Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De oprichters van de EGKS
Oprichtingsverdrag EGKS NL-HaNA

De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal of de EGKS was een Europese organisatie die bedoeld was om na de Tweede Wereldoorlog de vrede in Europa te verzekeren door oorlog tussen West-Europese landen onmogelijk te maken. Voor dat doel werd de productie van kolen en staal, die toen golden als de belangrijkste middelen voor de productie van oorlogswapens, onder het gezag geplaatst van een gemeenschappelijke Hoge Autoriteit. De EGKS geldt als de eerste aanzet tot de Europese Unie, waarin zij later opging, al hield zij juridisch pas op te bestaan in 2002, na 50 jaar.

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De EGKS kwam tot stand door het Verdrag van Parijs, dat werd ondertekend in 1951 en van kracht werd in 1952. De zes oprichtende landen waren Frankrijk, West-Duitsland, Italië en de drie landen van de Benelux (België, Nederland en Luxemburg). Het initiatief was genomen door de Franse Minister van Buitenlandse Zaken Robert Schuman, die op 9 mei 1950 het plan-Schuman gelanceerd had. De strekking hiervan was oorlogen tussen de erfvijanden Frankrijk en Duitsland "materieel onmogelijk te maken" door "de gehele Frans-Duitse productie van kolen en staal te plaatsen onder een gemeenschappelijke Hoge Autoriteit".[1] Deze organisatie moest openstaan voor andere Europese landen die naast Frankrijk en West-Duitsland wilden deelnemen. De eerste voorzitter van de in het leven geroepen Hoge Autoriteit werd Jean Monnet. De EGKS was de eerste Europese supranationale Europese organisatie.

De EGKS was de eerste van de Europese Gemeenschappen (EG) en heeft de weg gebaand voor verdere Europese integratie. In 1967 kregen de Europese Economische Gemeenschap (EEG), Euratom en de EGKS bij het in werking treden van het Fusieverdrag gezamenlijk één Commissie, één ministerraad en één begroting. Hierdoor verdween de functie van Hoge Autoriteit van de EGKS. In 2002 eindigde de geldigheidsduur van het verdrag; het was voor 50 jaar gesloten. In een aanhangend protocol van het Verdrag van Nice werd bepaald dat alle verdragsbepalingen zouden worden overgeheveld naar de Europese Gemeenschap.

Vlag[bewerken]

De vlag van de EGKS bestond aanvankelijk uit twee horizontale gekleurde vlakken, een blauw en een zwart, met daarop zes gele sterren. De sterren stelden de stichtende leden voor, het blauw het staal en het zwart de kolen. Met de toetreding van het Koninkrijk Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk in 1973 werd het aantal sterren verhoogd naar negen. In 1981 trad Griekenland toe en werd het aantal sterren verhoogd naar 10, en na de toetreding van Portugal en Spanje in 1986 kende de vlag twaalf sterren. Bij de toetreding van Finland, Oostenrijk en Zweden in 1995 werd het aantal sterren niet uitgebreid. Besloten werd om het aantal op twaalf te houden, gelijk aan de Europese vlag en staande voor perfectie en eenheid.[2]

Voorzitters van de Hoge Autoriteit van de EGKS[bewerken]

Tijdbalk[bewerken]

Tijdbalk met daarin de ontwikkeling van structuren binnen de Europese Unie

1948 1952 1958 1967 1987 1993 1999 2003 2009 2011
Brussel EGKS EEG / Euratom Fusieverdrag Europese Akte EU-Verdrag Amsterdam Nice Lissabon
Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS)
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EURATOM)
Europese Economische Gemeenschap (EEG)
P

IJ

L

E

R

S
Europese Gemeenschap (EG) Europese Unie (EU)
↑Europese Gemeenschappen↑ Justitie & Binnenlandse Zaken (JBZ)
Politiële & justitiële samenwerking in strafzaken (PJSS)
Europese politieke samenwerking (EPS) Gemeenschappelijk buitenlands & veiligheidsbeleid (GBVB)
West-Europese Unie (WEU)

Zie ook[bewerken]