Euro Hockey League

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Beeldmerk

De Euro Hockey League (EHL) is een Europese hockeycompetitie voor clubteams. De EHL is de opvolger van de Europacuptoernooien en wordt georganiseerd door de European Hockey Federation (EHF).

Geschiedenis en achtergrond[bewerken]

De eerste editie van het toernooi werd aangevangen in 2007. 24 clubs uit 12 landen streden om de Europese titel. De Euro Hockey League gold als opvolger van de Europacup. De EHL wordt georganiseerd door de European Hockey Federation. Lange tijd was de EHL is er alleen voor de heren, voor de dames was er de vergelijkbare Club Champions Cup. In 2019 werd besloten om ook een vrouwentoernooi in te richten.

De Euro Hockey League (EHL) is gebaseerd op het Champions Leaguemodel, wat onder andere al gebruikt wordt in voetbal, volleybal en handbal. De beste teams van Europa spelen onderling tegen elkaar en de winnaar mag zich na afloop de beste van Europa noemen. Het hele evenement wordt gespeeld in vier weekenden op vier verschillende locaties verdeeld over het hele hockeyseizoen.

Kwalificatie[bewerken]

Het aantal teams dat een land mag afvaardigen wordt bepaald door een ranglijst van de internationale prestaties van landen. België en Nederland hebben hierin een leidende positie. Aan het toernooi nemen 24 clubs deel, verdeeld over 12 landen. De eerste 4 landen vaardigen drie teams af naar de EHL; de landen met plaats 5 t/m 8 hebben twee deelnemende teams en de landen 9 t/m 12 één team.

Schaduwtoernooien[bewerken]

Voor de lager gerangschikte landen zijn er aparte kleine Europese toernooien. De Euro Hockey Trophy is een Europees toernooi dat in de schaduw staat van de EHL. Hieraan doen de vice-kampioenen van de landen op plaats 9 t/m 12 mee, aangevuld met de kampioenen van de landen 13 t/m 16, in totaal dus 8 teams. Vervolgens nemen de vice-kampioenen van die landen samen met de kampioenen van 17 t/m 20 deel aan de Hockey Challenge I, enzovoort. Zie de tabel hieronder ter verduidelijking.

pos. EHL Trophy Challenge I Challenge II Challenge III Challenge IV Challenge V
1 - 4 3
5 - 8 2
9 - 12 1 1
13 - 16 1 1
17 - 20 1 1
21 - 24 1 1
25 - 28 1 1
29 - 32 1 1
33 - 36 1
Totaal 24 8 8 8 8 8 8

Winnaars[bewerken]

Jaar Goud Zilver Brons
2007/08 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HGC Vlag van Nederland HC Rotterdam
2008/09 Vlag van Nederland HC Bloemendaal Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HC Rotterdam
2009/10 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HC Rotterdam Vlag van Nederland Amsterdam H&BC
2010/11 Vlag van Nederland HGC Vlag van Spanje Club de Campo Vlag van Engeland Reading HC
2011/12 Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland Amsterdam H&BC Vlag van België KHC Dragons
2012/13 Vlag van Nederland HC Bloemendaal Vlag van België KHC Dragons Vlag van Nederland Amsterdam H&BC
2013/14 Vlag van Duitsland Harvestehuder THC Vlag van Nederland Oranje Zwart Vlag van België KHC Dragons
2014/15 Vlag van Nederland Oranje Zwart Vlag van Duitsland UHC Hamburg Vlag van Nederland HC Bloemendaal
2015/16 Vlag van Nederland SV Kampong Vlag van Nederland Amsterdam H&BC Vlag van Duitsland Harvestehuder THC
2016/17 Vlag van Duitsland Rot-Weiss Köln Vlag van Nederland Oranje-Rood Vlag van België KHC Dragons
2017/18 Vlag van Nederland HC Bloemendaal Vlag van Nederland SV Kampong Vlag van Nederland HC Rotterdam
2018/19 Vlag van België Waterloo Ducks Vlag van Duitsland Rot-Weiss Köln Vlag van Duitsland Mannheimer HC

Medaillespiegel[bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Nederland Nederland 6 7 6 21
2 Vlag van Duitsland Duitsland 5 3 2 10
3 Vlag van België België 1 1 3 5
4 Vlag van Spanje Spanje 0 1 0 1
5 Vlag van Engeland Engeland 0 0 1 1
Totaal 12 12 12 36

Prijzengeld[bewerken]

In totaal valt er 35.000 euro te verdelen tussen de nummers één, twee en drie. De winnaar van de EHL strijkt 20.000 euro op, de nummer twee 10.000 euro en de nummer drie 5.000 euro. De beste speler van het toernooi krijgt een persoonlijke cheque ter waarde van 5.000 euro.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]