Eurovisiesongfestival 2021

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Eurovisiesongfestival 2021
Open Up
Gastland Vlag van Nederland Nederland
Locatie Rotterdam Ahoy, Rotterdam[1]
Omroep AVROTROS i.s.m. NPO en NOS
Halve finale 1 18 mei 2021
Halve finale 2 20 mei 2021
Finale 22 mei 2021
Presentatoren
Andere gegevens
Stemgegevens Elk land verdeelt twee sets van 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 en 12 punten; één via televoting en één via een vakjury.
Aantal landen 39 (26 in finale)
Terugtrekkend Vlag van Armenië Armenië
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland
Openingsact
Halve finale 1 Duncan Laurence
Halve finale 2 Eefje de Visser & Redo
Finale Vlaggenparade met muziek van Pieter Gabriel
Intervalact
Halve finale 1 Davina Michelle & Thekla Reuten
Halve finale 2 Ahmad Joudeh & Dez Maarsen
Finale Lenny Kuhr, Teach-In, Sandra Kim, Elena Paparizou, Lordi & Måns Zelmerlöw
Duncan Laurence
Afrojack, Glennis Grace & Wulf
Chronologie
◄ 2020 – 2022 ►
Rotterdam Ahoy, de geplande gastlocatie

Het Eurovisiesongfestival 2021 is de geplande 65e editie van het Eurovisiesongfestival. Voor de editie van 2020 werd Nederland aangewezen als gastland nadat Duncan Laurence het festival van 2019 won met het nummer Arcade. Deze editie werd afgelast vanwege de COVID-19-pandemie. Ook in 2021 wordt het evenement gehouden in Rotterdam.[1]

Formule[bewerken | brontekst bewerken]

Net zoals in voorgaande jaren zijn er twee halve finales en één finale. Uit elke halve finale kwalificeren tien landen zich voor de finale. Volgens traditie vinden de halve finales plaats op de dinsdag en donderdag voorafgaand aan de finale die traditioneel op een zaterdag wordt gehouden. Voor de halve finales werden voor deze editie de data 18 en 20 mei uitgekozen en 22 mei voor de finale. De zogenoemde "Big Five", bestaande uit Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk, en gastland Nederland plaatsten zich rechtstreeks voor de finale.

Na de annulatie van het festival van 2020 kozen veel landen ervoor om dezelfde artiest(en) te sturen. Deze moesten evenwel met een nieuw nummer komen.

Presentatoren[bewerken | brontekst bewerken]

Actrice en presentatrice Chantal Janzen, zanger en presentator Jan Smit en zangeres Edsilia Rombley waren eerder reeds gekozen als presentatoren voor het Eurovisiesongfestival 2020.[3] Laatstgenoemde kwam voor Nederland uit op het Eurovisiesongfestival in 1998 en 2007.[n 1] Beauty-vlogger Nikkie de Jager was in 2020 aangewezen als presentatrice van de online content.[4] Roos Moggré en Andrew Makkinga waren aangetrokken om de persconferenties te leiden.[5] Voor de editie van 2021 werd ervoor gekozen om De Jager te promoveren tot presentator, waardoor een vierkoppig team de shows aan elkaar praat. De online content wordt verzorgd door de Finse zangeres Krista Siegfrids. Ook Koos van Plateringen, Hila Noorzai, Samya Hafsaoui en Rutger Vink gaan aan de slag voor het Eurovisiesongfestival 2021. Koos van Plateringen presenteert zowel de persconferenties op locatie als de News Updates voor het Online Press Centre samen met Hila Noorzai en Samya Hafsaoui, die beiden ook de functie van online host voor de Nederlandse kanalen van het Eurovisiesongfestival op zich nemen. Ook Rutger Vink gaat aan de slag als online host.[6]

Publiek[bewerken | brontekst bewerken]

Er was lange tijd onduidelijkheid over het aantal toeschouwers dat toegelaten zou worden om de verschillende shows bij te wonen. Het organisatiecomité gaf vier scenario's vrij waarrond gewerkt zou worden. Elke variant hield rekening met verschillende gradaties van maatregelen die zouden gelden om de verspreiding van COVID-19 te voorkomen. De scenario's varieerden van een normaal festival met volle capaciteit tot een festival waarbij geen publiek zou worden toegelaten.

Op 1 april 2021 maakte de EBU bekend dat het Eurovisiesongfestival 2021 zou doorgaan met de helft van het vooropgestelde publiek. Het Nederlandse kabinet besloot om het Eurovisiesongfestival te selecteren als een testevenement, een praktijktest om te onderzoeken hoe grote evenementen op een veilige manier kunnen plaatsvinden met publiek erbij. Bij alle negen shows, zes repetities, twee halve finales en de finale, kunnen per keer maximaal 3500 mensen aanwezig zijn. Die moeten dan eerst een negatieve coronatestuitslag kunnen tonen alvorens binnen te mogen. Het aantal, 3500 mensen per show, is ongeveer de helft van het aantal dat in 2020 per show werd verwacht. Vooralsnog gaat het, door de reisbeperkingen, enkel om mensen uit Nederland. Voorwaarde is ook dat de coronacijfers niet te slecht zijn.

Loting halve finales[bewerken | brontekst bewerken]

Na de annulatie van het festival van 2020 koos de EBU ervoor om de indeling van de halve finales van 2020 te behouden. Landen die in het verleden vaak op elkaar stemden werden in dezelfde pot geplaatst. Anders dan in de meeste voorgaande jaren waren er dit jaar slechts vijf potten. Uit elke pot gingen drie of vier landen naar de eerste halve finale op 18 mei en de rest naar de tweede halve finale op 20 mei. Ook werd bepaald in welke helft van de halve finale elk land zou optreden en in welke halve finale elk van de zes rechtstreeks gekwalificeerde landen ging stemmen. De definitieve startvolgorde van de drie shows werd niet geloot, maar aan de producent overgelaten.

Pot 1 Pot 2 Pot 3 Pot 4 Pot 5

Deelnemers[bewerken | brontekst bewerken]

Eerste halve finale[bewerken | brontekst bewerken]

Duitsland, Italië en Nederland stemmen mee in deze halve finale.

Volgorde Land Artiest Lied Taal
1 Vlag van Litouwen Litouwen The Roop Discoteque Engels
2 Vlag van Slovenië Slovenië Ana Soklič Amen Engels
3 Vlag van Rusland Rusland Manizja Russian woman Russisch en Engels
4 Vlag van Zweden Zweden Tusse Voices Engels
5 Vlag van Australië Australië Montaigne Technicolour Engels
6 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië Vasil Here I stand Engels
7 Vlag van Ierland Ierland Lesley Roy MAPS Engels
8 Vlag van Cyprus Cyprus Elena Tsagrinou El Diablo Engels
9 Vlag van Noorwegen Noorwegen TIX Fallen angel Engels
10 Vlag van Kroatië Kroatië Albina Tick-tock Engels en Kroatisch
11 Vlag van België België Hooverphonic The wrong place Engels
12 Vlag van Israël Israël Eden Alene Set me free Engels en Hebreeuws
13 Vlag van Roemenië Roemenië ROXEN Amnesia Engels
14 Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan Efendi Mata Hari Engels
15 Vlag van Oekraïne Oekraïne Go_A Sjoem Oekraïens
16 Vlag van Malta Malta Destiny Chukunyere Je me casse Engels

Tweede halve finale[bewerken | brontekst bewerken]

Frankrijk, Spanje en het Verenigd Koninkrijk stemmen mee in deze halve finale.

Volgorde Land Artiest Lied Taal
1 Vlag van San Marino San Marino Senhit Adrenalina Engels
2 Vlag van Estland Estland Uku Suviste The lucky one Engels
3 Vlag van Tsjechië Tsjechië Benny Cristo Omaga Engels
4 Vlag van Griekenland Griekenland Stefania Last dance Engels
5 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Vincent Bueno Amen Engels
6 Vlag van Polen Polen Rafał The ride Engels
7 Vlag van Moldavië Moldavië Natalia Gordienko SUGAR Engels
8 Vlag van IJsland IJsland Daði & Gagnamagnið 10 years Engels
9 Vlag van Servië Servië Hurricane Loco loco Servisch
10 Vlag van Georgië Georgië Tornike Kipiani You Engels
11 Vlag van Albanië Albanië Anxhela Peristeri Karma Albanees
12 Vlag van Portugal Portugal The Black Mamba Love is on my side Engels
13 Vlag van Bulgarije Bulgarije Victoria Growing up is getting old Engels
14 Vlag van Finland Finland Blind Channel Dark side Engels
15 Vlag van Letland Letland Samanta Tīna The Moon is rising Engels
16 Vlag van Zwitserland Zwitserland Gjon's Tears Tout l'Univers Frans
17 Vlag van Denemarken Denemarken Fyr & Flamme Øve os på hinanden Deens

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

Volgorde Land Artiest Lied Taal
Vlag van Duitsland Duitsland Jendrik Sigwart I don't feel hate Engels
Vlag van Frankrijk Frankrijk Barbara Pravi Voilà Frans
Vlag van Italië Italië Måneskin Zitti e buoni Italiaans
23 Vlag van Nederland Nederland Jeangu Macrooy Birth of a new age Engels en Sranantongo
Vlag van Spanje Spanje Blas Cantó Voy a quedarme Spaans
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk James Newman Embers Engels

Wijzigingen[bewerken | brontekst bewerken]

Deelnemende landen.
Landen die in het verleden deelnamen, maar in 2021 afwezig zijn.

Terugtrekkende landen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Vlag van Armenië Armenië - De Armeense openbare omroep besloot zich op 5 maart 2021 terug te trekken, nadat het besloot dat het niet in staat was een kandidaat af te vaardigen. Armenië was reeds ingeloot in de tweede halve finale.
  • Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland - De Wit-Russische openbare omroep maakte op 9 maart 2021 bekend dat het de band Galasy ZMesta en het nummer Ja nautsjoe tebja zou voordragen als Wit-Russische bijdrage. Al snel ontstond er controverse, daar de tekst van het nummer gezien werd als spottend ten aanzien van de pro-democratische protestbeweging in Wit-Rusland die ontstond na de vermeende vervalsing van de uitslag van de presidentsverkiezingen in de zomer van 2020, waarin president Aleksandr Loekasjenko werd herverkozen. De bandleden van Galasy ZMesta stonden bekend als tegenstanders van de protesten en spraken eerder reeds openlijk hun steun uit voor Loekasjenko. In een reactie gaf de EBU aan dat het nummer de niet-politieke aard van het Eurovisiesongfestival in gevaar bracht. BTRC werd dan ook gevraagd om het nummer aan te passen of een nieuw nummer voor te dragen. [7][8] Een nieuw voorstel werd eveneens niet conform de regels van het festival bevonden. Hierop werd Wit-Rusland gedwongen zich terug te trekken.[9]

Terugkerende artiesten[bewerken | brontekst bewerken]

Land Artiest Plaats Eerdere deelname Plaats toen
Vlag van Moldavië Moldavië Natalia Gordienko Vlag van Moldavië Moldavië 2006 20
Vlag van San Marino San Marino Senhit Vlag van San Marino San Marino 2011 16 HF
Vlag van Servië Servië Sanja Vučić (deel van Hurricane) Vlag van Servië Servië 2016 18

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]