Executeur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een executeur (in Nederland voorheen executeur-testamentair, in België testamentuitvoerder) is degene die het testament van een erflater ten uitvoer brengt, nadat deze is overleden.

De executeur kan een notaris zijn, maar ook een andere door de overledene daartoe aangewezen persoon. De executeur is degene die namens de erfgenamen de nalatenschap beheert, schulden betaalt en belastingaangiften indient. Verkoop van goederen is alleen mogelijk met medewerking van de erfgenamen of als verkoop nodig is om schulden te betalen. Als het de bedoeling is dat de executeur zaken kan verkopen zonder medewerking van de erfgenamen (bijvoorbeeld de woning), dan is het nodig dat de executeur in het testament ook tot een zogenaamde afwikkelingsbewindvoerder wordt benoemd.

De vergoeding bestaat (als de erflater daarover niets heeft beschreven) naar Nederlands recht uit een beloning van 1% van het vermogen dat op het moment van het overlijden aanwezig was. De executeur heeft het recht zijn toebedeelde functie niet te aanvaarden.[1]

Bij auteurs noemt men degene die na overlijden de auteursrechten beheert de literair executeur. Deze kan bij testament de taak toegewezen krijgen om onvoltooide werken te redigeren en uit te geven.

Zie ook[bewerken]