Naar inhoud springen

Fausto Coppi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Fausto Coppi
Fausto Coppi tijdens de Ronde van Frankrijk 1952
Fausto Coppi tijdens de Ronde van Frankrijk 1952
Persoonlijke informatie
Bijnaam Il Campionissimo, l'Airone
Geboortedatum 15 september 1919
Geboorteplaats Castellania Coppi, Italië
Overlijdensdatum 2 januari 1960
Overlijdensplaats Tortona, Italië
Sportieve informatie
Discipline(s) Weg
Specialisatie(s) Allrounder
Ploegen
1939–1942
1945
1946–1955
1956–1957
1958
1959
Legnano
S.S. Lazio Ciclismo/Bianchi
Bianchi
Carpano
Bianchi
Tricofilina
Beste prestaties
Milaan-San Remo 1e (1946, 1948, 1949)
Parijs-Roubaix 1e (1950)
Ronde van Lombardije 1e (1946, 1947, 1948, 1949, 1954)
Ronde van Italië 1e (1940, 1947, 1949, 1952, 1953)
24 etappezeges
Ronde van Frankrijk 1e (1949, 1952)
9 etappezeges
WK op de weg 1e (1953)
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Fausto Coppi (Castellania Coppi, 15 september 1919Tortona, 2 januari 1960) was een Italiaans wielrenner. Zijn grote prestaties leverden hem de bijnamen Il Campionissimo (Kampioen der kampioenen), en l’Airone (de Reiger) op.

Coppi was een zeer veelzijdig renner en boekte in zijn wielercarrière tal van successen, waaronder vijf eindzeges in de Ronde van Italië en twee eindzeges in de Ronde van Frankrijk. Op het gebied van eendagskoersen won hij onder meer vijfmaal de Ronde van Lombardije, driemaal Milaan-San Remo en eenmaal Parijs-Roubaix. Voorts behaalde Coppi in 1953 de wereldtitel en vestigde hij in 1942 een nieuw werelduurrecord. Hij won de Trophée Gentil tweemaal, in 1947 en 1952.

Levensloop en loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Vroege wielerjaren

[bewerken | brontekst bewerken]

Coppi begon zijn sportloopbaan in 1937 als nieuweling. Hij bleek meteen succesvol en zette als amateur zijn zegereeks voort. In 1939 werd hij professional bij Legnano, de ploeg van Gino Bartali. Het was de bedoeling, dat hij voor hem zou rijden, maar in plaats daarvan onttroonde hij direct in 1940 zijn kopman als winnaar van de Giro. Zo ontstond een rivaliteit, die de rest van hun carrières zou bepalen. In 1943 en 1944 nam hij niet aan wedstrijden deel, omdat hij als krijgsgevangene in Tunesië verbleef.

In 1949 en 1952 won Coppi de Ronde van Frankrijk en in 1940, 1947, 1949, 1952 en 1953 de Ronde van Italië. Coppi slaagde in 1949 als eerste renner ooit in het winnen van de dubbel Ronde van Frankrijk en Ronde van Italië.[1][2] In 1952 wist hij dit huzarenstukje te herhalen.

Hij vestigde een nieuw werelduurrecord op de Velodromo Vigorelli in 1942 (45,871 kilometer), dat pas in 1956 door Jacques Anquetil op de zelfde wielerbaan verbeterd werd.

In de klassiekers kende hij ook veel succes: in 1946, 1948 en 1949 won hij Milaan-San Remo, in 1953 won hij het wereldkampioenschap in Lugano, in 1946, 1947, 1948, 1949 en 1954 won hij de Ronde van Lombardije en in 1950 won hij Parijs-Roubaix. Ook won hij de Waalse Pijl, eveneens in 1950. Als beste renner van het jaar werd Coppi in 1949 de Desgrange-Colombo-beker toegekend. In 1947, 1949 en 1953 werd hij winnaar van de Trofee Gentil.

Titanenstrijd met Bartali en de Witte Dame

[bewerken | brontekst bewerken]
Fausto Coppi en Giulia Occhini in 1956

Tijdens zijn carrière behaalde Coppi in totaal 153 overwinningen. De rode draad tijdens zijn carrière was de rivaliteit met zijn landgenoot Gino Bartali. Die rivaliteit verdeelde het naoorlogse Italië in twee kampen waartussen je niet neutraal kon blijven. Zo had je vooral katholieken die Bartali steunden en Coppi verfoeiden omwille van zijn affaire met Giulia Locatelli (geboortenaam Occhini), ook wel de Witte Dame genoemd. Coppi was ongelukkig getrouwd en hervond zijn lust in leven én wielrennen toen de eveneens getrouwde Locatelli in zijn leven kwam. Omdat zij altijd in witte kleding heimelijk bij de finish stond opgesteld, werd ze La Dama Bianca oftewel de Witte Dame genoemd.

Coppi heeft altijd beweerd dat zijn wereldtitel op de weg in 1953 in Lugano het resultaat is geweest van zijn gevoelens voor Giulia, die hem had toegezegd bij de finish op hem te zullen staan wachten, deze keer in zwarte kleren. Beroemd is dan ook de foto waarop de kersverse wereldkampioen van zijn geliefde de bloemen krijgt overhandigd. Deze foto heeft destijds in Italië een grote schok teweeggebracht, omdat toen pas echt duidelijk werd wat deze twee gehuwden voor elkaar voelden. In 1955 schonk zij hem de liefdesbaby Faustino (later architect in Novi Ligure, waar ook de Villa Coppi staat waar Fausto Coppi jaren heeft gewoond) die echter in Buenos Aires ter wereld moest komen vanwege alle heisa die deze "verboden liefde" in Italië met zich meebracht.

Coppi liep in het najaar van 1959 in Opper-Volta, het huidige Burkina Faso, malaria op. Hij deed daar min of meer voor de grap mee aan een koers. De dokters in Italië herkenden zijn ziekteverschijnselen in eerste instantie niet en gaven hem medicijnen ter bestrijding van een longontsteking. De toegediende medicatie versnelde echter zijn ziekteproces. Op 2 januari 1960 overleed hij op veertigjarige leeftijd.[3]

Coppimonument op de Passo Pordoi
Gedenkplaat aan gevel Casa Museo Fausto Coppi in Castellania

Op diverse cols in Italië en Frankrijk staan standbeelden van en monumenten voor Coppi. Bij zijn graf in zijn geboorteplaats Castellania is hij samen met zijn broer Serse (die omkwam bij een wielerwedstrijd) vereeuwigd in een manshoog beeldhouwwerk.

In Castellania is in zijn geboortehuis een museum ingericht: Casa Museo Fausto Coppi.[4][5] Het dorp werd in 2019 omgedoopt tot Castellania Coppi.[6]

Elk jaar wordt een cyclosportief ter ere van Coppi gereden in Cuneo. Duizenden deelnemers hebben dan allemaal hetzelfde shirt aan met daarop de beeltenis van Fausto Coppi.

Tijdens de Ronde van Italië wordt er een speciale bonus uitgereikt, de Cima Coppi, voor de eerste renner die het hoogste punt van die ronde bereikt.

Ook is er de Italiaanse wielerronde Settimana Internazionale di Coppi e Bartali (ook kortweg Settimana Coppi e Bartali) die sinds 2001 deze naam draagt.

Fietsmerk Coppi

[bewerken | brontekst bewerken]

Eerdergenoemde Faustino heeft later aan de fietsfabriek Masciaghi zijn toestemming gegeven om Fausto Coppi-fietsen te maken. De ploegen Polti en MG Technogym reden op Coppi-fietsen. Gianni Bugno, Luc Leblanc en Michele Bartoli zijn slechts een aantal van de renners die triomfen hebben gevierd op dit fietsenmerk.

Baanwielrennen

[bewerken | brontekst bewerken]
JaarVlag van Italië IK WKOverig
1940Goud achtervolging
1941Goud achtervolging
1942Goud achtervolgingWerelduurrecord:
45,798 (Milaan)
1947Goud achtervolgingGoud achtervolging
1948Goud achtervolgingZilver achtervolging
1949Goud achtervolging

Wegwielrennen

[bewerken | brontekst bewerken]
1940
Florence-Modena
11e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië
1941
Ronde van Emilia
Ronde van Toscane
Ronde van Venetië
Ronde van de Drie Valleien
Ronde van de provincie Milaan[7]
1942
Italiaans kampioen op de weg, Elite
1945
Criterium van Lugano
Ronde van Candelotti
1946
Criterium van Lugano
Ronde van Romagna
Prato-Bologna
Milaan-San Remo
Ronde van Lombardije
Grote Landenprijs
5e, 14e en 15e etappe Ronde van Italië
1947
Italiaans kampioen wielrennen voor elite, Elite
4e, 8e en 16e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië
Ronde van Lombardije
Grote Landenprijs (ITT)
Ronde van Emilia
Ronde van Venetië
5e etappe (deel B, ITT) Ronde van Zwitserland
Ronde van Romagna
Dwars door Lausanne (ITT)
1948
Milaan-San Remo
Ronde van Lombardije
Ronde van Emilia
Ronde van de Drie Valleien
16e en 17e etappe Ronde van Italië
Bergklassement Ronde van Italië
1949
Italiaans kampioen op de weg, Elite
7e, 17e en 20e etappe Ronde van Frankrijk
Eind- en bergklassement Ronde van Frankrijk
4e, 11e en 17e etappe Ronde van Italië
Eind- en bergklassement Ronde van Italië
Milaan-San Remo
Ronde van Lombardije
Ronde van Venetië
Challenge Desgrange-Colombo
Ronde van Romagna
Cosenza-Salerno
Bassano-Bolzano
1950
Parijs-Roubaix
Waalse Pijl
2e etappe (deel A) Rome-Napels-Rome
Grote Prijs van Genève (ITT)
Ronde van Reggio Calabria
1951
GP Lugano (ITT)
6e en 18e etappe Ronde van Italië
20e etappe Ronde van Frankrijk
Grote Prijs van Brasschaet
Gap-Briancon
1952
7e (ITT), 10e, 11e, 18e en 21e etappe Ronde van Frankrijk
Eind- en bergklassement Ronde van Frankrijk
5e (ITT), 11e en 14e (ITT) etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië
GP Lugano (ITT)
Grote Prijs Middellandse Zee
1953
Wereldkampioen op de weg
4e, 11e, 19e en 20e etappe Ronde van Italië
Eindklassement Ronde van Italië
Trofeo Baracchi[8]
1954
Ronde van Lombardije
Trofeo Baracchi RF
4e etappe (deel A) Rome-Napels-Rome
1e (TTT) en 20e etappe Ronde van Italië
Bergklassement Ronde van Italië
2e en 4e (ITT) etappe Ronde van Zwitserland
3e etappe Parijs-Nice
St. Etienne-Vergese
Ronde van Palermo
Coppa Bernocchi
Winterthur-Davos
Lecco-Lugano
Ronde van Campanië
1955
Italiaans kampioen op de weg, Elite
Ronde van de Drie Valleien
Trofeo Baracchi RF
20e etappe Ronde van Italië
5e etappe (deel B) Rome-Napels-Rome
Ronde van Campanië
Ronde van de Apennijnen
1956
GP Lugano (ITT)
1957
Trofeo Baracchi[9]

Resultaten in voornaamste wedstrijden

[bewerken | brontekst bewerken]
Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1940   (1) 
1941
1942
1946 Zilver  (3) 
1947   (3) 
1948 opgave (2) 
1949   (3)    (3) 
1950 opgave 
1951 4e (2)  10e (1) 
1952   (3)    (5) 
1953   (4) 
1954 4e (2) 
1955 Zilver  (1) 
1956 opgave 
1958 32e 
1959 opgave 
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
JaarMilaan-San RemoParijs-RoubaixRonde van LombardijeWaalse PijlOmloop Het VolkWK op de wegWereld­ranglijsten
1940 10e 16e
1941 10e 5e
1942 21e 7e
1946Goud Goud 
1947Goud 
1948Goud Goud Zilver10e (CDC)
1949Goud  12eGoud BronsBrons Goud (CDC)
1950 9eGoud Brons Goud4e (CDC)
1951Brons 7e (CDC)
195237eZilver  35eZilver (CDC)
19539eRegenboogtrui 
19544eGoud  6e
195563eZilver  11e
1956Zilver  15e
1958 18e
1959 44e
  • Harry de Wit heeft in 1992 een opera gecomponeerd, die losjes op het leven van Coppi was gebaseerd. De componist was niet echt te spreken over de uitvoering.
  • In 2019 werd zijn geboortedorp naar Coppi genoemd: Castellania werd Castellania Coppi.[10]

Boeken en bronnen

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Schrijver en journalist Dino Buzzati was in 1949 aanwezig bij de Giro. De artikelen voor de Corriere della Serra zijn gebundeld in het boek De Ronde van Italië (in 2006 in het Nederlands verschenen)
  • Schrijver Martin Ros was een groot Coppi-liefhebber en heeft o.a. deze drie boeken gepubliceerd: 'Fausto Coppi - Een heldenleven', 'Heldenlevens' (met o.a. een verhaal over Fausto Coppi) en 'Triomf' (Over Fausto Coppi en Gino Bartali)
Voorganger:
Vlag van Italië (1861-1946) Giovanni Valetti
1938, 1939
Winnaar van de Ronde van Italië
Vlag van Italië (1861-1946) Fausto Coppi
1940
Opvolger:
Vlag van Italië (1861-1946) Gino Bartali
1946
Voorganger:
Vlag van Italië (1861-1946) Gino Bartali
1946
Winnaar van de Ronde van Italië
Vlag van Italië Fausto Coppi
1947
Opvolger:
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1948
Voorganger:
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1948
Winnaar van de Ronde van Italië
Vlag van Italië Fausto Coppi
1949
Opvolger:
Vlag van Zwitserland Hugo Koblet
1950
Voorganger:
Vlag van Italië Fiorenzo Magni
1951
Winnaar van de Ronde van Italië
Vlag van Italië Fausto Coppi
1952, 1953
Opvolger:
Vlag van Zwitserland Carlo Clerici
1954
Voorganger:
Vlag van Italië (1861-1946) Gino Bartali
1939, 1940, 1946, 1947
Winnaar groene trui in de Ronde van Italië
Vlag van Italië Fausto Coppi
1948, 1949
Opvolger:
Vlag van Zwitserland Hugo Koblet
1950
Voorganger:
Vlag van Italië Pasquale Fornara
1953
Winnaar groene trui in de Ronde van Italië
Vlag van Italië Fausto Coppi
1954
Opvolger:
Vlag van Italië Gastone Nencini
1955
Voorganger:
Heinz Müller
Wereldkampioen wielrennen
1953
Lugano
Opvolger:
Louison Bobet
Voorganger:
Gino Bartali
Vlag van Italië
1948
Winnaar van de Ronde van Frankrijk
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1949
Opvolger:
Ferdi Kübler
Vlag van Zwitserland
1950
Voorganger:
Hugo Koblet
Vlag van Zwitserland
1951
Winnaar van de Ronde van Frankrijk
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1952
Opvolger:
Louison Bobet
Vlag van Frankrijk
1953
Voorganger:
Gino Bartali
Vlag van Italië
1948
Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1949
Opvolger:
Louison Bobet
Vlag van Frankrijk
1950
Voorganger:
Raphaël Geminiani
Vlag van Frankrijk
1951
Winnaar bergklassement van de Ronde van Frankrijk
Fausto Coppi
Vlag van Italië
1952
Opvolger:
Jesús Loroño
Vlag van Spanje (11 okt. 1945- 20 jan. 1977)
1953
Voorganger:
Maurice Archambaud
Werelduurrecordhouder wielrennen
45,871 km

Opvolger:
Jacques Anquetil