Europees Nederland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van Europees Nederland

Het Europese deel van Nederland (kortweg: Europees Nederland) is een aanduiding die door Nederlandse overheidsinstanties wordt gebruikt voor het deel van Nederland dat in Europa is gelegen. Dit ter onderscheiding van Caribisch Nederland dat in het Caribisch gebied ligt, aan de overzijde van de Atlantische Oceaan.

Lange tijd was Nederland exact gelijk aan het Europese deel van het Koninkrijk der Nederlanden. De Nederlandse grondwet was alleen van toepassing op dit gebied en de voormalige Nederlandse koloniën, waaronder de Nederlandse Antillen, waren afzonderlijke landen binnen het koninkrijk geworden, formeel naast Nederland staande. In verdragen en daarvan afgeleide regelingen werd (en wordt) soms ook de aanduiding Europees grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden gebruikt om aan te geven dat de regeling alleen betrekking had op (Europees) Nederland.

Sinds 10 oktober 2010 maken Bonaire, Sint Eustatius en Saba (de 'BES-eilanden', voorheen onderdeel van de Nederlandse Antillen) deel uit van het land Nederland binnen het Koninkrijk. Op de drie eilanden geldt echter (voorlopig) nog eigen wet- en regelgeving; er wordt geleidelijke invoering van de Nederlandse wet- en regelgeving nagestreefd, maar er zijn ook specifieke regels ingevoerd met het oog op de afwijkende omstandigheden op de eilanden. Vandaar dat er een term nodig is, waarmee onderscheid gemaakt kan worden tussen de twee verschillende rechtsorden binnen het Nederlandse staatsbestel.

Vergelijkbare termen in andere landen[bewerken]

In Frankrijk wordt de term France métropolitaine of kortweg Métropole gebruikt om Europees Frankrijk aan te duiden. In Portugal wordt de term Portugal Continental (continentaal Portugal) gebruikt voor het Portugees grondgebied op het Iberisch schiereiland (dus zonder de Azoren en Madeira).