschouwelijk onderwijs aan de SS-Junkerschule in Bad Tölz les. Hij was een fervente aanhanger van de nazi-ideologie[2]. Vanaf 15 mei 1939 tot 17 juni 1939 was hij voor een periode bij het Flieger-Ausbildungs-Regiment 13 geplaatst. Op 1 september 1939 werd Fick weer in de Luftwaffe opgenomen, en werd nogmaals bij het Flieger-Ausbildungs-Regiment 13 geplaatst.

Tweede Wereldoorlog[bewerken | brontekst bewerken]

In 1940 werd hij tot Hauptmann der Reserve bevorderd. Vanaf 5 oktober 1940 tot 4 december 1940 was Fick leraar aan de SS-Junkerschule in Bad Tölz. In mei 1941 kreeg hij een frontcommando bij een artillerieregiment van de 5. SS-Panzer-Division Wiking. Dit regiment nam aan Operatie Barbarossa deel. Het is onduidelijk of hij als commandant van de eenheid, of er als ideologische waarnemer was[2]. Een conflict met de commandant van het regiment, SS-Standartenführer Herbert Otto Gille, leidde tot Ficks daaropvolgende verwijdering van het oostfront en herplaatsing als commandant van de SS Ausbildungslagers Sennheim (ideologisch trainingskamp) in Sennheim in juni 1942. Het kamp lag in het oosten van Frankrijk, in Elzas-Lotharingen en er werden in het kamp voornamelijk buitenlandse rekruten voor de Waffen-SS getraind[2]. Deze functie vervulde hij tot 31 maart 1941. Op 15 oktober 1940 nam hij uit de Luftwaffe ontslag. Op 30 januari 1942 werd hij tot SS-Standartenführer in de Waffen-SS bevorderd. Vanaf 1 januari 1942 tot 1 januari 1944 was hij commandant van het SS Ausbildungslagers Sennheim. Op 30 januari 1943 werd Fick tot SS-Oberführer in de Waffen-SS bevorderd. Hierop volgde zijn benoeming tot Inspekteur für Gesamte Weltanschauliche Erziehung in d. SS u. Polizei (vrije vertaling: Inspecteur voor het Gehele Wereldbeschouwelijk onderwijs in de SS en de Politie) in het SS-Hauptamt en het Hauptamt Orpo. Aan het einde van de oorlog was Fick nog Amtsgruppenchef (Amtsgruppe C) in het SS-Hauptamt.

Dood

Op 29 april 1945 werd Fick waarschijnlijk door de voorhoede van het Amerikaanse 7e Leger tijdens de bevrijding van het Kriegsgefangenenlager (Oflag VII A) samen met zijn chauffeur doodgeschoten[3].

Militaire carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Lidmaatschapsnummers[bewerken | brontekst bewerken]

  • NSDAP-nr.: 124 087[7] (lid geworden 1 april 1929[5])
  • SS-nr.: 2 853[7] (lid geworden 1 februari 1930[5])

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie:

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]