Ewine van Dishoeck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ewine van Dishoeck
Ewine van Dishoeck
Ewine van Dishoeck
Algemene informatie
Geboren Leiden, 13 juni 1955
Nationaliteit Nederlandse
Beroep astronome

Ewine Fleur van Dishoeck (Leiden, 13 juni 1955) is een internationaal vermaard Nederlands astronome.

Wetenschappelijke carrière[bewerken]

Van Dishoeck studeerde scheikunde en wiskunde aan de Universiteit Leiden. Haar kandidaatsexamen scheikunde behaalde ze cum laude in 1976. Een jaar later behaalde ze haar kandidaatsexamen wiskunde. Van Dishoeck studeerde summa cum laude af in 1980, en begon een promotieonderzoek onder leiding van professoren Harm Habing en Alexander Dalgarno (van Harvard). In 1984 promoveerde ze cum laude op het proefschrift Photodissociation and excitation of interstellar molecules.

Na haar promotie kreeg Van Dishoeck een positie aan de Harvard-universiteit, en in 1987 werd ze benoemd tot visiting professor aan de universiteit Princeton. Een jaar later werd ze assistant professor aan Caltech. In 1990 keerde ze samen met haar echtgenoot Tim de Zeeuw terug naar Leiden, waar ze in 1995 werd benoemd tot hoogleraar astronomie, in het bijzonder moleculaire astrofysica.

Van Dishoeck is lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en buitenlands lid van de US National Academy of Sciences. Op 27 maart 2014 werd zij lid van de Deutsche Akademie der Wissenschaften Leopoldina.[1] Op 15 augustus 2015 werd zij voor de periode van 2018 tot 2021 verkozen tot president van de Internationale Astronomische Unie.[2]

Onderscheidingen[bewerken]

De belangrijkste onderscheidingen die Van Dishoeck ontvangen heeft, zijn:

Onderzoek[bewerken]

Van Dishoecks onderzoek richt zich vooral op de samenstelling van gaswolken in de interstellaire ruimte, en de chemische processen die zich in de interstellaire ruimte afspelen. Ze doet zowel theoretisch onderzoek als experimentele waarnemingen. Het theoretisch onderzoek is erop gericht emissiespectra te berekenen van die moleculen die in laboratoriumomstandigheden moeilijk waar te nemen zijn. Bovendien worden reactiesnelheden berekend. Met behulp van deze theoretische voorspellingen tracht ze deze spectraallijnen experimenteel waar te nemen, onder meer met de Very Large Telescope, de Hubble Space Telescope en de Infrared Space Observatory. Dit onderzoek is een belangrijk onderdeel van de studie naar de processen die uiteindelijk leiden tot ster- en planeetvorming.

Trivia[bewerken]

  • Ewine van Dishoeck is de meest geciteerde moleculaire astrofysicus ter wereld.[3]

Externe link[bewerken]