Europese kampioenschappen veldrijden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Europese kampioenschappen veldrijden
kampioenentrui
Plaats variërend
Datum begin november
Organisator UEC Logo.svg UEC
Geschiedenis
Eerste editie 2003
Aantal edities 18 (2020)
Laatste winnaar Vlag van België Eli Iserbyt
Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado
Meeste zeges Vlag van Nederland Mathieu van der Poel (3x)
Vlag van Nederland Daphny van den Brand (4x)
Veldrijden
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Europese kampioenschappen veldrijden worden sinds 2003 jaarlijks georganiseerd door de Union Européenne de Cyclisme (UEC).

De wedstrijden vinden plaats aan het begin van het veldritseizoen in november in de zes categorieën. In eerste instantie werden al koersen verreden voor vrouwen elite, mannen beloften (U23) en jongens junioren. In 2013 richtte de UEC een vierde categorie in, namelijk de vrouwen onder 23 jaar. Sinds 2015 vindt er ook een wedstrijd voor de mannen elite plaats[1] en in 2019 werd het aantal op zes gebracht met de meisjes junioren.

Edities[bewerken | brontekst bewerken]

Editie Jaar Land Plaats Datum Categorieën Winnaar medaillespiegel
ME WE MU WU MJ WJ
21 2023 Vlag van Spanje Spanje Pontevedra ? X X X X X X
20 2022 Vlag van België België Namen X X X X X X
19 2021 Vlag van Nederland Nederland Wijster 6 - 7 november X X X X X X
18 2020 Vlag van Nederland Nederland ‘s-Hertogenbosch 7 - 8 november X X X X Af. Af. Vlag van Nederland Nederland
17 2019 Vlag van Italië Italië Silvelle di Trebaseleghe 9 - 10 november X X X X X X Vlag van Nederland Nederland
16 2018 Vlag van Nederland Nederland ‘s-Hertogenbosch 2 - 4 november X X X X X Vlag van Nederland Nederland
15 2017 Vlag van Tsjechië Tsjechië Tábor 5 november X X X X X Vlag van België België
14 2016 Vlag van Frankrijk Frankrijk Pontchâteau 29 - 30 oktober X X X X X Vlag van België België
13 2015 Vlag van Nederland Nederland Huijbergen 7 november X X X X X Vlag van Nederland Nederland
12 2014 Vlag van Duitsland Duitsland Lorsch 8 november X X X X Vlag van België België
11 2013 Vlag van Tsjechië Tsjechië Mladá Boleslav 3 november X X X X Vlag van België België
10 2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Ipswich 3 november X X X Vlag van Nederland Nederland
9 2011 Vlag van Italië Italië Lucca 6 november X X X Vlag van Nederland Nederland
8 2010 Vlag van Duitsland Duitsland Frankfurt 7 november X X X Vlag van Nederland Nederland
7 2009 Vlag van België België Hoogstraten 1 november X X X Vlag van Nederland Nederland
6 2008 Vlag van Frankrijk Frankrijk Liévin 2 november X X X Vlag van Duitsland Duitsland
5 2007 Vlag van Zwitserland Zwitserland Hittnau 4 november X X X Vlag van Tsjechië Tsjechië
4 2006 Vlag van Nederland Nederland Huijbergen 9 december X X X Vlag van België België
3 2005 Vlag van Frankrijk Frankrijk Pontchâteau 6 november X X X Vlag van België België
2 2004 Vlag van België België Vossem 8 november X X X Vlag van Nederland Nederland
1 2003 Vlag van Tsjechië Tsjechië Tábor 8 november X X X Vlag van Tsjechië Tsjechië
Editie Jaar Land Plaats Datum ME WE MU WU MJ WJ Winnaar medaillespiegel
Categorieën

Winnaars[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen elite[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Michael Vanthourenhout Vlag van Nederland Lars van der Haar
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Laurens Sweeck
2018 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Laurens Sweeck
2017 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van België Toon Aerts
2016 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van België Toon Aerts Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Wout van Aert
2015 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Kevin Pauwels

Mannen beloften[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Ryan Kamp Vlag van Verenigd Koninkrijk Thomas Mein Vlag van Verenigd Koninkrijk Cameron Mason
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van Frankrijk Mickaël Crispin Vlag van België Timo Kielich Vlag van Frankrijk Antoine Benoist
2018 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van Frankrijk Antoine Benoist
2017 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock Vlag van Nederland Sieben Wouters
2016 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van België Quinten Hermans Vlag van Nederland Joris Nieuwenhuis Vlag van Nederland Sieben Wouters
2015 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van België Quinten Hermans Vlag van België Daan Hoeyberghs Vlag van België Eli Iserbyt
2014 Vlag van Duitsland Lorsch Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Laurens Sweeck Vlag van Tsjechië Jakub Skála
2013 Vlag van Tsjechië Mladá Boleslav Vlag van België Michael Vanthourenhout Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Gianni Vermeersch
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ipswich Vlag van Nederland Mike Teunissen Vlag van Nederland Corné van Kessel Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe
2011 Vlag van Italië Lucca Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Nederland Mike Teunissen Vlag van Nederland Stan Godrie
2010 Vlag van Duitsland Frankfurt Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Italië Elia Silvestri Vlag van België Joeri Adams
2009 Vlag van België Hoogstraten Vlag van Slowakije Róbert Gavenda Vlag van Polen Paweł Szczepaniak Vlag van België Tom Meeusen
2008 Vlag van Frankrijk Liévin Vlag van Duitsland Philipp Walsleben Vlag van Frankrijk Aurélien Duval Vlag van België Kenneth Van Compernolle
2007 Vlag van Zwitserland Hittnau Vlag van België Niels Albert Vlag van Duitsland Philipp Walsleben Vlag van Tsjechië Lukas Kloucek
2006 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van België Niels Albert Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar Vlag van België Rob Peeters
2005 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van België Niels Albert Vlag van België Jan Soetens Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar
2004 Vlag van België Vossem Vlag van Nederland Lars Boom Vlag van België Niels Albert Vlag van Tsjechië Martin Bína
2003 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van Tsjechië Martin Zlámalík Vlag van Tsjechië Martin Bína Vlag van Frankrijk Steve Chainel

Jongens junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Afgelast vanwege coronamaatregelen
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van België Thibau Nys Vlag van België Jente Michels Vlag van Zwitserland Dario Lillo
2018 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Pim Ronhaar Vlag van België Witse Meeussen Vlag van België Thibau Nys
2017 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van Zwitserland Loris Rouiller Vlag van Tsjechië Tomas Kopecky Vlag van Verenigd Koninkrijk Ben Tulett
2016 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van Verenigd Koninkrijk Tom Pidcock Vlag van Frankrijk Nicolas Guillemin Vlag van België Timo Kielich
2015 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van Nederland Jens Dekker Vlag van Nederland Mitch Groot Vlag van Frankrijk Thomas Bonnet
2014 Vlag van Duitsland Lorsch Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Jappe Jaspers Vlag van Zwitserland Johan Jacobs
2013 Vlag van Tsjechië Mladá Boleslav Vlag van België Yannick Peeters Vlag van Tsjechië Adam Ťoupalík Vlag van Frankrijk Yan Gras
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ipswich Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Frankrijk Clément Russo Vlag van België Yannick Peeters
2011 Vlag van Italië Lucca Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Frankrijk Quentin Jauregui Vlag van Frankrijk Romain Seigle
2010 Vlag van Duitsland Frankfurt Vlag van Zwitserland Lars Forster Vlag van Tsjechië Jakub Skála Vlag van Frankrijk Quentin Jauregui
2009 Vlag van België Hoogstraten Vlag van Frankrijk Emilien Viennet Vlag van België Laurens Sweeck Vlag van Nederland Michiel van der Heijden
2008 Vlag van Frankrijk Liévin Vlag van Nederland Tijmen Eising Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van België Sean De Bie
2007 Vlag van Zwitserland Hittnau Vlag van Tsjechië Lubomír Petruš Vlag van Frankrijk Arnaud Jouffroy Vlag van Slowakije Peter Sagan
2006 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van België Vincent Baestaens Vlag van België Joeri Adams Vlag van Nederland Ramon Sinkeldam
2005 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van Slowakije Róbert Gavenda Vlag van Frankrijk Yannick Martinez Vlag van België Dries Govaerts
2004 Vlag van België Vossem Vlag van Zwitserland Julien Taramarcaz Vlag van Nederland Ricardo van der Velde Vlag van Duitsland Christoph Pfingsten
2003 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van België Niels Albert Vlag van Tsjechië Roman Kreuziger Vlag van Frankrijk Clément Lhotellerie

Vrouwen elite[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado Vlag van Nederland Annemarie Worst Vlag van Nederland Lucinda Brand
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van Nederland Yara Kastelijn Vlag van Italië Eva Lechner Vlag van Nederland Annemarie Worst
2018 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Annemarie Worst Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Denise Betsema
2017 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van België Sanne Cant Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Italië Alice Maria Arzuffi
2016 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van Nederland Thalita de Jong Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Frankrijk Caroline Mani
2015 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van België Sanne Cant Vlag van België Jolien Verschueren Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris
2014 Vlag van Duitsland Lorsch Vlag van België Sanne Cant Vlag van Tsjechië Pavla Havlíková Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris
2013 Vlag van Tsjechië Mladá Boleslav Vlag van Verenigd Koninkrijk Helen Wyman Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris Vlag van Frankrijk Lucie Chainel-Lefèvre
2012 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ipswich Vlag van Verenigd Koninkrijk Helen Wyman Vlag van Nederland Sanne van Paassen Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris
2011 Vlag van Italië Lucca Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Frankrijk Lucie Chainel-Lefèvre Vlag van Frankrijk Pauline Ferrand-Prévot
2010 Vlag van Duitsland Frankfurt Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Nederland Sanne van Paassen Vlag van Verenigd Koninkrijk Helen Wyman
2009 Vlag van België Hoogstraten Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Verenigd Koninkrijk Helen Wyman
2008 Vlag van Frankrijk Liévin Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat Vlag van Tsjechië Kateřina Nash
2007 Vlag van Zwitserland Hittnau Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat Vlag van Frankrijk Christel Ferrier-Bruneau
2006 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Nederland Marianne Vos
2005 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
2004 Vlag van België Vossem Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat Vlag van Frankrijk Laurence Leboucher
2003 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat

Vrouwen beloften[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Puck Pieterse Vlag van Hongarije Kata Blanka Vas Vlag van Nederland Manon Bakker
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado Vlag van Verenigd Koninkrijk Anna Kay Vlag van Frankrijk Marion Norbert-Riberolle
2018 Vlag van Nederland Rosmalen Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado Vlag van Nederland Inge van der Heijden Vlag van Nederland Fleur Nagengast
2017 Vlag van Tsjechië Tábor Vlag van Italië Chiara Teocchi Vlag van België Laura Verdonschot Vlag van Tsjechië Nikola Nosková
2016 Vlag van Frankrijk Pontchâteau Vlag van Italië Chiara Teocchi Vlag van Frankrijk Hélène Clauzel Vlag van Tsjechië Jana Czeczinkarová
2015 Vlag van Nederland Huijbergen Vlag van Nederland Maud Kaptheijns[2][3] Vlag van Italië Alice Maria Arzuffi Vlag van Tsjechië Jana Czeczinkarová
2014 Vlag van Duitsland Lorsch Vlag van Nederland Sabrina Stultiens Vlag van Tsjechië Martina Mikulášková Vlag van Italië Alice Maria Arzuffi
2013 Vlag van Tsjechië Mladá Boleslav Vlag van Nederland Annefleur Kalvenhaar Vlag van Nederland Sabrina Stultiens Vlag van Italië Alice Maria Arzuffi

Meisjes junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Plaats Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
2020 Vlag van Nederland Rosmalen Afgelast vanwege coronamaatregelen
2019 Vlag van Italië Silvelle di Trebaseleghe Vlag van Nederland Puck Pieterse Vlag van Frankrijk Olivia Onesti Vlag van Nederland Shirin van Anrooij

Medaillespiegel[bewerken | brontekst bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Nederland Nederland 31 20 13 64
2 Vlag van België België 18 17 16 51
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 4 4 7 15
4 Vlag van Duitsland Duitsland 4 2 2 8
5 Vlag van Zwitserland Zwitserland 3 0 1 4
6 Vlag van Frankrijk Frankrijk 2 12 16 26
7 Vlag van Tsjechië Tsjechië 2 8 9 19
8 Vlag van Italië Italië 2 3 3 8
9 Vlag van Slowakije Slowakije 2 0 1 3
10 Vlag van Hongarije Hongarije 0 1 0 1
Vlag van Polen Polen 0 1 0 1
Totaal 68 68 68 204

Bijgewerkt t/m EK 2020

Statistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Organiserende landen[bewerken | brontekst bewerken]

Aantal Gastland
5 Vlag van Nederland Nederland
3 Vlag van België België, Vlag van Tsjechië Tsjechië, Vlag van Frankrijk Frankrijk
2 Vlag van Italië Italië, Vlag van Duitsland Duitsland
1 Vlag van Spanje Spanje, Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Bijgewerkt tot en met de EK veldrijden 2023

Reglementen[bewerken | brontekst bewerken]

Landenquota[bewerken | brontekst bewerken]

Nationale federaties mogen vanaf 2016 per categorie het volgende aantal deelnemers inschrijven:

  • 8 rijders + 4 reserve rijders

Voor 2016 mochten nationale federaties 12 rijders + 2 reserve rijders per categorie inschrijven. Daarnaast ontvingen tot en met 2018 de uittredend Europese kampioenen een persoonlijke startplaats, mits zij nog startgerechtigd zijn in de betreffende categorie. Vanaf 2019 is deze regel afgeschaft.

Startvolgorde[bewerken | brontekst bewerken]

De startvolgorde per categorie is als volgt:

  1. Meest recente UCI ranking veldrijden
  2. Niet gerangschikte renners: per land in rotatie (o.b.v. het landenklassement van het laatste WK). De startvolgorde van niet gerangschikte renners binnen een team wordt bepaald door de nationale federatie.

Prijzengeld[bewerken | brontekst bewerken]

In onderstaande tabel vindt u de verdeling van het prijzengeld per categorie vanaf 2016:

Pos. Mannen elite Vrouwen elite Mannen U23 Vrouwen U23 Jongens junioren Meisjes junioren
1. € 1.400 € 1.400 € 700 € 700 € 350 € 350
2. € 800 € 800 € 400 € 400 € 200 € 200
3. € 600 € 600 € 300 € 300 € 150 € 150
Totaal € 2.800 € 2.800 € 1.400 € 1.400 € 700 € 700

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]