European Air Group

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
European Air Group
  Eag logo.png
Bestuurscentrum High Wycombe, Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Oprichting 6 juli 1998[1]
Lidmaatschap Vlag van België BEL
Vlag van Spanje ESP
Vlag van Frankrijk FRA
Vlag van Nederland NED
Vlag van Italië ITA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Duitsland GER
Director Vlag van België Generaal Thierry Dupont[2]
Website https://www.euroairgroup.org
Franco-British European Air Group (FBEAG).
Bij de European Air Group (EAG) gekomen in 2000-2004.
Partner Landen.

De European Air Group (EAG) is een unieke, onafhankelijke luchtmacht-georiënteerde defensieorganisatie, gevormd door de luchtmachten van 7 lidstaten (België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk). De EAG is gericht op het verbeteren van de samenwerking tussen de luchtmachten van de EAG en haar partnerlanden. Dit wordt gerealiseerd door projecten en studies uit te voeren rond het thema van samenwerking om zo tastbare oplossingen aan te bieden, met als resultaat het verbeteren van de capaciteiten van de respectievelijke luchtmachten.[3][4][5][6]

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Voor de oorsprong van de EAG moet men teruggaan tot de Golfoorlog van 1991, waarbij de Royal Air Force (RAF) van het Verenigd Koninkrijk en de Franse Armée de l’Air (Franse Luchtmacht of FAF) nauw samenwerkten bij een reeks operaties. Vervolgens werkten de twee luchtmachten opnieuw samen, dit keer ter ondersteuning van strijdkrachten van de Verenigde Naties in voormalig Joegoslavië en bij operaties boven Bosnië-Herzegovina.

Als resultaat van deze ervaringen realiseerden zowel Frankrijk als het Verenigd Koninkrijk zich dat, om hun samenwerkingsniveau te verbeteren, een nieuwe organisatie nodig was die focus en momentum zou voorzien. Bijgevolg werd het voornemen om de Frans-Britse European Air Group (FBEAG) op te richten aangekondigd tijdens de Top van Chartres in 1994 en werd de FBEAG het jaar daarop formeel ingehuldigd tijdens een gezamenlijke ceremonie in aanwezigheid van de Franse president Jacques Chirac en de Britse premier John Major. Vanaf het begin werd het woord “European” opgenomen in de benaming van de organisatie, zodat andere landen zich bij het initiatief konden aansluiten.

Naarmate de FBEAG evolueerde werd besloten om andere landen uit te nodigen om “correspondent”-leden te worden, wat de katalysator werd voor meer permanente regelingen. Italië werd het eerste land dat het lidmaatschap aanvroeg, snel gevolgd door anderen en op 1 Januari 1998 werd de naam FBEAG gewijzigd in “The European Air Group” (EAG). Kort daarna, in Juni 1998, werd het nieuwe hoofdkwartier officieel geopend in RAF High Wycombe door de Britse minister van Defensie, de eerwaarde Heer George Robertson MP, die het jaar daarop Secretaris-Generaal van de NAVO werd.

De nieuwe EAG werd officieel bekrachtigd door de ministers van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, Alain Richard en George Robertson, die op 6 Juli 1998 gezamenlijk de “Intergouvernementele Overeenkomst” tekenden. Deze datum staat formeel gemarkeerd als het begin van de EAG, die snel werd uitgebreid onder een wijzigingsprotocol dat werd ondertekend op 16 Juni 1999 om het toetreden van nieuwe leden mogelijk te maken en de huidige samenstelling van 7 lidstaten te bereiken: België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.[3][7]

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

De European Air Group (EAG) wordt bestuurd door de EAG Steering Group (SG), bestaande uit de Chef van de Luchtmacht van elk van de 7 landen. Ze komen éénmaal per jaar samen om op hoog niveau leiding en advies te geven over alle zaken die betrekking hebben op de EAG.[2]

Een Permanente Staf (PS) van 30 personen – 24 Officieren en 6 Onderofficieren – is gevestigd in RAF High Wycombe, Verenigd Koninkrijk. Zij zijn verantwoordelijk voor de uitvoering en coördinatie van EAG activiteiten rekening houdend met het nastreven van de doelstellingen van de organisatie.

Aan het hoofd van de EAG staat de Directeur EAG (DEAG), de Chef van de Luchtmacht van één van de EAG-landen. Aangezien hij normaal werkt vanuit het nationale hoofdkwartier, zal de EAG PS opereren onder de leiding en begeleiding van de Adjunct (Deputy) Directeur EAG (DDEAG), een 1-Ster Generaal die aangesteld is als de “senior permanent post” binnen de EAG PS te High Wycombe. De EAG PS wordt beheerd door de Chief of Staff (COS) EAG, die de DDEAG ondersteunt door het beleid, directieven en initiatieven te vertalen naar gedetailleerde EAG-personeelsprojecten, taken en activiteiten.[8] [9]

Leden[bewerken | brontekst bewerken]

Partner Landen[bewerken | brontekst bewerken]

Geassocieerde Landen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]


Bron[bewerken | brontekst bewerken]

  1. a b c International Agreement. gov.co.uk.
  2. a b "European Air Chiefs hold virtual meeting", Air Recognition.
  3. a b "European Air Group", Wycombe World.
  4. "The European Air Group and Typhoon Integration: Shaping a Way Ahead for More Effective Operational Impacts", SLDinfo.com.
  5. "The European Air Group Works 4th and 5th Generation Air Combat Integration", SLDinfo.com.
  6. "European Air Group is testing New-generation TALIOS during Foch Mission", Navy Recognition.
  7. History of the EAG. European Air Group.
  8. "Europe Prepares for Fifth Generation Transformation: The European Air Group Works the Challenge", SLDinfo.com.
  9. EAG Organization. European Air Group.
  10. a b c d e Amending Protocol. gov.co.uk.
  11. a b c d e f EAG Partners. European Air Group.