Etel Adnan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Etel Adnan
إيتيل عدنان
Adnan in 2008
Algemene informatie
Geboren 24 februari 1925
Geboorteplaats Vlag van Libanon (1920-1943) Beiroet (Frans-Libanon)
Overleden 14 november 2021
Overlijdensplaats Vlag van Frankrijk Parijs
Werk
Genre poëzie, romans, korte verhalen, toneelstukken en essays
Stroming Arabische literatuur, Amerikaanse literatuur, Franse literatuur
Invloeden Hurufiyya
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Etel Adnan (Arabisch: إيتيل عدنان; Beiroet, 24 februari 1925Parijs, 14 november 2021) was een in Frans-Libanon geboren Syrisch-Amerikaanse dichteres, essayiste en beeldend kunstenares. Ze woonde sinds de jaren tachtig afwisselend in Parijs en Sausalito, in de Amerikaanse staat Californië.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Adnan werd op 24 februari 1925 in Beiroet, destijds de hoofdstad van Frans-Libanon, geboren. Haar moeder was een Grieks-orthodoxe vrouw uit Smyrna, terwijl haar vader een Turkse officier uit Damascus (Ottomaans Syrië) was. Haar ouders ontmoetten elkaar in Smyrna tijdens de Eerste Wereldoorlog, waar haar vader als gouverneur van Smyrna diende. Nadat het Ottomaanse Rijk was ingestort en Smyrna verbrand werd tijdens de bezetting van Smyrna, vluchtten haar ouders naar Beiroet. Adnan groeide op in Beiroet en sprak thuis Turks en Grieks, terwijl Arabisch de belangrijkste taal van de Libanese samenleving was. Ze kreeg onderwijs op Franse kloosterscholen en Frans werd de taal waarin ze haar vroege werk schreef. Ze studeerde later ook Engels, waardoor haar latere werk vooral in deze taal is geschreven. Ze volgde opleidingen aan de Universiteit van Parijs, de Harvard-universiteit en de Universiteit van Californië - Berkeley. In haar latere leven identificeerde Adnan zichzelf als lesbienne[1] en verliet Beiroet in de jaren tachtig samen met haar partner Simone Fattal (geb. 1942) voor Californië.[2]

In 2003 werd Adnan door het academische tijdschrift MELUS "de meest gevierde en ervaren Arabisch-Amerikaanse auteur die vandaag de dag schrijft" genoemd.[3] Naast haar literaire output, blijft Adnan visuele werken produceren in verschillende media, zoals olieverfschilderijen, films en wandtapijten, die in galerieën over de hele wereld zijn tentoongesteld.

In 2017 was het werk van Adnan opgenomen in 'Making Space: Women Artists and Postwar Abstraction', een groepstentoonstelling georganiseerd door het MoMA, die prominente kunstenaars samenbracht, waaronder Ruth Asawa, Gertrudes Altschul, Anni Albers, Magdalena Abakanowicz, Lygia Clark en Lygia Pape.[4][5]

Adnan overleed op 96-jarige leeftijd.[6]

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Naast haar kunstwerken had ze verschillende verzamelingen van poëzie, romans, korte verhalen, toneelstukken en essays, waaronder:[7]

Engelstalig[bewerken | brontekst bewerken]

  • From A to Z Poetry (1982)
  • The Indian Never Had a Horse and Other Poems (1985)
  • Journey to Mount Tamalpais: An Essay (1985)
  • The Arab Apocalypse (1989)
  • The Spring Flowers Own and the Manifestations of the Voyage (1990)
  • Paris, When It's Naked (1993)
  • Of Cities and Women, Letters to Fawwaz (1993)
  • To Write in a Foreign Language (1996)
  • There: In the Light and the Darkness of the Self and of the Other (1997)
  • In/somnia (2002)
  • In the Heart of the Heart of Another Country (2005)
  • Seasons (2008)
  • Master of the Eclipse (2009)
  • Premonition, Kelsey Street Press (2014) ISBN 978-0-932716-82-8
  • Life is a Weaving, Galerie Lelong (2016) ISBN 978-2-868821-23-2

Arabischtalig[bewerken | brontekst bewerken]

  • al-Sitt Marie Ruz. Bayrut: al-Mu-assasah al-Arabiyah lil-Dirasat wa-al-Nashr, 1979
  • Kitab al-bahr; kitab al-layal; kitab al-mawt; kitab al-nihayah, with Abid Azarih. Bayrut: Dar Amwaj, 1994
  • n mudun wa-nisa: rasail il Fawwaz. (Of Cities and Women.) Bayrut: Dar al-Hihar, 1998
  • al-Sitt Mari Ruz: riwayah. (Sitt Marie Rose.), with Jirum Shahin and Firyal Jabburi Ghazul.Al-Qahirah: al-Hayah al-Ammah li-Qusur al-Thaqafah, 2000

Franstalig[bewerken | brontekst bewerken]

  • Jbu: Suivi de l'Express Beyrouth enfer. Paris: P.J. Oswald, 1973
  • Sitt Marie Rose. Paris: Des Femmes, 1978
  • L'apocalypse arabe. Paris: Papyrus Éditions, 1980
  • Rachid Korachi: Ecriture passion, amb Rachid Korachi i Jamel-Eddine Bencheikh. Alger: Galerie Mhamed Issiakhem, 1988
  • Ce ciel qui n'est pas. Paris: L'Harmattan, 1997
  • Prémonition, Galerie Lelong, 2015
  • Le Prix que nous ne voulons pas payer pour l'amour, Galerie Lelong, 2015
  • A propos de la fin de l'Empire Ottoman, Galerie Lelong, 2015
  • La vie est un tissage, Galerie Lelong, 2016 ISBN 978-2-868821-21-8