Naar inhoud springen

Fabiana Luperini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Fabiana Luperini
Fabiana Luperini in The Women's Tour 2014
Fabiana Luperini in The Women's Tour 2014
Persoonlijke informatie
Volledige naam Fabiana Luperini
Bijnaam Pantanina, Lupo (Wolf)
Geboortedatum 14 januari 1974
Geboorteplaats Pontedera, Vlag van Italië Italië
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Klimmen
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Fabiana Luperini (Pontedera, 14 januari 1974) is een voormalig professioneel wielrenster uit Italië. Ze won negen grote rondes, waaronder vijfmaal de Giro Donne, het vrouwelijk equivalent van de Ronde van Italië en driemaal La Grande Boucle Féminine, de Ronde van Frankrijk voor vrouwen.

Tussen haar achtste en dertiende won ze regelmatig in jeugdwedstrijden tussen de jongens.[1] Luperini won als junior op het wereldkampioenschap van 1991 een bronzen medaille in de wegwedstrijd. Twee jaar later won ze bij de elite op het WK 1993 in Oslo wederom brons, deze keer met het Italiaanse team in de ploegentijdrit, op slechts twee seconde achter de VS en ruim drie minuten achter het winnende Russische team.[2] In 1994 won ze de Italiaanse voorjaarsklassieker Trofeo Alfredo Binda.

Haar echte doorbraak kwam in 1995, toen ze zowel de Ronde van Italië voor vrouwen, de Ronde van Frankrijk voor vrouwen, als de Giro del Trentino Alto Adige-Südtirol won. In 1996 prolongeerde ze haar overwinningen in alle drie de rondes en werd ze bovendien Italiaans kampioen op de weg. In de Giro Donne van dat jaar won ze vijf van de dertien etappes en tevens het bergklassement. In 1997 won ze wederom beide grote rondes en werd ze tweede in de Giro del Trentino. In 1998 won ze, naast drie etappes en het eind- en bergklassement in de Giro Donne, ook de Waalse Pijl en de andere grote Franse rittenkoers, de Tour de l'Aude.

In 2008 kende ze op 34-jarige leeftijd nog een succesvol jaar. Zo won ze haar vierde nationale titel, de vijfde keer de Giro del Trentino en ook voor de vijfde keer de Giro Donne, tien jaar na haar laatste eindzege.

Luperini won in totaal negen Grote Rondes: vijfmaal de Giro Donne (ze is daarmee recordhoudster), driemaal La Grande Boucle Féminine en eenmaal de Tour de l'Aude. Ook in kortere rittenkoersen was ze succesvol, zo won ze vijfmaal de Giro del Trentino Alto Adige-Südtirol en eenmaal de Spaans-Baskische Emakumeen Bira. In de wereldbeker won ze diverse klassiekers, waaronder driemaal de Waalse Pijl, tweemaal de Trofeo Alfredo Binda, de GP Plouay en de Ronde van Bern.

Hoewel haar twee bronzen medailles bij de junioren en in de ploegentijdrit, behaalde ze erna nooit meer het podium tijdens wereldkampioenschappen. Haar hoogste notering was in 2001: ze werd elfde in de tijdrit en twaalfde in de wegrit. Wel stond ze tussen 1997 en 2008 vier keer in de top tien van de UCI-ranglijst. Ze kreeg vanaf 1995 drie jaar achter elkaar de gouden atletenmedaille van het CONI en vanaf 1998 werd ze in totaal zeven keer uitgeroepen tot beste vrouwelijke wielrenster door het blad TuttoBici. In 2008 werd ze verkozen tot beste wielrenster tijdens het Italiaans wielergala en in 2011 kreeg ze van ex-wielrenners een ouevreprijs voor haar hele carrière.

Op 15 januari 2000 werd Luperini voor acht maanden geschorst door de Italiaanse wielrenunie wegens het gebruik van het verboden spierversterkende middel nandrolon. Ze werd betrapt op 2 oktober 1999 tijdens een training met de nationale selectie. Tijdens haar 17e en voorlaatste deelname aan de Giro Donne 2013 werd ze gediskwalificeerd door de jury vanwege een te lichte fiets.[3]

Haar bijnamen zijn Lupo (Italiaans voor 'wolf') en Pantanina, vanwege haar klimkwaliteiten die vergelijkbaar waren met die van Marco Pantani, met wie ze bevriend raakte tijdens het WK 1995 in Colombia.

1991
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2000
2001
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2009
2012

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1993 4e 
1994 14e 
1995  ↑ (2)   (3) 
1996  ↑ (5)   (3) 
1997  ↑ (3)   (3) 
1998  ↑ (3)  Zilver (2) 
1999 opgave  24e 
2000 9e  10e 
2001 5e  Zilver (3) 
2002
2003 13e  4e (2) 
2004 Zilver ↑ 
2005 opgave 
2006 6e 
2007 4e 
2008  ↑ (2) 
2009 6e 
2010
2011 12e 
2012 4e 
2013 opgave 
2014 16e 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarTrofeo BindaMilaan-San RemoRonde van VlaanderenWaalse PijlAmstel Gold RaceWK op de weg
1993 4e 25e
1994 Goud 46e
1995 8e
1996 5e
1997 51e
1998 Goud ↑ 20e
1999 28e 4e 46e
2000 Goud
2001 5e 10eGoud ↑ 12e
2002 7e 27eGoud ↑
2003 56e 8e 60e
2004 38e 31e 26e
2005 38e 15e
2006 39e 11e 77e
2007 37e 33e 9e
2008 34e 44e 27e 70e
2009 43e 78e 15e 30e
2010
2011
2012 43eopgave 70e
2013 34e 16e
2014 23e 66eopgave
  • 1997 — Mimosa (Italië)
  • 1999 — Gas Sport Team (Italië)
  • 2000 — Gas Sport Team (Italië)
  • 2001 — Edil Savino (Italië)
  • 2002 — Edil Savino (Italië)
  • 2003 — Team 2002 Aurora RSM (San Marino)
  • 2004 — Team Let's Go Finland (Finland)
  • 2005 — A.S. Team FRW (Italië)
  • 2006 — Top Girls Fassa Bortolo Raxy Line (Italië)
  • 2007 — Menikini - Selle Italia - Gysko (Italië)
  • 2008 — Menikini - Selle Italia - Master Colors (Italië)
  • 2009 — Selle Italia - Ghezzi (Italië)
  • 2011 — SC MCipollini Giordana (Italië)
  • 2012 — Faren-Honda Team (Italië)
  • 2013 — Faren-Let's Go Finland (Finland)
  • 2014 — Estado de México-Faren (Italië)

|}