exFAT

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

exFAT (Extended File Allocation Table) is een bestandssysteem speciaal bedoeld voor flash-schijven. Het is ontwikkeld door Microsoft voor embedded devices in Windows Embedded CE 6.0 en voor gewone besturingssystemen te beginnen met Windows Vista Service Pack 1.[1] exFAT kan gebruikt worden daar waar de datastructuur van het NTFS-bestandssysteem te veel plaats zou innemen. Gebruikers kunnen exFAT-ondersteuning krijgen onder Windows XP door de installatie van een hotfix van Microsoft.[2]

Voor Linux bestaat een gratis kernelmodule waarmee exFAT gelezen kan worden, hoewel niet standaard geïntegreerd.[3][4] In Apples Mac OS X zit exFAT-ondersteuning standaard ingebouwd vanaf versie 10.6.5 (Snow Leopard). Hierdoor is exFAT een goede formattering voor externe harde schijven die zowel door Windows als Mac OS X-computers gebruikt moeten worden.[5]

Voordelen[bewerken]

De voordelen ten opzichte van het oudere File Allocation Table (FAT)-systeem zijn:

  • Schaalbaar naar grote schijfgroottes
  • Theoretische maximale bestandsgrootte van 264 bytes (16 exbibytes), tegenover 232 bytes (4 gibibytes) in FAT32
  • Clustergrootte tot 2255 sectoren
  • Betere toekenning van vrije ruimte en verwijdersnelheid door het invoeren van een free space bitmap
  • Ondersteuning voor meer dan 216 (65.536) bestanden in een directory
  • Ondersteuning voor access control lists (nog niet aanwezig in Windows Vista SP1)[6]
  • Ondersteuning voor Transaction-Safe FAT (TFAT)
  • Timestamps mogelijk in UTC-formaat[7] (vanaf Vista SP2)
  • Volledige ondersteuning in OS X (> 10.5 'Leopard')

Nadelen[bewerken]

De nadelen vergeleken met vorige FAT-versies zijn:

SDXC[bewerken]

De nieuwe SDXC-kaartjes werken met exFAT, dit omdat bij de vorige generatie (SDHC) FAT32 werd gebruikt. FAT32 heeft een maximale grootte van 8 TB[9] (tijdens de installatie van windows kan maximaal een FAT32 partitie van 32 GB groot aangemaakt worden). De SDXC-kaartjes gaan tot 2 terabyte, dus moest er een nieuw bestandssysteem worden gebruikt om de clusters niet onnodig groot te maken. exFAT was de oplossing. En het HD-probleem is ook opgelost met dit bestandssysteem, want de HD-camcorders kunnen dan bestanden wegschrijven die groter zijn dan 4 GB.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]