Europese kampioenschappen schaatsen 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
EK Allround en Sprint 2019
Kampioenschapinformatie
Plaats Klobenstein
Gastland Vlag van Italië Italië
IJsbaan Arena Ritten
Type baan Buiten, kunstijs
Editie Allround: 115 (m), 43 (v)
Sprint: 2
Datum 11–13 januari 2019
Organisator ISU Logo.jpg ISU
Soort vierkamp Allround:
Mannen: Grote vierkamp
Vrouwen: Kleine vierkamp
Sprint:
Mannen: Sprintvierkamp
Vrouwen: Sprintvierkamp
Evenementen 4
Eindrangschikking mannen
Allround:
Winnaar Vlag van Nederland Sven Kramer (10e titel)
Tweede plaats Vlag van Nederland Patrick Roest
Derde plaats Vlag van Noorwegen Sverre Lunde Pedersen
Sprint:
Winnaar Vlag van Nederland Kai Verbij (2e titel)
Tweede plaats Vlag van Noorwegen Håvard Lorentzen
Derde plaats Vlag van Noorwegen Henrik Rukke
Eindrangschikking vrouwen
Allround:
Winnaar Vlag van Nederland Antoinette de Jong (1e titel)
Tweede plaats Vlag van Tsjechië Martina Sáblíková
Derde plaats Vlag van Italië Francesca Lollobrigida
Sprint:
Winnaar Vlag van Oostenrijk Vanessa Herzog (1e titel)
Tweede plaats Vlag van Rusland Darja Katsjanova
Derde plaats Vlag van Rusland Olga Fatkoelina
Navigatie
<<< 2018     2020 >>>
Portaal  Portaalicoon   Schaatsen

De Europese kampioenschappen schaatsen 2019 vonden plaats van 11 tot en met 13 januari op de onoverdekte ijsbaan Arena Ritten in Collalbo (Klobenstein). Het was na de EK’s van 2001 (in Baselga di Pinè) en 2007 en 2011 (beide ook in Collabo) voor de vierde keer dat dit schaatsevenement in Italië plaatsvond.

Voor de tweede maal betrof het vier kampioenschappen; het EK allround voor mannen, dat voor de 115e keer werd verreden, het EK allround voor vrouwen dat zijn 43e editie beleefde, en de EK's sprint voor mannen en vrouwen die beide voor de tweede keer plaats hadden. Er namen 68 deelnemers uit veertien landen aan de vier kampioenschappen deel. Titelhouders waren de Nederlanders Sven Kramer (mannen allround), Ireen Wüst (vrouwen allround), Kai Verbij (mannen sprint) en de Tsjechische Karolína Erbanová (vrouwen sprint), alleen Erbanová verdedigde haar titel niet. Sven Kramer en Kai Verbij prolongeerden hun titel, Antoinette de Jong (vrouwen allround) en Vanessa Herzog (vrouwen sprint) werden voor het eerst Europees kampioen.

Programma[bewerken | bron bewerken]

Datum Tijd EK Allround EK Sprint
11 januari 13.30 500 m vrouwen
3000 m vrouwen
500 m mannen
1000 m mannen
12 januari 11.00 1500 m vrouwen
500 m mannen
5000 m vrouwen
5000 m mannen
500 m mannen
500 m vrouwen
1000 m vrouwen
1000 m mannen
13 januari 12.30 1500 m mannen
10.000 m mannen
500 m vrouwen
1000 m vrouwen

Eindpodia[bewerken | bron bewerken]

Kampioenschap
Goud
Zilver
Brons
Mannen allround Sven Kramer
Vlag van Nederland Nederland
Patrick Roest
Vlag van Nederland Nederland
Sverre Lunde Pedersen
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vrouwen allround Antoinette de Jong
Vlag van Nederland Nederland
Martina Sáblíková
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Francesca Lollobrigida
Vlag van Italië Italië
Vrouwen sprint Kai Verbij
Vlag van Nederland Nederland
Håvard Lorentzen
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Henrik Rukke
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Sprint vrouwen Vanessa Herzog
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Darja Katsjanova
Vlag van Rusland Rusland
Olga Fatkoelina
Vlag van Rusland Rusland

Mannen allround[bewerken | bron bewerken]

Negentien mannen uit tien landen namen aan dit kampioenschap deel, waaronder de Noor Håvard Bøkko en de Nederander Sven Kramer die respectievelijk voor de dertiende en twaalfde keer deelnamen en de enige twee deelnemers waren die eerder op het eindpodium hadden plaats genomen. Negenvoudig kampioen Kramer – tevens titelhouder – was de enige voormalige Europees kampioen in het deelnemersveld. De Wit-Rus Vital Michajlaw nam ook voor de dertiende keer deel. De regerend wereldkampioen, de Nederlander Patrick Roest, maakte zijn Europees allround debuut, samen met zes andere deelnemers.

Met de prolongatie van zijn titel werd Sven Kramer voor de tiende keer Europees kampioen allround. Patrick Roest eindigde op de tweede plaats en de Noor Sverre Lunde Pedersen werd derde.

Afstandspodia[bewerken | bron bewerken]

Sven Kramer breidde zijn recordoogst uit tot 23-7-2, Håvard Bøkko (tot 2-5-3), Sverre Lunde Pedersen (tot 0-2-6) en Douwe de Vries (tot 0-1-1) vermeerderen hun medailleoogst op de afstanden. Patrick Roest en Haralds Silovs behaalden hun eerste afstandsmedaille(s).

Afstand 1e 2e 3e
500 m Vlag van Letland Haralds Silovs Vlag van Noorwegen Håvard Bøkko Vlag van Noorwegen Sverre Lunde Pedersen
5000 m Vlag van Nederland Sven Kramer Vlag van Nederland Patrick Roest Vlag van Noorwegen Sverre Lunde Pedersen
1500 m Vlag van Nederland Sven Kramer Vlag van Nederland Patrick Roest Vlag van Noorwegen Sverre Lunde Pedersen
10.000 m Vlag van Nederland Patrick Roest Vlag van Nederland Sven Kramer Vlag van Nederland Douwe de Vries

Eindklassement[bewerken | bron bewerken]

Rang Schaatser (deelname) Punten 500 m 5000 m 1500 m 10.000 m
Goud Vlag van Nederland Sven Kramer (12) 150.103 36,69 (6) 6.17,66 (1) 1.45,91 (1) 13.26,88 (2)
Zilver Vlag van Nederland Patrick Roest (1) 150.199 36,59 (4) 6.18,21 (2) 1.46,40 (2) 13.26,45 (1)
Brons Vlag van Noorwegen Sverre Lunde Pedersen (7) 150.836 36,42 (3) 6.20,59 (3) 1.46,65 (3) 13.36,13 (4)
4 Vlag van Noorwegen Håvard Bøkko (13) 152.456 36,36 (2) 6.30,23 (6) 1.47,73 (4) 13.43,26 (5)
5 Vlag van Rusland Sergej Trofimov (3) 153.888 37,24 (8) 6.27,29 (5) 1.49,68 (7) 13.47,18 (7)
6 Vlag van Italië Andrea Giovannini (5) 154.018 36,65 (5) 6.33,13 (8) 1.50,63 (9) 13.43,58 (6)
7 Vlag van Nederland Douwe de Vries (4) 154.520 37,58 (11) 6.31,41 (7) 1.50,21 (8) 13.35,87 (3)
8 Vlag van Noorwegen Sindre Henriksen (3) 156.314 36,98 (7) 6.48,92 (14) 1.48,30 (5) 14.06,84 (8) *
NC9 Vlag van Letland Haralds Silovs (8) 112.434 36,33 (1) 6.36,24 (9) 1.49,44 (6)
NC10 Vlag van Wit-Rusland Vital Michajlaw (13) 115.074 37,98 (14) 6.36,41 (10) 1.52,36 (13)
NC11 Vlag van Duitsland Lukas Mann (1) 115.352 37,48 (10) 6.48,79 (13) 1.50,98 (10)
NC12 Vlag van Duitsland Felix Maly (2) 115.575 37,92 (13) 6.45,82 (11) 1.51,22 (11)
NC13 Vlag van Polen Artur Janicki (1) 116.769 38,14 (15) pr 6.52,09 (17) 1.52,26 (12)
NC14 Vlag van Italië Gabriele Galli (1) 117.130 37,47 (9) 7.00,30 (18) 1.52,89 (14)
NC15 Vlag van Polen Szymon Palka (1) 117.284 38,43 (16) 6.51,08 (15) 1.53,24 (15)
NC16 Vlag van Tsjechië Sebastian Druszkiewicz (2) 118.124 39,38 (18) 6.46,84 (12) 1.54,18 (16)
NC17 Vlag van Denemarken Philip Due Schmidt (1) 118.894 38,69 (17) 6.51,74 (16) 1.57,09 (17)
- Vlag van Rusland Danila Semerikov (1) 37,58 (12) 6.26,35 (4) DQ
- Vlag van Italië Davide Ghiotto (2) DNF DNS
* Sindre Henriksen schaatste de 10.000 meter nadat Haralds Silovs zich hiervoor had teruggetrokken

Vrouwen allround[bewerken | bron bewerken]

Zestien vrouwen uit acht landen namen deel, waaronder de Tsjechische Martina Sáblíková en de Nederlandse Ireen Wüst die respectievelijk voor de vijftiende en veertiende keer deelnamen. Wüst -titelhoudster- en Sáblíková hadden voor aanvang beide vijf titels op hun naam geschreven. Naast Sáblíková (10x) en Wüst (11x) was Antoinette de Jong (2x brons) de enige vrouw die ook eerder op het eindpodium had plaatsgenomen. De Noorse Ida Njåtun nam voor de negende keer deel, vijf schaatssters debuteerden op dit kampioenschap.

Antoinette de Jong behaalde als vierde Nederlandse de EK-allround titel, zij trad daarmee in de voetsporen van Atje Keulen-Deelstra (3 titels), Tonny de Jong (2 titels) en Ireen Wüst. Op plaats twee nam Martina Sáblíková voor de elfde keer plaats op het erepodium, een evenaring van het aantal van Gunda Niemann, Claudia Pechstein en Ireen Wüst. Francesca Lollobrigida was de eerste Italiaanse vrouw die op het eindpodium van het EK-allround plaatsnam.

Afstandspodia[bewerken | bron bewerken]

Martina Sáblíková vermeerderde haar medailleoogst op de afstanden tot 22-4-6, Antoinette de Jong vulde haar oogst aan tot 3-4-2. Carlijn Achtereekte, Jelizaveta Kazelina en Francesca Lollobrigida behaalden hun eerste medaille(s).

Afstand 1e 2e 3e
500 m Vlag van Nederland Antoinette de Jong Vlag van Rusland Jelizaveta Kazelina Vlag van Italië Francesca Lollobrigida
3000 m Vlag van Nederland Antoinette de Jong Vlag van Tsjechië Martina Sáblíková Vlag van Italië Francesca Lollobrigida
1500 m Vlag van Nederland Antoinette de Jong Vlag van Italië Francesca Lollobrigida Vlag van Tsjechië Martina Sáblíková
5000 m Vlag van Tsjechië Martina Sáblíková Vlag van Nederland Antoinette de Jong Vlag van Nederland Carlijn Achtereekte

Eindklassement[bewerken | bron bewerken]

Rang Schaatsster (deelname) Punten 500 m 3000 m 1500 m 5000 m
Goud Vlag van Nederland Antoinette de Jong (4) 162.918 39,19 (1) 4.08,07 (1) 1.57,03 (1) 7.13,73 (2)
Zilver Vlag van Tsjechië Martina Sáblíková (15) 164.064 40,95 (11) 4.08,22 (2) 1.58,07 (3) 7.03,88 (1)
Brons Vlag van Italië Francesca Lollobrigida (4) 164.937 39,56 (3) pr 4.11,28 (3) 1.57,99 (2) 7.21,67 (6)
4 Vlag van Nederland Ireen Wüst (14) 166.054 39,72 (4) 4.14,61 (7) 1.58,80 (5) 7.22,99 (7)
5 Vlag van Rusland Natalja Voronina (3) 166.269 40,76 (9) 4.11,30 (4) 2.00,12 (7) 7.15,86 (4)
6 Vlag van Nederland Carlijn Achtereekte (1) 166.642 40,91 (10) 4.11,93 (5) 2.00,64 (10) 7.15,31 (3)
7 Vlag van Rusland Jevgenia Lalenkova (2) 166.800 40,65 (7) 4.14,15 (6) 1.58,90 (6) 7.21,59 (5)
8 Vlag van Duitsland Roxanne Dufter (1) 169.610 41,07 (12) 4.19,28 (8) 2.00,72 (11) 7.30,96 (8) *
NC9 Vlag van Rusland Jelizaveta Kazelina (2) 122.673 39,26 (2) 4.23,18 (12) 1.58,65 (4)
NC10 Vlag van Noorwegen Ida Njåtun (9) 123.758 40,46 (6) 4.19,49 (9) 2.00,15 (8)
NC11 Vlag van Noorwegen Ragne Wiklund (1) 124.224 40,68 (8) 4.20,33 (10) 2.00,47 (9)
NC12 Vlag van Tsjechië Nikola Zdráhalová (5) 124.813 40,04 (5) 4.25,76 (13) 2.01,44 (12)
NC13 Vlag van Estland Saskia Alusalu (5) 127.530 41,91 (16) 4.22,20 (11) 2.05,76 (15)
NC14 Vlag van Noorwegen Sofie Karoline Haugen (5) 127.792 41,41 (13) 4.28,42 (14) 2.04,94 (13)
NC15 Vlag van Duitsland Michelle Uhrig (1) 128.702 41,43 (14) 4.32,50 (16) 2.05,57 (14)
NC16 Vlag van Polen Karolina Gąsecka (1) 129.000 41,53 (15) 4.31,38 (15) 2.06,72 (16)
* Roxanne Dufter schaatste de 5000 meter nadat Jelizaveta Kazelina zich hiervoor had teruggetrokken

Mannen sprint[bewerken | bron bewerken]

Twintig mannen uit tien landen namen deel, waarvan elf voor de tweede keer. Zowel titelhouder Kai Verbij als de nummer-2 en -3 van het eerste EK-sprint, Kjeld Nuis en Nico Ihle, verschenen weer aan de start.

Kai Verbij prolongeerde de titel en werd deze editie geflankeerd door de Noren Håvard Lorentzen op plaats twee en Henrik Rukke op plaats drie.

Afstandspodia[bewerken | bron bewerken]

Kai Verbij (tot 3-3-1), Kjeld Nuis (tot 2-0-1), Nico Ihle (tot 0-1-2) en Håvard Lorentzen (ook tot 0-1-2) vulden hun medailleoogst aan. Artjom Koeznetsov, Thomas Krol, Victor Lobas en Henrik Rukke behaaden hun eerste afstandsmedaille.

Afstand 1e 2e 3e
500 m Vlag van Nederland Kai Verbij Vlag van Noorwegen Henrik Rukke Vlag van Nederland Kjeld Nuis
1000 m Vlag van Nederland Kai Verbij Vlag van Rusland Victor Lobas Vlag van Noorwegen Håvard Lorentzen
500 m Vlag van Nederland Kai Verbij Vlag van Noorwegen Håvard Lorentzen Vlag van Rusland Artjom Koeznetsov
1000 m Vlag van Nederland Thomas Krol Vlag van Nederland Kai Verbij Vlag van Duitsland Nico Ihle

Eindklassement[bewerken | bron bewerken]

Rang Schaatser (deelname) Punten 500 m 1000 m 500 m 1000 m
Goud Vlag van Nederland Kai Verbij (2) 139.085 35,23 (1) 1.08,97 (1) BR 34,93 (1) 1.08,88 (2)
Zilver Vlag van Noorwegen Håvard Holmefjord Lorentzen (2) 140.420 35,58 (4) 1.09,88 (3) 35,10 (2) 1.09,60 (5)
Brons Vlag van Noorwegen Henrik Fagerli Rukke (1) 141.155 35,36 (2) 1.10,57 (5) 35,45 (6) 1.10,12(9) (11)
4 Vlag van Rusland Artjom Koeznetsov (1) 141.325 35,62 (6) 1.10,75 (9) 35,27 (3) 1.10,12(1) (10)
5 Vlag van Duitsland Nico Ihle (2) 141.335 35,98 (11) 1.10,34 (4) 35,46 (7) 1.09,45 (3)
6 Vlag van Polen Piotr Michalski (2) 141.800 35,64 (7) 1.11,01 (10) 35,68 (9) 1.10,07 (9)
7 Vlag van Duitsland Joel Dufter (1) 141.905 35,79 (8) 1.10,66 (7) 36,00(4) (15) 1.09,57 (4)
8 Vlag van Rusland Aleksej Jesin (2) 141.975 36,15 (13) 1.10,62 (6) 35,61 (8) 1.09,81 (7)
9 Vlag van Rusland Victor Lobas (1) 141.995 36,21 (14) 1.09,80 (2) 36,00(0) (14) 1.09,77 (6)
10 Vlag van Italië David Bosa (1) 142.095 35,60 (5) 1.12,17 (15) 35,44 (5) 1.09,94 (8)
11 Vlag van Wit-Rusland Ihnat Halavatsjoek (2) 142.875 36,50 (17) 1.10,67 (8) 35,77(8) (11) 1.10,54 (13)
12 Vlag van Italië Mirko Nenzi (2) 143.070 36,45 (15) 1.11,34 (12) 35,73 (10) 1.10,44 (12)
13 Vlag van Polen Artur Nogal (2) 143.070 35,85 (9) 1.12,14 (14) 35,83 (13) 1.10,64 (14)
14 Vlag van Estland Marten Liiv (2) 144.575 36,47 (16) 1.11,17 (11) 36,65 (17) 1.11,92 (15)
15 Vlag van Finland Samuli Suomalainen (2) 146.310 36,96 (19) 1.12,56 (16) 36,71 (18) 1.12,72 (17)
16 Vlag van Duitsland Hendrik Dombek (1) 146.355 37,20 (20) 1.12,84 (17) 36,41 (16) 1.12,65 (16)
17 Vlag van Nederland Thomas Krol (1) 163.050 36,00 (12) 1.53,88 (19) * 35,77(9) (12) 1.08,68 (1) BR/CR
- Vlag van Verenigd Koninkrijk Cornelius Kersten (1) 36,87 (18) 1.12,96 (18) 36,84 (19) DNS
- Vlag van Noorwegen Bjørn Magnussen (1) 35,86 (10) 1.11,63 (13) DNF *
- Vlag van Nederland Kjeld Nuis (2) 35,47 (3) DQ ** 35,41 (4)
* met val
** Nuis schaatste met 1.08,38 de snelste tijd maar werd gediskwalificeerd wegens het overschrijden van de lijnmarkering

Vrouwen sprint[bewerken | bron bewerken]

Dertien vrouwen uit acht landen namen deel. Hiervan namen zeven vrouwen ook aan de eerste editie deel, met daaronder de Russin Olga Fatkoelina, de enige die op het eindpodium van 2017 stond, ze werd derde.

Waar Fatkoelina in 2017 Karolína Erbanová en Jorien ter Mors voor haar moest dulden, zag ze deze editie de Oostenrijkse Vanessa Herzog en landgenote Darja Katsjanova voor haar eindigen. Herzog, in 2018 Europees kampioene op de 500 meter, bezorgde haar land voor het eerst sinds 1993 weer een EK-titel, Emese Hunyady werd dat jaar allround kampioene.

Afstandspodia[bewerken | bron bewerken]

Olga Fatkoelina vulde haar medailleoogst aan tot 2-2-0. Vanessa Herzog, Letitia de Jong, Darja Katsjanova en Jutta Leerdam behaaden hun eerste EK-afstandsmedaille(s).

Afstand 1e 2e 3e
500 m Vlag van Oostenrijk Vanessa Herzog Vlag van Rusland Olga Fatkoelina Vlag van Rusland Darja Katsjanova
1000 m Vlag van Rusland Darja Katsjanova Vlag van Nederland Jutta Leerdam Vlag van Nederland Letitia de Jong
500 m Vlag van Oostenrijk Vanessa Herzog Vlag van Rusland Olga Fatkoelina Vlag van Rusland Darja Katsjanova
1000 m Vlag van Rusland Darja Katsjanova Vlag van Nederland Jutta Leerdam Vlag van Oostenrijk Vanessa Herzog

Eindklassement[bewerken | bron bewerken]

Rang Schaatsster (deelname) Punten 500 m 1000 m 500 m 1000 m
Goud Vlag van Oostenrijk Vanessa Herzog (2) 151.445 37,61 (1) BR/CR 1.16,54 (5) 37,62 (1) 1.15,89 (3)
Zilver Vlag van Rusland Daria Kachanova (1) 151.870 38,15 (3) 1.15,79 (1) 38,22 (3) 1.15,22 (1) BR/pr
Brons Vlag van Rusland Olga Fatkoelina (2) 152.430 38,13 (2) 1.16,04 (4) 38,05 (2) 1.16,46 (4)
4 Vlag van Nederland Jutta Leerdam (1) 152.790 38,55 (4) 1.15,82 (2) 38,45 (4) 1.15,76 (2)
5 Vlag van Nederland Sanneke de Neeling (2) 153.865 38,63(6) (5) 1.16,62 (6) 38,66 (5) 1.16,53 (5)
6 Vlag van Nederland Letitia de Jong (1) 154.155 38,63(8) (6) 1.15,88 (3) 38,80 (6) 1.17,57 (6)
7 Vlag van Rusland Irina Koeznetsova (1) 155.995 38,92 (8) 1.18,02 (7) 38,91 (7) 1.18,23 (7)
8 Vlag van Noorwegen Hege Bøkko (2) 156.245 38,77 (7) 1.18,50 (9) 38,95(4) (8) 1.18,55 (8)
9 Vlag van Polen Kaja Ziomek (2) 156.790 39,04 (9) 1.18,84 (11) 38,95(8) (9) 1.18,76 (10)
10 Vlag van Italië Noemi Bonazza (1) 157.430 39,24 (11) pr 1.18,81 (10) 39,45 (10) 1.18,67 (9)
11 Vlag van Duitsland Gabriele Hirschbichler (2) 157.585 39,19 (10) 1.18,28 (8) 39,76 (13) 1.18,99 (11)
12 Vlag van Polen Andżelika Wójcik (2) 158.720 39,31 (12) pr 1.19,49 (12) 39,58 (11) 1.20,17 (12)
13 Vlag van Wit-Rusland Anna Nifontova (1) 160.825 39,63 (13) pr 1.20,56 (13) 39,72 (12) 1.22,39 (13)