Exploratiegeofysica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Exploratiegeofysica is de toegepaste tak van geofysica waarbij oppervlaktemethoden gebruikt worden om de eigenschappen en structuren in de ondergrond in kaart te brengen.

In de exploratiegeofysica worden praktische natuurkundige methoden zoals seismiek, gravimetrie en elektrische of elektromagnetische methoden gebruikt om via remote sensing anomalieën in de ondergrond op te sporen. Vaak wordt dit gedaan om delfstoffen als ertsen, olie of aardgas op te sporen voor de olie-industrie of mijnbouw. Exploratiegeofysische methoden kunnen echter ook worden toegepast bij studies van de menselijke invloed op het milieu, in de civiele techniek of in de archeologie.

Exploratiegeofysica wordt gezien als een wetenschappelijk vakgebied en er zijn een aantal wetenschappelijke genootschappen voor exploratiegeofysica, waaronder de SEG.

Technieken[bewerken]

Het in kaart brengen van de ondergrond kan door middel van verschillende technieken:

Zie ook[bewerken]