European Masters 2014

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf European Masters 2014 (golf))
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zwitsers Open (European Masters)
Omega European Masters
De trofee wordt sinds 1954 uitgereikt door Gaston Barras, die hier in 1939 als 8-jarige caddie begon.
De trofee wordt sinds 1954 uitgereikt door Gaston Barras, die hier in 1939 als 8-jarige caddie begon.
Plaats Vlag van Zwitserland Zwitserland
Golfbaan Golf Club Crans-sur-Sierre
Ballesteros Course
Par 70
Tour(s) Europese Tour
Datum 4-7 september 2014
Prijzengeld € 2.300.000
Titelhouder Vlag van Denemarken Thomas Bjørn
Vorige: 2013     Volgende: 2015
Portaal  Portaalicoon   Golf

Het Zwitsers Open is een golftoernooi dat sinds 1923 bestaat en dat deel uitmaakt van de Europese Tour sinds haar oprichting in 1972. Het toernooi heet sinds 2001 officieel de Omega European Masters. In 2014 werd het toernooi gespeeld van 4-7 september op de Ballesteros baan van de Golf Club Crans-sur-Sierre. Het prijzengeld was € 2.300.000, waarvan ongeveer € 380.000 voor de winnaar bestemd was.

Het toernooi kreeg naast Credit Suisse en BMW voor drie jaar een nieuwe cosponsor, Vaudoise Assurances, een verzekeringsbedrijf dat in 1895 werd opgericht.

De par van de baan is 71. Het baanrecord is 61 en staat sinds 2010 op naam van Miguel Jiménez, die dit toernooi toen won en het in 2013 voor de 25ste keer speelde. Het Zwitsers Open staat bekend om de lage scores. In de laatste 31 jaar werd het 16 keer gewonnen met -20 of lager.
De beste pro en de beste amateur van de 50ste Olivier Barras Memorial krijgen een invitatie voor de European Masters, dit waren in 2014 Manuel Quiros en de 20-jarige Turijnse amateur Filippo Campigli (handicap +6).

Pro-Ams[bewerken]

Voor de aanvang van het toernooi werden twee Pro-Ams gespeeld, maandag de Silver Pro-Am en woensdag de Gold Pro-Am. De formule was tegen par, de amateurs kregen maximaal 18 slagen (MAX 3/4 van hun handicap). Tijdens de Pro-Ams werd hole 15 als par 5 gespeeld, zowel door de pro's als door de amateurs.
De zilveren Pro-Am (Trophée Flory van Donck) werd gewonnen door het team van Anirban Lahiri met een score van -17. Lahiri kreeg bovendien Sfr 1600,=. De trofee van de Silver Pro-Am is vernoemd naar Flory Van Donck, die het Open in 1955 won en in de zestiger jaren 's zomers les gaf in Crans.
Dinsdag was een oefendag. Robert-Jan Derksen liep duidelijk te genieten nu hij besloten heeft dat dit zijn laatste tourseizoen is, maar was ook serieus aan het oefenen met zijn Trackmarker.
De gouden Pro-Am werd op woensdag gespeeld. Het team van Maximilian Kieffer won met een score van -21.

Plaquette[bewerken]

Een paar jaar geleden heeft men een ronde bronzen plaquette van iedere voormalige winnaar in de stoep van de hoofdstraat van Crans, de Rue du Prado, aangebracht. Donderdagmiddag werd de plaquette van Thomas Bjørn vervangen omdat het jaartal van zijn 2de overwinning is toegevoegd.

Scorekaart[bewerken]

Hole 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Out 10 11 12 13 14 15 16 17 18 In Totaal
Meters 494 408 175 460 333 296 303 160 579 3208 371 198 381 178 546 472 215 360 368 3089 6262
Yards 540 446 191 503 364 324 331 175 633 3507 406 217 417 195 550 516 235 394 402 3341 6881
Par 5 4 3 4 4 4 4 3 5 36 4 3 4 3 4 5 3 4 4 34 70

Verslag[bewerken]

Ronde 1[bewerken]

De eerste holes, een par 5, was statistisch de gemakkelijkste, er werden 10 eagles gemaakt en 95 birdies! Edoardo Molinari maakte 's ochtends een smetteloze ronde met acht birdies, Richie Ramsay begon 's middags met een eagle op hole 1 en eindigde ook met -8. 's Middags kwamen Gareth Maybin, Tommy Fleetwood en Graeme Storm kort na elkaar binnen met en score van 64 en namen de 3de plaats in. Robert-Jan Derksen was met -4 de beste Nederlander, Filippo Campigli met -2 de beste amateur. De 50-jarige Miguel Ángel Jiménez is de oudste deelnemer en speelt dit toernooi voor de 26ste keer. Hij maakte een ronde van 70, hetgeen gedeeld 73ste was.

Ronde 2[bewerken]

Derksen liet weer een goede ronde zien, maar Thomas Pieters had het moeilijk. Hij begon met een birdie, maar moest onder par blijven om zich voor het weekend te kwalificeren. Dat lukte niet. De beste ronde was een 63 van Marc Warren.

Ronde 3[bewerken]

Graeme Storm maakte op hole 11 een hole-in-one en won een BMW ter waarde van € 144.000. Hij maakte weer een ronde van 64 en stond de rest van de dag aan de leiding. Tweede werd Tommy Fleetwood, die een ronde van 63 maakte. Peter Lawrie en Marco Crespi maakten zelfs rondes van 62.

Ronde 4[bewerken]

De Aziatische Amerikaan uit Los Angeles, David Lipsky, eindigde met een birdie voor een totaal van -18 en moest toen wachten totdat de groep achter hem binnenkwam, waarin Graeme Storm speelde, die ook op -18 stond. Graeme maakte een par, zodat een play-off bepalen moest wie de winnaar zou zijn. De afslag van Graeme kwam tegen een muur tot rust, hij moest hem naar de fairway chippen, en kon er geen par meer van maken. Lipsky kwam met zijn afslag in een bunker, sloeg hem vandaar tot de rand van de green en kon zijn putt voor de overwinning maken. Het was zijn eerste overwinning op de Europese Tour, en hij heeft tot eind 2016 speelrecht op beide Tours. Hij werd het eerste lid van de Aziatische Tour die dit toernooi won sinds dit ook deel uitmaakt van de Aziatische Tour (2008) en hij steeg tot de top-150 op de wereldranglijst.

De enige andere Amerikaan die dit toernooi won sinds de Europese Tour werd opgericht, was Craig Stadler in 1985.

Naam R2D OWGR Score R1 Nr Score R2 Totaal Nr Score R3 Totaal Nr Score R4 Totaal Nr Play-off
Vlag van Verenigde Staten David Lipsky
51
369
67
-3
T
64
-6
-9
T5
66
-4
-13
T4
65
-5
-18
T1
4
1
Vlag van Engeland Graeme Storm
64
533
64
-6
T3
66
-4
-10
T13
64
-6
-16
1
68
-2
-18
T1
5
2
Vlag van Wales Jamie Donaldson
4
177
65
-5
T6
64
-6
-11
2
69
-1
-12
T5
67
-3
-15
7
Vlag van Schotland Richie Ramsay
75
177
62
-8
T1
66
-4
-12
1
70
par
-12
T5
68
-2
-14
8
Vlag van Italië Edoardo Molinari
30
112
62
-8
T1
70
par
-8
T8
68
-2
-10
T9
69
-1
-11
T13
Vlag van België Nicolas Colsaerts
26
77
68
-2
T36
67
-3
-5
T24
69
-1
-6
T28
65
-5
-11
T13
Vlag van Nederland Robert-Jan Derksen
85
205
66
-4
T13
67
-3
-7
T13
71
+1
-6
T28
68
-2
-8
T29
Vlag van België Thomas Pieters
77
262
70
par
T73
72
+2
+2
MC
Vlag van Nederland Daan Huizing
134
237
72
+2
T111
71
+1
+3
MC
Leider Toernooirecord R2D = Race to Dubai OWGR MC = missed cut = cut gemist

Prijsuitreiking[bewerken]

Nadat Lipsky zijn prijs uit handen van Gaston Barras had ontvangen, vroeg Ángel Gallardo, winnaar van de Olivier Barras Memorial 1973 en 1974, de microfoon. Hij bedankte Barras ervoor dat hij sinds 1954 de prijzen had uitgereikt en sinds 1964 voorzitter van de golfclub was, en als zodanig de drijvende kracht was geweest voor het uitgroeien van het Zwitsers Open tot de huidige European Masters. Toen het Zwitsers Open in 1939 naar Crans kwam, was de budget SwFrs 5.000, nu is dat ruim SwFrs 12.000.000[1]. Barras kreeg een zilveren aandenken.

Spelers[bewerken]

Omdat het toernooi ook meetelt voor de Aziatische Tour, deden er weer dertig spelers van die tour mee.

Voormalige winnaars
Invitaties
Amateurs
  • Vlag van Zwitserland Joel Amacher, WAGR 542
  • Vlag van Zwitserland Filippo Campigli, WAGR 322
  • Vlag van Brazilië Rodrigo Lacerda Soares, WAGR 1576
Asian Tour (30)
  1. Barras werd bedankt