Filipijns stekelvarken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Filipijns stekelvarken
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2008)
Fossiel voorkomen: Laat-Pleistoceen tot heden
Hystrix pumila 1994 stamp of the Philippines.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Orde:Rodentia (Knaagdieren)
Familie:Hystricidae (Stekelvarkens van de Oude Wereld)
Geslacht:Hystrix
Ondergeslacht:Thecurus
Soort
Hystrix pumila
(Günther, 1879)
Afbeeldingen Filipijns stekelvarken op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Filipijns stekelvarken op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Het Filipijnse stekelvarken (Hystrix pumila) is een stekelvarken.

Leefwijze[bewerken]

Deze soort is gevonden in bossen, aan bosranden en in graslanden. Soms worden oude mijnschachten als schuilplaats gebruikt. Wetenschappers hebben gezien dat het dier fruit eet. De leden van de Tagbanua-stam op Palawan maken veel jacht op dit dier; het stekelvarken wordt dan vaak uit zijn ondergrondse hol uitgegraven.

Verspreiding[bewerken]

Deze soort komt voor op de Filipijnse eilanden Palawan en Busuanga.

Verwantschap[bewerken]

Deze soort behoort samen met het Sumatraanse stekelvarken (H. sumatrae) en het Borneostekelvarken (H. crassispinis) tot het ondergeslacht Thecurus. Er zijn drie exemplaren bekend uit sedimenten uit het Laat-Pleistoceen (ruim 11000 jaar geleden). Hoewel dit dier op de Rode Lijst staat als "Veilig" (LC), is de status "Gevoelig" (NT) of "Onzeker" (DD) mogelijk beker op zijn plaats volgens wetenschappers die het dier op Palawan onderzocht hebben.[2]

Literatuur[bewerken]

  • Esselstyn, J.A., Widmann, P. & Heaney, L.R. 2004. The mammals of Palawan Island, Philippines. Proceedings of the Biological Society of Washington 117(3):271-302.
  • Woods, C.A. & Kilpatrick, C.W. 2005. Infraorder Hystricognathi. Pp. 1538-1600 in Wilson, D.E. & Reeder, D.M. (eds.). Mammal Species of the World: a taxonomic and geographic reference. 3rd ed. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 2 vols., 2142 pp. ISBN 978-0-8018-8221-0