Expanded memory

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Expanded memory is extra geheugen dat binnen de toegankelijke adresruimte valt.

De oorspronkelijke pc, met de processor 8086 of 8088, heeft een adresruimte van 1 MiB, van hexadecimaal 00000 tot FFFFF, verdeeld in 16 blokken van elk 64 kiB. Tien van deze blokken (640 kiB) zijn rechtstreeks te gebruiken door het besturingssysteem en gebruikersprogramma's. De resterende blokken worden deels gebruikt voor in- en uitvoerapparaten en deels als "extra" geheugen. Deze hoeveelheid kan verhoogd worden met bank switching. Hierbij wordt een aantal geheugenblokken via een elektronische schakelaar op dezelfde adresruimte aangesloten, meestal tussen D0000 en F0000. Dit werd expanded memory genoemd. De bankswitch kan onder programmabesturing worden omgeschakeld, waardoor een ander geheugenblok toegankelijk wordt.

Volgens de standaard hebben de geheugenblokken een grootte van 16 KiB. Er zijn dus acht elektronische schakelaars in het adresgebied tussen D0000 en F0000, en elk van de geheugenblokken is voor elk van de acht schakelaars toegankelijk.

Met de komst van de 80286, die een veel grotere adresruimte heeft, is deze werkwijze in principe niet meer nodig (zie extended memory). De extra adresruimte is echter alleen toegankelijk in protected mode, en de oudste besturingssystemen werken alleen in real mode.