Faciës (vegetatiekunde)
Een faciës of facies (meervoud eveneens faciës of facies) is in de vegetatiekunde een soortenarme vorm van een bepaalde associatie, subassociatie of afgeleide gemeenschap waarin één (onder)soort sterk domineert, terwijl deze dat gewoonlijk binnen die gemeenschap niet doet. Wel is de associatie nog duidelijk herkenbaar. Karakteristiek voor faciës is dat de soort die tot dominantie komt normaal gesproken een guerilla-strategie heeft, maar door de afwijkende omstandigheden (storing) plots overgaat naar de falanx-strategie.[1] Vaak is faciësvorming het gevolg van antropogene verstoring.[2]
Een faciës is geen formele syntaxonomische rang.
Als de dominantie van één soort in associatie een normaal kenmerk is van ook een goed ontwikkelde vorm van deze associatie, dan wordt niet van faciës gesproken. Zo noemt men bijvoorbeeld dominantie van scherpe zegge in de associatie van scherpe zegge geen faciës.
Fotogalerij
[bewerken | brontekst bewerken]- Faciës met adelaarsvaren in het beuken-eikenbos.
- Een faciës met bruin cypergras.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Westhoff, V., Stortelder, A.H.F. & Grootjans, A.P. (1995). Vegetatie als object van onderzoek. In: Schaminée, J.H.J., Stortelder, A.H.F. & Westhoff, V. De vegetatie van Nederland. Opulus Press, Uppsala/Leiden.
- ↑ Schaminée, J.H.J., Stortelder, A.H.F. & Westhoff, V. (1995). De synthetische fase van het vegetatieonderzoek. In: Schaminée, J.H.J., Stortelder, A.H.F. & Westhoff, V. De vegetatie van Nederland. Opulus Press, Uppsala/Leiden.