Naar inhoud springen

Europees kampioenschap voetbal 2024

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Europees kampioenschap voetbal 2024
UEFA Euro 2024
Fußball-Europameisterschaft 2024
Europees kampioenschap voetbal 2024
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Duitsland Duitsland
Datum 14 juni – 14 juli 2024[1]
Teams 24 (van 1 confederatie)
Stadions 10 (in 10 gaststeden)
Winnaar Vlag van Spanje Spanje (4e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 51
Doelpunten 117  (2,29 per wedstrijd)
Toeschouwers 2.681.288  (52.574 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Duitsland Jamal Musiala
Vlag van Engeland Harry Kane
Vlag van Georgië Georges Mikautadze
Vlag van Slowakije Ivan Schranz
Vlag van Spanje Dani Olmo
Vlag van Nederland Cody Gakpo
(3 doelpunten)
Beste speler Vlag van Spanje Rodri
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Europees kampioenschap voetbal mannen 2024 of UEFA Euro 2024 was de 17e editie van het vierjaarlijkse voetbaltoernooi. Het werd gehouden in de zomer van 2024 in Duitsland. De openingswedstrijd werd op 14 juni 2024 gespeeld in München en de finale werd op 14 juli 2024 gespeeld in Berlijn. Italië was de titelverdediger, maar werd in de achtste finale uitgeschakeld. Het toernooi werd uiteindelijk gewonnen door Spanje.

Keuze gastland[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 november 2014 werd bekend dat er in 2018 een gastland voor dit toernooi gekozen zou worden. Op 9 december 2016 startte officieel het proces met een uitnodiging aan alle UEFA-landen om zich kandidaat te kunnen stellen. Het volgende tijdpad werd daarbij gevolgd:[2]

  • 9 december 2016: de officiële uitnodiging om te bieden op de organisatie van het EK 2024 werd aan alle UEFA-landen verzonden
  • 3 maart 2017: deadline voor nationale voetbalbonden om hun interesse in een bod te bevestigen
  • 10 maart 2017: bekendmaking van alle geïnteresseerde landen
  • 27 april 2018: deadline voor nationale voetbalbonden om hun uitgewerkte bieddossier in te leveren bij de UEFA
  • 27 september 2018: toewijzing van het EK voetbal 2024

Landen en combinaties van landen die aangekondigd hadden een bod te overwegen waren Italië, de combinatie Estland / Rusland,[3] de combinatie Roemenië / Hongarije,[4] Zweden,[5] Nederland[6] en een combinatie van diverse Scandinavische landen. Geen van deze kandidaten stelde uiteindelijk formeel een kandidatuur. Uiteindelijk waren er twee landen die waarvan de UEFA op 8 maart 2017 bevestigde dat zij tijdig, voor 3 maart 2017, de nodige formele kandidaatstellingsprocedures hadden doorlopen.

  • Vlag van Duitsland Duitsland gaf in oktober 2013 aan zich kandidaat te zullen stellen.[7][8][9]
  • Vlag van Turkije Turkije gaf in april 2014 aan zich kandidaat te zullen stellen.[10]

Op 27 september 2018 werd het gastland gekozen in Nyon, Zwitserland. Het land werd gekozen door middel van een geheime stemming. Het land dat de meerderheid kreeg werd gastland op het Europees kampioenschap. Bij gelijkspel had de voorzitter, Aleksander Čeferin, de beslissende stem. Reinhard Grindel (Duitsland) en Servet Yardımcı (Turkije) namen niet deel aan de stemming en Lars-Christer Olsson uit Zweden kon er vanwege ziekte niet bij zijn.[11]

Resultaten
Land Stemmen
Vlag van Duitsland Duitsland 12
Vlag van Turkije Turkije 4
Afwezig 1
Totaal 17

Marketing[bewerken | brontekst bewerken]

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 5 oktober 2021 werd in het Olympiastadion in Berlijn de slogan van het toernooi bekendgemaakt: United by Football. Vereint im Herzen Europas, wat Verenigd door voetbal. Verenigd in het hart van Europa betekent in het Engels en Duits. Dat gebeurde tijdens een lichtshow. Op dezelfde avond werd ook het logo onthuld. Hierop is de Henri Delaunay-trofee te zien in het midden van een blauw vak. Om de trofee heen zijn gekleurde vlakken zichtbaar die de kleuren van de vlaggen van de deelnemende landen tonen.[12][13] Ook alle gaststeden kregen een eigen logo.[14]

De wedstrijdbal Fussballliebe
Mascotte Albärt met de trofee

Wedstrijdbal[bewerken | brontekst bewerken]

Op 15 november 2023 werd de wedstrijdbal Fussballliebe, wat Voetballiefde betekent in het Duits, gepresenteerd bij het Olympiastadion in Berlijn. De bal heeft zwarte driehoeken met rode, blauwe, oranje en groene randen en is gemaakt van duurzame materialen.[15]

Lied[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de loting voor het eindtoernooi op 2 december 2023 werd bekend dat het Italiaanse dj- en producertrio Meduza, de Amerikaanse poprockband OneRepublic en de Duitse zangeres Kim Petras het officiële nummer van het toernooi zouden maken.[16] Op 21 maart 2024 werd bekend dat Petras door planningsproblemen vervangen werd door de Duitse zangeres Leony.[17] Het nummer Fire werd op 10 mei 2024 uitgebracht.[18]Het lied werd live ten gehore gebracht tijdens de openings- en sluitingsceremonie van het EK en was ook te horen tijdens de TV-uitzendingen.

Mascotte[bewerken | brontekst bewerken]

Op 20 juni 2023 werd een teddybeer met een veelkleurig shirt, een blauw short en schoenen in de kleuren van de vlag van Duitsland gepresenteerd als mascotte van het toernooi. Fans mochten vervolgens kiezen tussen Albärt, Bärnardo, Bärnheart en Herzi von Bär, elk verwijzend naar Bär, het Duitse woord voor beer, als naam voor de mascotte.[19] Op 5 juli 2023 werd bekend dat er met 32% van de stemmen was gekozen voor Albärt.[20]

Speelsteden[bewerken | brontekst bewerken]

Berlijn München Dortmund Gelsenkirchen
Olympiastadion
Capaciteit: 74.461
Allianz Arena
Capaciteit: 70.076
Signal Iduna Park
Capaciteit: 81.360
Veltins-Arena
Capaciteit: 54.740
Stuttgart Keulen
MHPArena
Capaciteit: 54.697
RheinEnergieStadion
Capaciteit: 49.827
Hamburg Leipzig
Volksparkstadion
Capaciteit: 52.245
Red Bull Arena
Capaciteit: 49.539
Düsseldorf Frankfurt am Main
Merkur Spiel-Arena
Capaciteit: 51.031
Deutsche Bank Park
Capaciteit: 48.387

Kwalificatie[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Europees kampioenschap voetbal 2024 (kwalificatie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Land Gekwalificeerd als Kwalificatiedatum Deelnames aan EK's Winnaar van EK
Vlag van Duitsland Duitsland Gastland 27 september 2018 (13) 1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (3) 1972, 1980, 1996
Vlag van Spanje Spanje Winnaar groep A 15 oktober 2023 (11) 1964, 1980, 1984, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (3) 1964, 2008, 2012
Vlag van Schotland Schotland Tweede groep A 15 oktober 2023 (3) 1992, 1996, 2020 (0)
Vlag van Frankrijk Frankrijk Winnaar groep B 13 oktober 2023 (10) 1960, 1984, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (2) 1984, 2000
Vlag van Nederland Nederland Tweede groep B 18 november 2023 (10) 1976, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2020 (1) 1988
Vlag van Engeland Engeland Winnaar groep C 17 oktober 2023 (10) 1968, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012, 2016, 2020 (0)
Vlag van Italië Italië Tweede groep C 20 november 2023 (10) 1968, 1980, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (2) 1968, 2020
Vlag van Turkije Turkije Winnaar groep D 15 oktober 2023 (5) 1996, 2000, 2008, 2016, 2020 (0)
Vlag van Kroatië Kroatië Tweede groep D 21 november 2023 (6) 1996, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (0)
Vlag van Albanië Albanië Winnaar groep E 17 november 2023 (1) 2016 (0)
Vlag van Tsjechië Tsjechië[a] Tweede groep E 20 november 2023 (11) 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (0)
Vlag van België België Winnaar groep F 13 oktober 2023 (6) 1972, 1980, 1984, 2000, 2016, 2020 (0)
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Tweede groep F 16 oktober 2023 (3) 2008, 2016, 2020 (0)
Vlag van Hongarije Hongarije Winnaar groep G 16 november 2023 (4) 1964, 1972, 2016, 2020 (0)
Vlag van Servië Servië[b][c] Tweede groep G 19 november 2023 (0) (0)
Vlag van Denemarken Denemarken Winnaar groep H 17 november 2023 (9) 1964, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012, 2020 (1) 1992
Vlag van Slovenië Slovenië Tweede groep H 20 november 2023 (1) 2000 (0)
Vlag van Roemenië Roemenië Winnaar groep I 18 november 2023 (5) 1984, 1996, 2000, 2008, 2016 (0)
Vlag van Zwitserland Zwitserland Tweede groep I 18 november 2023 (5) 1996, 2004, 2008, 2016, 2020 (0)
Vlag van Portugal Portugal Winnaar groep J 13 oktober 2023 (8) 1984, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016, 2020 (1) 2016
Vlag van Slowakije Slowakije[a] Tweede groep J 16 november 2023 (6) 2016, 2020 (0)
Vlag van Polen Polen Winnaar play-offs A 26 maart 2024 (4) 2008, 2012, 2016, 2020 (0)
Vlag van Oekraïne Oekraïne Winnaar play-offs B 26 maart 2024 (3) 2012, 2016, 2020 (0)
Vlag van Georgië Georgië Winnaar play-offs C 26 maart 2024 (0) (0)
  1. a b Van 1960 tot 1980 namen Tsjechië en Slowakije gezamenlijk deel aan het Europees kampioenschap als Tsjecho-Slowakije.
  2. Van 1960 tot 1984 nam Servië deel aan het Europees kampioenschap als Joegoslavië en in 2000 als de Federale Republiek Joegoslavië.
  3. In 1992 werd de kwalificatie van de Federale Republiek Joegoslavië geschrapt, omdat het land door de Verenigde Naties destijds was uitgesloten van deelname aan alle internationale sporten.

Scheidsrechters[bewerken | brontekst bewerken]

Op 23 april 2024 maakte de UEFA de 19 geselecteerde scheidsrechters bekend.[21][22] Net als tijdens het EK 2020 zal er als onderdeel van de samenwerking tussen de UEFA en de CONMEBOL een arbitrageteam uit Zuid-Amerika afgevaardigd worden.

Ook kondigde de UEFA op 23 april 2024 aan dat er 20 videoscheidsrechters (VAR) en 12 ondersteunde scheidsrechters, die als vierde official of reserve assistent-scheidsrechter zullen fungeren, aanwezig zullen zijn.[22]

Land Scheidsrechter Assistent-
scheidsrechters
Vierde official Reservegrensrechter
(Vijfde official)
Videoscheidsrechter
(VAR)
Assistent-
videoscheidsrechter
(AVAR)
Vlag van Argentinië Argentinië Tello, Facundo Facundo Tello Gabriel Chade
Ezequiel Brailovsky
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina Irfan Peljto Senad Ibrišimbegović
Vlag van Duitsland Duitsland Siebert, Daniel Daniel Siebert Jan Seidel
Rafael Foltyn
Bastian Dankert
Christian Dingert
Marco Fritz
Zwayer, Felix Felix Zwayer Stefan Lupp
Marco Achmüller
Vlag van Engeland Engeland Oliver, Michael Michael Oliver Stuart Burt
Dan Cook
Stuart Attwell
David Coote
Taylor, Anthony Anthony Taylor Gary Beswick
Adam Nunn
Vlag van Frankrijk Frankrijk Letexier, François François Letexier Cyril Mugnier
Mehdi Rahmouni
Jérôme Brisard
Willy Delajod
Turpin, Clément Clément Turpin Nicolas Danos
Benjamin Pagès
Vlag van Italië Italië Guida, Marco Marco Guida Filippo Meli
Giorgio Peretti
Massimiliano Irrati
Paolo Valeri
Orsato, Daniele Daniele Orsato Ciro Carbone
Alessandro Giallatini
Vlag van Litouwen Litouwen Donatas Rumšas Aleksandr Radiuš
Vlag van Nederland Nederland Makkelie, Danny Danny Makkelie Hessel Steegstra
Jan de Vries
Serdar Gözübüyük Johan Balder Rob Dieperink
Pol van Boekel
Vlag van Noorwegen Noorwegen Espen Eskås Jan Erik Engan
Vlag van Oekraïne Oekraïne Mykola Balakin Oleksandr Berkoet
Vlag van Polen Polen Marciniak, Szymon Szymon Marciniak Tomasz Listkiewicz
Adam Kupsik
Bartosz Frankowski
Tomasz Kwiatkowski
Vlag van Portugal Portugal Soares Dias, Artur Artur Soares Dias Paulo Soares
Pedro Ribeiro
Tiago Martins
Vlag van Roemenië Roemenië Kovács, István István Kovács Vasile Florin Marinescu
Mihai Ovidiu Artene
Cătălin Popa
Vlag van Slovenië Slovenië Vinčić, Slavko Slavko Vinčić Tomaž Klančnik
Andraž Kovačič
Rade Obrenovič Jure Praprotnik Nejc Kajtazović
Vlag van Slowakije Slowakije Kružliak, Ivan Ivan Kružliak Branislav Hancko
Ján Pozor
Vlag van Spanje Spanje Gil Manzano, Jesús Jesús Gil Manzano Diego Barbero Sevilla
Ángel Nevado Rodríguez
Alejandro Hernández
Juan Martínez Munuera
Vlag van Turkije Turkije Umut Meler, Halil Halil Umut Meler Mustafa Emre Eyisoy
Kerem Ersoy
Alper Ulusoy
Vlag van Zweden Zweden Nyberg, Glenn Glenn Nyberg Mahbod Beigi
Andreas Söderkvist
Vlag van Zwitserland Zwitserland Schärer, Sandro Sandro Schärer Stéphane De Almeida
Bekim Zogaj
Fedayi San

Openingsceremonie[bewerken | brontekst bewerken]

De openingsceremonie vond plaats op 14 juni 2024 in de Allianz Arena in München, voorafgaand aan de openingswedstrijd van het toernooi. Tijdens de openingsceremonie werd de in januari 2024 overleden Franz Beckenbauer herdacht. Beckenbauer was doorheen zijn leven speler, trainer, voorzitter en bestuurslid van Bayern München. Zijn weduwe droeg samen met Jürgen Klinsmann en Bernard Dietz, de aanvoerders van de Duitse elftallen die het EK wonnen in 1996 en 1980, de Henri Delaunay-beker het stadion binnen. De Duitse zangeres Leony, de Amerikaanse band OneRepublic en het Italiaans dj-duo Meduza brachten het officiële EK-anthem Fire.

Eindronde[bewerken | brontekst bewerken]

De zes groepen (A tot en met F) bestaan elk uit vier ploegen, waarvan de beste twee van elke groep doorgaan naar de knock-outfase. Ook de vier beste derde ploegen gaan door naar de achtste finales, voor er wordt overgegaan naar de gebruikelijke kwartfinales, halve finales en de finale. Zo vallen er na de groepsfase slechts acht ploegen af. De 51 wedstrijden worden in een periode van 31 dagen afgewerkt.

Loting[bewerken | brontekst bewerken]

De loting voor de groepsfase van het toernooi werd gehouden op 2 december 2023 in de Elbphilharmonie in Hamburg.[23] Bij de loting werden de gekwalificeerde landen verdeeld in zes groepen van vier.[24][25]

Potindeling en speelschema

De 24 ploegen werden in zes groepen van vier ploegen geloot. De drie ploegen die zich via de play-offs plaatsten waren ten tijde van de loting nog niet bekend. Om deze reden werden die ploegen ingedeeld als: play-off-winnaars A tot en met C. De volgende criteria werden aangehouden tijdens de loting:[26]

  • De potindeling werd bepaald op basis van de overall ranking in de kwalificatie voor het Europees kampioenschap voetbal 2024 na afloop van de kwalificatie.
Pot 1 (groepshoofden) Pot 2 Pot 3 Pot 4
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van België België
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Turkije Turkije
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Albanië Albanië
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Schotland Schotland
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Slovenië Slovenië
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Italië Italië
Vlag van Servië Servië
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Polen Polen
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Vlag van Georgië Georgië

Beslissingscriteria[bewerken | brontekst bewerken]

In eerste instantie waren de teams gerangschikt op het aantal punten in alle groepswedstrijden. Mochten twee of meer teams hetzelfde puntenaantal hebben behaald, dan bepaalden de volgende criteria hun positie:

  1. Hoogste aantal punten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de teams;
  2. Doelsaldo verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk eindigende teams (als er meer dan twee teams gelijk staan);
  3. Hoogste aantal gemaakte doelpunten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de teams (als er meer dan twee teams gelijk staan);
  4. Doelsaldo verkregen bij alle wedstrijden in de groep;
  5. Hoogste aantal gemaakte doelpunten verkregen bij alle wedstrijden in de groep;
  6. Mochten er twee teams in de laatste groepswedstrijd tegen elkaar spelen, de wedstrijd in een gelijkspel eindigen en de teams gelijk staan volgens criteria 1 t/m 6, dan spelen deze twee teams een strafschoppenserie om hun positie te bepalen. Dit geldt niet als er nog een ander team in dezelfde groep gelijk staat met deze twee teams;
  7. Fair-Playklassement van het toernooi (1 punt voor een enkele gele kaart, 3 punten voor een rode kaart ten gevolge van 2 gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart, 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart);
  8. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst, waarbij de hoogst geklasseerde door zou gaan.

De vier beste derde ploegen werden bepaald volgens de volgende criteria:

  1. Hoogste aantal punten verkregen bij de onderlinge wedstrijden in hun groep;
  2. Doelsaldo verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk eindigende teams;
  3. Hoogste aantal gemaakte doelpunten verkregen bij de onderlinge wedstrijden tussen de gelijk geëindigde teams;
  4. Fair-Playklassement van het toernooi (1 punt voor een enkele gele kaart, 3 punten voor een rode kaart ten gevolge van 2 gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart, 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart);
  5. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst, waarbij de hoogst geklasseerde door zou gaan.

Structuur knock-outfase[bewerken | brontekst bewerken]

De UEFA ontwikkelde de volgende samenstelling voor de achtste finales:

  • Wedstrijd 1: Winnaar groep B v derde groep A/D/E/F
  • Wedstrijd 2: Winnaar groep A v tweede groep C
  • Wedstrijd 3: Winnaar groep F v derde groep A/B/C
  • Wedstrijd 4: Tweede groep D v tweede groep E
  • Wedstrijd 5: Winnaar groep E v derde groep A/B/C/D
  • Wedstrijd 6: Winnaar groep D v tweede groep F
  • Wedstrijd 7: Winnaar groep C v derde groep D/E/F
  • Wedstrijd 8: Tweede groep A v tweede groep B

De samenstellingen van de wedstrijden van de betreffende de ploegen die op de derde plaats eindigen in hun groep zijn afhankelijk van welke vier derde beste ploegen zich plaatsen voor de achtste finales.

Vier beste derde ploegen Winnaar groep B
versus
Winnaar groep C
versus
Winnaar groep E
versus
Winnaar groep F
versus
A B C D 3de plaats groep A 3de plaats groep D 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B C E 3de plaats groep A 3de plaats groep E 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B C F 3de plaats groep A 3de plaats groep F 3de plaats groep B 3de plaats groep C
A B D E 3de plaats groep D 3de plaats groep E 3de plaats groep A 3de plaats groep B
A B D F 3de plaats groep D 3de plaats groep F 3de plaats groep A 3de plaats groep B
A B E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep B 3de plaats groep A
A C D E 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A C D F 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A C E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep C 3de plaats groep A
A D E F 3de plaats groep E 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep A
B C D E 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep B 3de plaats groep C
B C D F 3de plaats groep F 3de plaats groep D 3de plaats groep C 3de plaats groep B
B C E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep C 3de plaats groep B
B D E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep B
C D E F 3de plaats groep F 3de plaats groep E 3de plaats groep D 3de plaats groep C

Groepsfase[bewerken | brontekst bewerken]

Puntentelling

De groepen spelen in een halve competitie, waarbij elk land eenmaal tegen elk ander land uit zijn eigen groep speelt. Volgens het driepuntensysteem krijgt een land drie punten voor een zege, één voor een gelijkspel en nul voor een nederlaag. De eerste twee landen uit elke groep en de vier beste nummers drie gaan door naar de volgende ronde.

Resultaten deelnemers EK 2024
 Winnaar
 Tweede plaats
 Halve finale
 Kwartfinale
 Achtste finale
 Groepsfase
Beslissingscriteria

Wanneer teams na het beëindigen van de groepsfase met evenveel punten eindigen, worden een aantal opeenvolgende criteria doorlopen tot een verschil wordt gevonden en men de twee ploegen kan ordenen:

  1. Als twee of meer landen in de groepsfase bij het EK uitkomen op hetzelfde puntentotaal, wordt bij het opmaken van de eindstand eerst gekeken naar het onderlinge resultaat tussen die landen en pas daarna naar het doelsaldo.
  2. Doelpuntensaldo als resultaat van de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  3. Meeste doelpunten gemaakt in de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  4. Wanneer teams na het toepassen van de eerste drie criteria nog steeds gelijk staan, zullen criteria 1 tot en met 3 opnieuw worden toegepast. Maar nu alleen tussen de teams in kwestie. Wanneer teams nog steeds gelijk staan, worden criteria 5 tot en met 9 toegepast.
  5. Het doelpuntensaldo over alle groepswedstrijden.
  6. Meeste doelpunten gemaakt in alle groepswedstrijden.
  7. Als twee teams hetzelfde aantal punten hebben en ook gelijk staan volgens criteria 1 tot en met 6 nadat ze in de laatste wedstrijd van de groepsfase tegen elkaar hebben gespeeld, wordt hun positie bepaald door een strafschoppenserie. Dit criterium wordt niet gebruikt als er meer dan twee teams op hetzelfde aantal punten eindigen.
  8. Fair Play-ranglijst (1 punt voor een losse gele kaart, 3 punten voor een rode kaart als gevolg van twee gele kaarten, 3 punten voor een directe rode kaart en 4 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart).
  9. Positie op de UEFA-coëfficiëntenranglijst, waarbij de hoogst geklasseerde door zou gaan.

Groep A[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Duitsland Duitsland (G) 3 2 1 0 7 8 2 +6 Naar de knock-outfase
2 Vlag van Zwitserland Zwitserland 3 1 2 0 5 5 3 +2
3 Vlag van Hongarije Hongarije 3 1 0 2 3 2 5 −3
4 Vlag van Schotland Schotland 3 0 1 2 1 2 7 −5
Bron: UEFA
(G) Gastheer.



14 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Duitsland Vlag van Duitsland 5 – 1 Vlag van Schotland Schotland Allianz Arena, München
Toeschouwers: 65.052
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Jérôme Brisard
Wirtz Goal 10'
Musiala Goal 19'
Havertz Goal 45+1' (pen.)
Füllkrug Goal 68'
Can Goal 90+3'
Verslag Weggestuurd in de 44e minuut 44' Porteous
Goal 87' (e.d.) Rüdiger

15 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Hongarije Vlag van Hongarije 1 – 3 Vlag van Zwitserland Zwitserland RheinEnergieStadion, Keulen
Toeschouwers: 41.676
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Slavko Vinčić
Video-assistent: Vlag van Slovenië Nejc Kajtazović
Varga Goal 66' Verslag Goal 12' Duah
Goal 45' Aebischer
Goal 90+3' Embolo

19 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Duitsland Vlag van Duitsland 2 – 0 Vlag van Hongarije Hongarije MHPArena, Stuttgart
Toeschouwers: 54.000
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Danny Makkelie
Video-assistent: Vlag van Nederland Rob Dieperink
Musiala Goal 22'
Gündoğan Goal 67'
Verslag

19 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Schotland Vlag van Schotland 1 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland RheinEnergieStadion, Keulen
Toeschouwers: 42.711
Scheidsrechter: Vlag van Slowakije Ivan Kružliak
Video-assistent: Vlag van Polen Tomasz Kwiatkowski
McTominay Goal 13' Verslag Goal 26' Shaqiri

23 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Zwitserland Vlag van Zwitserland 1 – 1 Vlag van Duitsland Duitsland Deutsche Bank Park, Frankfurt am Main
Toeschouwers: 46.685
Scheidsrechter: Vlag van Italië Daniele Orsato
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Ndoye Goal 28' Verslag Goal 90+2' Füllkrug

23 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Schotland Vlag van Schotland 0 – 1 Vlag van Hongarije Hongarije MHPArena, Stuttgart
Toeschouwers: 54.000
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Facundo Tello
Video-assistent: Vlag van Spanje Alejandro Hernández
Verslag Goal 90+10' Csoboth

Groep B[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Spanje Spanje 3 3 0 0 9 5 0 +5 Naar de knock-outfase
2 Vlag van Italië Italië 3 1 1 1 4 3 3 0
3 Vlag van Kroatië Kroatië 3 0 2 1 2 3 6 −3
4 Vlag van Albanië Albanië 3 0 1 2 1 3 5 −2
Bron: UEFA



15 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 3 – 0 Vlag van Kroatië Kroatië Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 68.844
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Michael Oliver
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
Morata Goal 29'
Fabián Goal 32'
Carvajal Goal 45+2'
Verslag Gemiste strafschop (gered door de doelman) 80' (pen.) Petković

15 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Italië Vlag van Italië 2 – 1 Vlag van Albanië Albanië Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 60.512
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Zwayer
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Bastoni Goal 11'
Barella Goal 16'
Verslag Goal 1' Bajrami

19 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Kroatië Vlag van Kroatië 2 – 2 Vlag van Albanië Albanië Volksparkstadion, Hamburg
Toeschouwers: 46.784
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk François Letexier
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Willy Delajod
Kramarić Goal 74'
Gjasula Goal 76' (e.d.)
Verslag Goal 11' Laçi
Goal 90+5' Gjasula

20 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 1 – 0 Vlag van Italië Italië Veltins-Arena, Gelsenkirchen
Toeschouwers: 49.528
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Slavko Vinčić
Video-assistent: Vlag van Slovenië Nejc Kajtazović
Calafiori Goal 55' (e.d.) Verslag

24 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Albanië Vlag van Albanië 0 – 1 Vlag van Spanje Spanje Merkur Spiel-Arena, Düsseldorf
Toeschouwers: 40.586
Scheidsrechter: Vlag van Zweden Glenn Nyberg
Video-assistent: Vlag van Duitsland Christian Dingert
Verslag Goal 13' Torres

24 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Kroatië Vlag van Kroatië 1 – 1 Vlag van Italië Italië Red Bull Arena, Leipzig
Toeschouwers: 38.322
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Danny Makkelie
Video-assistent: Vlag van Nederland Rob Dieperink
Modrić Gemiste strafschop (gered door de doelman) 54' (pen.), Goal 55' Verslag Goal 90+8' Zaccagni

Groep C[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Engeland Engeland 3 1 2 0 5 2 1 +1 Naar de knock-outfase
2 Vlag van Denemarken Denemarken 3 0 3 0 3[a] 2 2 0
3 Vlag van Slovenië Slovenië 3 0 3 0 3[a] 2 2 0 Naar de knock-outfase (bij de beste 4 nummers 3)
4 Vlag van Servië Servië 3 0 2 1 2 1 2 −1
Bron: UEFA
Noten:
  1. a b Gelijke stand op onderling resultaat (Slovenië 1–1 Denemarken), totale doelsaldo (0) en aantal gemaakte doelpunten (2). Gerangschikt op Fair-playscore als doorslaggevend: Denemarken –6, Slovenië –7.



16 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Slovenië Vlag van Slovenië 1 – 1 Vlag van Denemarken Denemarken MHPArena, Stuttgart
Toeschouwers: 54.000
Scheidsrechter: Vlag van Zwitserland Sandro Schärer
Video-assistent: Vlag van Zwitserland Fedayi San
Janža Goal 77' Verslag Goal 17' Eriksen

16 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Servië Vlag van Servië 0 – 1 Vlag van Engeland Engeland Veltins-Arena, Gelsenkirchen
Toeschouwers: 48.953
Scheidsrechter: Vlag van Italië Daniele Orsato
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Verslag Goal 13' Bellingham

20 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Slovenië Vlag van Slovenië 1 – 1 Vlag van Servië Servië Allianz Arena, München
Toeschouwers: 63.028
Scheidsrechter: Vlag van Roemenië István Kovács
Video-assistent: Vlag van Nederland Pol van Boekel
Karničnik Goal 69' Verslag Goal 90+5' Jović

20 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Denemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 Vlag van Engeland Engeland Deutsche Bank Park, Frankfurt am Main
Toeschouwers: 46.177
Scheidsrechter: Vlag van Portugal Artur Soares Dias
Video-assistent: Vlag van Portugal Tiago Martins
Hjulmand Goal 34' Verslag Goal 18' Kane

25 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Engeland Vlag van Engeland 0 – 0 Vlag van Slovenië Slovenië RheinEnergieStadion, Keulen
Toeschouwers: 41.536
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Jérôme Brisard
Verslag

25 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Denemarken Vlag van Denemarken 0 – 0 Vlag van Servië Servië Allianz Arena, München
Toeschouwers: 64.288
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk François Letexier
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Verslag

Groep D[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 3 2 0 1 6 6 4 +2 Naar de knock-outfase
2 Vlag van Frankrijk Frankrijk 3 1 2 0 5 2 1 +1
3 Vlag van Nederland Nederland 3 1 1 1 4 4 4 0 Naar de knock-outfase (bij de beste 4 nummers 3)
4 Vlag van Polen Polen 3 0 1 2 1 3 6 −3
Bron: UEFA



16 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Polen Vlag van Polen 1 – 2 Vlag van Nederland Nederland Volksparkstadion, Hamburg
Toeschouwers: 48.117
Scheidsrechter: Vlag van Portugal Artur Soares Dias
Video-assistent: Vlag van Portugal Tiago Martins
Buksa Goal 16' Verslag Goal 29' Gakpo
Goal 83' Weghorst

17 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 0 – 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk Merkur Spiel-Arena, Düsseldorf
Toeschouwers: 46.425
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Jesús Gil Manzano
Video-assistent: Vlag van Spanje Juan Martínez Munuera
Verslag Goal 38' (e.d.) Wöber

21 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Polen Vlag van Polen 1 – 3 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 69.455
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Halil Umut Meler
Video-assistent: Vlag van Italië Paolo Valeri
Piątek Goal 30' Verslag Goal 9' Trauner
Goal 66' Baumgartner
Goal 78' (pen.) Arnautović

21 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland 0 – 0 Vlag van Frankrijk Frankrijk Red Bull Arena, Leipzig
Toeschouwers: 38.531
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Anthony Taylor
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
Verslag

25 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland 2 – 3 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 68.363
Scheidsrechter: Vlag van Slowakije Ivan Kružliak
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
Gakpo Goal 47'
Depay Goal 75'
Verslag Goal 6' (e.d.) Malen
Goal 59' Schmid
Goal 80' Sabitzer

25 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 1 Vlag van Polen Polen Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 59.728
Scheidsrechter: Vlag van Italië Marco Guida
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Mbappé Goal 56' (pen.) Verslag Goal 79' (pen.) Lewandowski

Groep E[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Roemenië Roemenië 3 1 1 1 4 4 3 +1 Naar de knock-outfase
2 Vlag van België België 3 1 1 1 4 2 1 +1
3 Vlag van Slowakije Slowakije 3 1 1 1 4 3 3 0 Naar de knock-outfase (bij de beste 4 nummers 3)
4 Vlag van Oekraïne Oekraïne 3 1 1 1 4 2 4 −2
Bron: UEFA



17 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Roemenië Vlag van Roemenië 3 – 0 Vlag van Oekraïne Oekraïne Allianz Arena, München
Toeschouwers: 61.591
Scheidsrechter: Vlag van Zweden Glenn Nyberg
Video-assistent: Vlag van Nederland Rob Dieperink
Stanciu Goal 29'
R. Marin Goal 53'
Drăguș Goal 57'
Verslag

17 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
België Vlag van België 0 – 1 Vlag van Slowakije Slowakije Deutsche Bank Park, Frankfurt am Main
Toeschouwers: 45.181
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Halil Umut Meler
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Verslag Goal 7' Schranz

21 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Slowakije Vlag van Slowakije 1 – 2 Vlag van Oekraïne Oekraïne Merkur Spiel-Arena, Düsseldorf
Toeschouwers: 43.910
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Michael Oliver
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Schranz Goal 17' Verslag Goal 54' Sjaparenko
Goal 80' Jaremtsjoek

22 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
België Vlag van België 2 – 0 Vlag van Roemenië Roemenië RheinEnergieStadion, Keulen
Toeschouwers: 42.535
Scheidsrechter: Vlag van Polen Szymon Marciniak
Video-assistent: Vlag van Polen Tomasz Kwiatkowski
Tielemans Goal 2'
De Bruyne Goal 80'
Verslag

26 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Slowakije Vlag van Slowakije 1 – 1 Vlag van Roemenië Roemenië Deutsche Bank Park, Frankfurt am Main
Toeschouwers: 45.033
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Daniel Siebert
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Duda Goal 24' Verslag Goal 37' (pen.) R. Marin

26 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Oekraïne Vlag van Oekraïne 0 – 0 Vlag van België België MHPArena, Stuttgart
Toeschouwers: 54.000
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Anthony Taylor
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
Verslag

Groep F[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Portugal Portugal 3 2 0 1 6[a] 5 3 +2 Naar de knock-outfase
2 Vlag van Turkije Turkije 3 2 0 1 6[a] 5 5 0
3 Vlag van Georgië Georgië 3 1 1 1 4 4 4 0 Naar de knock-outfase (bij de beste 4 nummers 3)
4 Vlag van Tsjechië Tsjechië 3 0 1 2 1 3 5 −2
Bron: UEFA
Noten:
  1. a b Gerangschikt op onderling aantal punten: Portugal 3, Turkije 0.



18 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Turkije Vlag van Turkije 3 – 1 Vlag van Georgië Georgië Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 59.127
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Facundo Tello
Video-assistent: Vlag van Spanje Alejandro Hernández
Müldür Goal 25'
Güler Goal 65'
Aktürkoğlu Goal 90+7'
Verslag Goal 32' Mikautadze

18 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Portugal Vlag van Portugal 2 – 1 Vlag van Tsjechië Tsjechië Red Bull Arena, Leipzig
Toeschouwers: 38.421
Scheidsrechter: Vlag van Italië Marco Guida
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Hranáč Goal 69' (e.d.)
Conceição Goal 90+2'
Verslag Goal 62' Provod

22 juni 2024
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+2)
Georgië Vlag van Georgië 1 – 1 Vlag van Tsjechië Tsjechië Volksparkstadion, Hamburg
Toeschouwers: 46.524
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Daniel Siebert
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
Mikautadze Goal 45+4' (pen.) Verslag Goal 59' Schick

22 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Turkije Vlag van Turkije 0 – 3 Vlag van Portugal Portugal Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 61.047
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Zwayer
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Verslag Goal 21' B. Silva
Goal 28' (e.d.) Akaydın
Goal 56' Fernandes

26 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Georgië Vlag van Georgië 2 – 0 Vlag van Portugal Portugal Veltins-Arena, Gelsenkirchen
Toeschouwers: 49.616
Scheidsrechter: Vlag van Zwitserland Sandro Schärer
Video-assistent: Vlag van Zwitserland Fedayi San
Kvaratschelia Goal 2'
Mikautadze Goal 57' (pen.)
Verslag

26 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Tsjechië Vlag van Tsjechië 1 – 2 Vlag van Turkije Turkije Volksparkstadion, Hamburg
Toeschouwers: 47.683
Scheidsrechter: Vlag van Roemenië István Kovács
Video-assistent: Vlag van Polen Tomasz Kwiatkowski
Barák Kreeg geel in de 11e minuut Kreeg opnieuw geel in de 20e minuutWeggestuurd in de 20e minuut 11', 20'
Souček Goal 66'
Chorý Weggestuurd in de 90+8e minuut 90+8'
Verslag Goal 51' Çalhanoğlu
Goal 90+4' Tosun

Stand beste nummers drie[bewerken | brontekst bewerken]

Pos Grp Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 D Vlag van Nederland Nederland 3 1 1 1 4[a] 4 4 0 Naar de knock-outfase
2 F Vlag van Georgië Georgië 3 1 1 1 4[a] 4 4 0
3 E Vlag van Slowakije Slowakije 3 1 1 1 4 3 3 0
4 C Vlag van Slovenië Slovenië 3 0 3 0 3 2 2 0
5 A Vlag van Hongarije Hongarije 3 1 0 2 3 2 5 −3
6 B Vlag van Kroatië Kroatië 3 0 2 1 2 3 6 −3
Bron: UEFA
Regels voor de stand: 1) Meeste punten; 2) Doelsaldo; 3) Doelpunten voor; 4) Aantal overwinningen; 5) Lager totaal aantal disciplinaire punten; 6) Eindrangschikking EK-kwalificatie (of loting, indien gastland Duitsland hierin betrokken was geweest).[27]
Noten:
  1. a b Gerangschikt op Fair-playscore: Nederland –2, Georgië –6.

Knock-outfase[bewerken | brontekst bewerken]

Gekwalificeerde teams[bewerken | brontekst bewerken]

Groep Groepswinnaars Nummers twee Nummers drie
(Beste vier kwalificeren zich)
A Vlag van Duitsland Duitsland Vlag van Zwitserland Zwitserland
B Vlag van Spanje Spanje Vlag van Italië Italië
C Vlag van Engeland Engeland Vlag van Denemarken Denemarken Vlag van Slovenië Slovenië
D Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vlag van Frankrijk Frankrijk Vlag van Nederland Nederland
E Vlag van Roemenië Roemenië Vlag van België België Vlag van Slowakije Slowakije
F Vlag van Portugal Portugal Vlag van Turkije Turkije Vlag van Georgië Georgië

Wedstrijdschema[bewerken | brontekst bewerken]

 
Achtste finalesKwartfinalesHalve finalesFinale
 
              
 
30 juni 2024 – Keulen
 
 
Vlag van Spanje Spanje 4
 
5 juli 2024 – Stuttgart
 
Vlag van Georgië Georgië 1
 
Vlag van Spanje Spanje (w.n.v.) 2
 
29 juni 2024 – Dortmund
 
Vlag van Duitsland Duitsland 1
 
Vlag van Duitsland Duitsland 2
 
9 juli 2024 – München
 
Vlag van Denemarken Denemarken 0
 
Vlag van Spanje Spanje 2
 
1 juli 2024 – Frankfurt am Main
 
Vlag van Frankrijk Frankrijk 1
 
Vlag van Portugal Portugal (w.n.s.) 0 (3)
 
5 juli 2024 – Hamburg
 
Vlag van Slovenië Slovenië 0 (0)
 
Vlag van Portugal Portugal 0 (3)
 
1 juli 2024 – Düsseldorf
 
Vlag van Frankrijk Frankrijk (w.n.s.)0 (5)
 
Vlag van Frankrijk Frankrijk 1
 
14 juli 2024 – Berlijn
 
Vlag van België België 0
 
Vlag van Spanje Spanje 2
 
2 juli 2024 – München
 
Vlag van Engeland Engeland 1
 
Vlag van Roemenië Roemenië 0
 
6 juli 2024 – Berlijn
 
Vlag van Nederland Nederland 3
 
Vlag van Nederland Nederland 2
 
2 juli 2024 – Leipzig
 
Vlag van Turkije Turkije 1
 
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1
 
10 juli 2024 – Dortmund
 
Vlag van Turkije Turkije 2
 
Vlag van Nederland Nederland 1
 
30 juni 2024 – Gelsenkirchen
 
Vlag van Engeland Engeland 2
 
Vlag van Engeland Engeland (w.n.v.) 2
 
6 juli 2024 – Düsseldorf
 
Vlag van Slowakije Slowakije 1
 
Vlag van Engeland Engeland (w.n.s.) 1 (5)
 
29 juni 2024 – Berlijn
 
Vlag van Zwitserland Zwitserland 1 (3)
 
Vlag van Zwitserland Zwitserland 2
 
 
Vlag van Italië Italië 0
 

Achtste finales[bewerken | brontekst bewerken]


29 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Zwitserland Vlag van Zwitserland 2 – 0 Vlag van Italië Italië Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 68.172
Scheidsrechter: Vlag van Polen Szymon Marciniak
Video-assistent: Vlag van Polen Tomasz Kwiatkowski
Freuler Goal 37'
Vargas Goal 46'
Verslag

29 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Duitsland Vlag van Duitsland 2 – 0 Vlag van Denemarken Denemarken Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 61.612
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Michael Oliver
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
Havertz Goal 53' (pen.)
Musiala Goal 68'
Verslag

Bijz.: De wedstrijd werd in de 35e minuut tijdelijk stilgelegd vanwege zware regen- en onweersbuien boven het stadion. Na ongeveer 25 minuten werd de wedstrijd om 21:59 uur hervat.[28]


30 juni 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Engeland Vlag van Engeland 2 – 1 (n.v.) Vlag van Slowakije Slowakije Veltins-Arena, Gelsenkirchen
Toeschouwers: 47.244
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Halil Umut Meler
Video-assistent: Vlag van Duitsland Marco Fritz
Bellingham Goal 90+5'
Kane Goal 91'
Verslag Goal 25' Schranz

30 juni 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 4 – 1 Vlag van Georgië Georgië RheinEnergieStadion, Keulen
Toeschouwers: 42.233
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk François Letexier
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Jérôme Brisard
Rodri Goal 39'
Fabián Goal 51'
Williams Goal 75'
Olmo Goal 83'
Verslag Goal 18' (e.d.) Le Normand

1 juli 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 0 Vlag van België België Merkur Spiel-Arena, Düsseldorf
Toeschouwers: 46.810
Scheidsrechter: Vlag van Zweden Glenn Nyberg
Video-assistent: Vlag van Nederland Pol van Boekel
Vertonghen Goal 85' (e.d.) Verslag

1 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Portugal Vlag van Portugal 0 – 0 (n.v.) Vlag van Slovenië Slovenië Deutsche Bank Park, Frankfurt am Main
Toeschouwers: 46.576
Scheidsrechter: Vlag van Italië Daniele Orsato
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Ronaldo Gemiste strafschop (gered door de doelman) 105' (pen.) Verslag Weggestuurd in de 105+1e minuut 105+1' Kek (bondscoach)
  Strafschoppen  
Ronaldo Gescoord met penalty
Fernandes Gescoord met penalty
B. Silva Gescoord met penalty
3 – 0 Gemiste strafschop (gered door de doelman) Iličić
Gemiste strafschop (gered door de doelman) Balkovec
Gemiste strafschop (gered door de doelman) Verbič

2 juli 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Roemenië Vlag van Roemenië 0 – 3 Vlag van Nederland Nederland Allianz Arena, München
Toeschouwers: 65.012
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Zwayer
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Verslag Goal 20' Gakpo
Goal 83'Goal 90+3' Malen

2 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Oostenrijk Vlag van Oostenrijk 1 – 2 Vlag van Turkije Turkije Red Bull Arena, Leipzig
Toeschouwers: 38.305
Scheidsrechter: Vlag van Portugal Artur Soares Dias
Video-assistent: Vlag van Portugal Tiago Martins
Gregoritsch Goal 66' Verslag Goal 1'Goal 59' Demiral

Kwartfinales[bewerken | brontekst bewerken]


5 juli 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 2 – 1 (n.v.) Vlag van Duitsland Duitsland MHPArena, Stuttgart
Toeschouwers: 54.000
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Anthony Taylor
Video-assistent: Vlag van Engeland Stuart Attwell
Olmo Goal 51'
Merino Goal 119'
Carvajal Kreeg geel in de 100e minuut Kreeg opnieuw geel in de 120+6e minuutWeggestuurd in de 120+6e minuut 100', 120+6'
Verslag Goal 89' Wirtz

5 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Portugal Vlag van Portugal 0 – 0 (n.v.) Vlag van Frankrijk Frankrijk Volksparkstadion, Hamburg
Toeschouwers: 47.789
Scheidsrechter: Vlag van Engeland Michael Oliver
Video-assistent: Vlag van Nederland Pol van Boekel
Verslag
  Strafschoppen  
Ronaldo Gescoord met penalty
B. Silva Gescoord met penalty
Félix Gemiste strafschop (gered door de doelman)
Mendes Gescoord met penalty
3 – 5 Gescoord met penalty Dembélé
Gescoord met penalty Fofana
Gescoord met penalty Koundé
Gescoord met penalty Barcola
Gescoord met penalty Hernández

6 juli 2024
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+2)
Engeland Vlag van Engeland 1 – 1 (n.v.) Vlag van Zwitserland Zwitserland Merkur Spiel-Arena, Düsseldorf
Toeschouwers: 46.907
Scheidsrechter: Vlag van Italië Daniele Orsato
Video-assistent: Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Saka Goal 80' Verslag Goal 75' Embolo
  Strafschoppen  
Palmer Gescoord met penalty
Bellingham Gescoord met penalty
Saka Gescoord met penalty
Toney Gescoord met penalty
Alexander-Arnold Gescoord met penalty
5 – 3 Gemiste strafschop (gered door de doelman) Akanji
Gescoord met penalty Schär
Gescoord met penalty Shaqiri
Gescoord met penalty Amdouni

6 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland 2 – 1 Vlag van Turkije Turkije Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 70.091
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Jérôme Brisard
De Vrij Goal 70'
Müldür Goal 76' (e.d.)
Verslag Goal 35' Akaydın
Weggestuurd in de 90+6e minuut 90+6' Yıldırım (wisselspeler)

Halve finales[bewerken | brontekst bewerken]


9 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 2 – 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk Allianz Arena, München
Toeschouwers: 62.042
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Slavko Vinčić
Video-assistent: Vlag van Slovenië Nejc Kajtazović
Yamal Goal 21'
Olmo Goal 25'
Verslag Goal 9' Kolo Muani

10 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Nederland Vlag van Nederland 1 – 2 Vlag van Engeland Engeland Signal Iduna Park, Dortmund
Toeschouwers: 60.926
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Zwayer
Video-assistent: Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Simons Goal 7' Verslag Goal 18' (pen.) Kane
Goal 90' Watkins

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Finale Europees kampioenschap voetbal 2024 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

14 juli 2024
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 2 – 1 Vlag van Engeland Engeland Olympiastadion, Berlijn
Toeschouwers: 65.600
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk François Letexier
Video-assistent: Vlag van Frankrijk Jérôme Brisard
Williams Goal 47'
Oyarzabal Goal 86'
Verslag Goal 73' Palmer
UEFA Europees kampioenschap voetbal
Winnaar 2024


Vlag van Spanje
SPANJE
4de titel

Statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Doelpuntenmakers[bewerken | brontekst bewerken]

3 doelpunten

2 doelpunten

1 doelpunt

Eigen doelpunt

Bron: UEFA[29]

Disciplinaire straffen[bewerken | brontekst bewerken]

Een speler is automatisch geschorst voor de volgende wedstrijd bij onderstaande overtredingen:

  • Het krijgen van een rode kaart. Eventueel kan de schorsing verlengd worden bij ernstige overtredingen.
  • Het krijgen van een gele kaart in twee verschillende wedstrijden. Na afloop van de kwartfinales vervallen de gele kaarten. Schorsingen na gele kaarten worden niet overgedragen naar overige toekomstige interlandwedstrijden.

Tijdens het eindtoernooi hebben onderstaande spelers een schorsing gekregen:[30]

Speler Overtreding(en) Schorsing(en)
Vlag van Georgië Giorgi Loria Weggestuurd in play-offs om kwalificatie tegen Griekenland (op 26 maart 2024) Groep F tegen Turkije (speelronde 1, op 18 juni 2024)
Vlag van Schotland Ryan Porteous Weggestuurd in Groep A tegen Duitsland (speelronde 1, op 14 juni 2024) Groep A tegen Zwitserland (speelronde 2, op 19 juni 2024)
Groep A tegen Hongarije (speelronde 3, op 23 juni 2024)[31]
Vlag van Albanië Mirlind Daku Het zingen van nationalistische liederen over Servië en Noord-Macedonië na afloop van de wedstrijd in Groep B tegen Kroatië (speelronde 2, op 19 juni 2024)[32][33] Groep B tegen Spanje (speelronde 3, op 24 juni 2024)[a]
Vlag van Spanje Rodri Kreeg geel in Groep B tegen Kroatië (speelronde 1, op 15 juni 2024)
Kreeg geel in Groep B tegen Italië (speelronde 2, op 20 juni 2024)
Groep B tegen Albanië (speelronde 3, op 24 juni 2024)
Vlag van Turkije Abdülkerim Bardakcı Kreeg geel in Groep F tegen Georgië (speelronde 1, op 18 juni 2024)
Kreeg geel in Groep F tegen Portugal (speelronde 2, op 22 juni 2024)
Groep F tegen Tsjechië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Vlag van Portugal Rafael Leão Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 1, op 18 juni 2024)
Kreeg geel in Groep F tegen Turkije (speelronde 2, op 22 juni 2024)
Groep F tegen Georgië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Vlag van België Dodi Lukebakio Kreeg geel in Groep E tegen Slowakije (speelronde 1, op 17 juni 2024)
Kreeg geel in Groep E tegen Roemenië (speelronde 2, op 22 juni 2024)
Groep E tegen Oekraïne (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Vlag van Duitsland Jonathan Tah Kreeg geel in Groep A tegen Schotland (speelronde 1, op 14 juni 2024)
Kreeg geel in Groep A tegen Zwitserland (speelronde 3, op 23 juni 2024)
Achtste finale tegen Denemarken (op 29 juni 2024)
Vlag van Zwitserland Silvan Widmer Kreeg geel in Groep A tegen Hongarije (speelronde 1, op 15 juni 2024)
Kreeg geel in Groep A tegen Duitsland (speelronde 3, op 23 juni 2024)
Achtste finale tegen Italië (op 29 juni 2024)
Vlag van Italië Riccardo Calafiori Kreeg geel in Groep B tegen Albanië (speelronde 1, op 15 juni 2024)
Kreeg geel in Groep B tegen Kroatië (speelronde 3, op 24 juni 2024)
Achtste finale tegen Zwitserland (op 29 juni 2024)
Vlag van Oostenrijk Patrick Wimmer Kreeg geel in Groep D tegen Polen (speelronde 2, op 21 juni 2024)
Kreeg geel in Groep D tegen Nederland (speelronde 3, op 25 juni 2024)
Achtste finale tegen Turkije (op 2 juli 2024)
Vlag van Denemarken Morten Hjulmand Kreeg geel in Groep C tegen Slovenië (speelronde 1, op 16 juni 2024)
Kreeg geel in Groep C tegen Servië (speelronde 3, op 25 juni 2024)
Achtste finale tegen Duitsland (op 29 juni 2024)
Vlag van Slovenië Erik Janža Kreeg geel in Groep C tegen Servië (speelronde 2, op 20 juni 2024)
Kreeg geel in Groep C tegen Engeland (speelronde 3, op 25 juni 2024)
Achtste finale tegen Portugal (op 1 juli 2024)
Vlag van Roemenië Nicușor Bancu Kreeg geel in Groep E tegen België (speelronde 2, op 22 juni 2024)
Kreeg geel in Groep E tegen Slowakije (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Achtste finale tegen Nederland (op 2 juli 2024)
Vlag van Tsjechië Antonín Barák Kreeg geel Kreeg opnieuw geelWeggestuurd in Groep F tegen Turkije (speelronde 3, op 26 juni 2024) Schorsing buiten het toernooi uitgezeten.
Vlag van Tsjechië Tomáš Chorý Weggestuurd in Groep F tegen Turkije (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Vlag van Georgië Anzor Mekvabisjvili Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 1, op 18 juni 2024)
Kreeg geel in Groep F tegen Portugal (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Achtste finale tegen Spanje (op 30 juni 2024)
Vlag van Turkije Samet Akaydın Kreeg geel in Groep F tegen Portugal (speelronde 2, op 22 juni 2024)
Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Achtste finale tegen Oostenrijk (op 2 juli 2024)
Vlag van Turkije Hakan Çalhanoğlu Kreeg geel in Groep F tegen Georgië (speelronde 1, op 18 juni 2024)
Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Vlag van Engeland Marc Guéhi Kreeg geel in Groep C tegen Slovenië (speelronde 3, op 25 juni 2024)
Kreeg geel in de achtste finale tegen Slowakije (op 30 juni 2024)
Kwartfinale tegen Zwitserland (op 6 juli 2024)
Vlag van Frankrijk Adrien Rabiot Kreeg geel in Groep D tegen Polen (speelronde 3, op 25 juni 2024)
Kreeg geel in de achtste finale tegen België (op 1 juli 2024)
Kwartfinale tegen Portugal (op 5 juli 2024)
Vlag van Slovenië Matjaž Kek
(coach)
Weggestuurd in de achtste finale tegen Portugal (op 1 juli 2024) Schorsing buiten het toernooi uitgezeten.
Vlag van Turkije Orkun Kökçü Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Kreeg geel in de achtste finale tegen Oostenrijk (op 2 juli 2024)
Kwartfinale tegen Nederland (op 6 juli 2024)[b]
Vlag van Turkije İsmail Yüksek Kreeg geel in Groep F tegen Tsjechië (speelronde 3, op 26 juni 2024)
Kreeg geel in de achtste finale tegen Oostenrijk (op 2 juli 2024)
Vlag van Turkije Merih Demiral Het maken van een extreemrechts handgebaar (wolvengroet) tijdens de wedstrijd in de achtste finale tegen Oostenrijk (op 2 juli 2024)[34]
Vlag van Spanje Daniel Carvajal Kreeg geel Kreeg opnieuw geelWeggestuurd in de kwartfinale tegen Duitsland (op 5 juli 2024) Halve finale tegen Frankrijk (op 9 juli 2024)
Vlag van Spanje Robin Le Normand Kreeg geel in Groep B tegen Italië (speelronde 2, op 20 juni 2024)
Kreeg geel in de kwartfinale tegen Duitsland (op 5 juli 2024)
Vlag van Turkije Bertuğ Yıldırım Weggestuurd in de kwartfinale tegen Nederland (op 6 juli 2024) Schorsing buiten het toernooi uitgezeten.
  1. Mirlind Daku werd voor twee wedstrijden geschorst, waarbij de tweede wedstrijd buiten het toernooi moest worden uitgezeten omdat Albanië na de groepsfase was uitgeschakeld.
  2. Merih Demiral werd voor twee wedstrijden geschorst, waarbij de tweede wedstrijd buiten het toernooi moest worden uitgezeten omdat Turkije in de kwartfinale werd uitgeschakeld.

Prijzengeld[bewerken | brontekst bewerken]

Het totale prijzengeld werd op 2 december 2023 vastgesteld. Elk land dat zich plaatste kreeg al € 9,25 miljoen. De winnaar gaat, als ze alle drie hun groepswedstrijden hebben gewonnen, in totaal met € 28,25 miljoen naar huis.[35]

Fase Bedrag Aantal landen
Plaatsing € 9,25 miljoen 24
Groepsfase € 1 miljoen bij winst
€ 500.000 voor gelijkspel
24
Achtste finales € 1,5 miljoen 16
Kwartfinales € 2,5 miljoen 8
Halve finales € 4 miljoen 4
Tweede plaats € 5 miljoen 1
Winnaar € 8 miljoen 1

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

  • Nog nooit won een ploeg (Duitsland) zo ruim de openingswedstrijd (5–1) en nog nooit waren er een penalty, een eigen doelpunt én een rode kaart in een EK-wedstrijd.
  • Schotland scoorde in de openingswedstrijd zonder één schot op doel. De kopbal van Scott McKenna, die via Antonio Rüdiger in eigen doel belandde, was niet eens gekadreerd.
  • Lamine Yamal debuteerde voor Spanje als jongste speler ooit (16 jaar en 338 dagen) op een EK, in de wedstrijd tegen Kroatië. Daarvoor was de Poolse Kacper Kozłowski met 17 jaar en 246 dagen op het EK in 2021 de jongste speler tot dan toe.[36]
  • Nedim Bajrami maakte voor Albanië het snelste doelpunt ooit op een EK: na slechts 22 seconden scoorde hij tegen Italië. Hiermee werd het record van Dmitri Kirisjenko gebroken, die in 2004 voor Rusland na 67 seconden tegen Griekenland scoorde.[37]
  • Georges Mikautadze maakte het eerste EK-doelpunt van Georgië ooit.[38]
  • Pepe is de oudste speler op een EK ooit. Hij begon die dag op een leeftijd van 41 jaar en 113 dagen aan de eerste groepswedstrijd van Portugal. Daarmee onttroonde hij Gábor Király, die tot dan met 40 jaar en 86 dagen recordhouder was.[39]
  • Schotland heeft twee maal gescoord, maar beide waren eigen doelpunten.
  • Ivan Schranz is de eerste Slowaak ooit die twee keer kon scoren op een EK. Zo werd hij zowaar all-time EK-topschutter van Slowakije.
  • Het winnende doelpunt van de Hongaarse Kevin Csoboth in de laatste groepswedstrijd tussen Schotland en Hongarije was het laatste doelpunt ooit in blessuretijd op een EK.[40]
  • Met 38 jaar en 289 dagen was de Kroatische Luka Modrić de oudste speler ooit die scoorde op een EK.[41]
  • Donyell Malen maakte namens Nederland tegen Oostenrijk het snelste eigen doelpunt ooit op een EK, na vijf minuten en achtenveertig seconden.[42]
  • Groep E (Roemenië, België, Slowakije, Oekraïne) zorgde voor enkele primeurs: voor het eerst eindigden vier ploegen met evenveel punten én eindigde tevens een ploeg met vier punten als laatste in de groep. Roemenië was dan weer voor het eerst groepswinnaar op een EK.
  • De Tsjech Antonín Barák kreeg de snelste rode kaart ooit op een EK, na elf minuten had hij zijn eerste gele kaart, na twintig minuten kreeg hij een tweede gele kaart en daarmee rood.
  • De wedstrijd tussen Tsjechië en Turkije is de boeken in gegaan als meeste kaarten in één wedstrijd op een EK. In totaal waren er negentien gele kaarten en twee rode; beide rode kaarten waren voor Tsjechië en Turkije kreeg elf gele kaarten.[43]
  • Jan Vertonghen is de oudste speler (37 jaar) die een eigen doelpunt heeft gemaakt in de EK-geschiedenis.
  • Diogo Costa is de eerste doelman ooit die in een EK-penaltyreeks drie strafschoppen kon stoppen. Nooit eerder moest een doelman op het EK zich tijdens zo'n penaltyreeks ook niet omdraaien.
  • In de wedstrijd Oostenrijk - Turkije maakte Merih Demiral het snelste doelpunt in de knock-outfase op een EK ooit, na 57 seconden scoorde hij.
  • Frankrijk heeft de halve finale van het toernooi kunnen bereiken door maar drie doelpunten te maken. Van die drie doelpunten zijn er twee eigen doelpunten (die dus op naam van de tegenstander staan) en een benutte strafschop. Daarentegen heeft Frankrijk maar één doelpunt tegen gekregen tot aan de halve finale: ook een benutte strafschop.
  • Met 16 jaar en 361 dagen was de Spanjaard Lamine Yamal de jongste speler ooit die scoorde op een EK, na zijn doelpunt in de halve finale tegen Frankrijk.[44]
  • Spanje was dit EK het enige land dat in de groepsfase al zijn wedstrijden won en het maximum van 9 punten behaalde.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie 2024 UEFA European Championship van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.