Filippo Inzaghi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Filippo Inzaghi
Filippo Inzaghi
Persoonlijke informatie
Bijnaam Super Pippo; Fuorigioco
Geboortedatum 9 augustus 1973
Geboorteplaats Piacenza, Vlag van Italië Italië
Lengte 181 cm
Positie Spits
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2012
Huidige club Vlag van Italië Benevento
Functie Hoofdtrainer
Contract tot 30 juni 2020 (+ optie 1 jaar)
Jeugd
1982–1985
1985–1991
Vlag van Italië San Nicolò
Vlag van Italië Piacenza
Senioren
Seizoen Club W (G)
1991–1992
1992–1993
1993–1994
1994–1995
1995–1996
1996–1997
1997–2001
2001–2012
Vlag van Italië Piacenza
Vlag van Italië AlbinoLeffe
Vlag van Italië Hellas Verona
Vlag van Italië Piacenza
Vlag van Italië Parma
Vlag van Italië Atalanta
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Italië AC Milan
2(0)
21(13)
36(13)
37(15)
15(2)
33(24)
120(57)
202(73)
Interlands
1997–2007 Vlag van Italië Italië 57(25)
Getrainde clubs
2014–2015
2016–2018
2018–2019
2019–
Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Italië Venezia
Vlag van Italië Bologna
Vlag van Italië Benevento
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Filippo Inzaghi (Piacenza, 9 augustus 1973) is een Italiaans voetbaltrainer en voormalig profvoetballer. Hij was van 1991 tot en met 2012 actief voor Piacenza, AlbinoLeffe, Hellas Verona, Piacenza, Parma, Atalanta Bergamo, Juventus en AC Milan. Inzaghi was op het EK 2000, het WK 1998, het WK 2002 en het WK 2006 actief voor het Italiaans voetbalelftal. Zijn bijnaam luidt (Super) Pippo. Hij is de oudere broer van voormalig profvoetballer Simone Inzaghi.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Inzaghi debuteerde in het seizoen 1991/92 voor de plaatselijke voetbalclub, Piacenza. Na twee seizoenen, waarin de aanvaller voor AlbinoLeffe en Hellas Verona uitkwam, keerde hij terug bij Piacenza. In het seizoen 1994/95 maakte Inzaghi een transfer naar AC Parma, waar hij echter minder aan spelen toe kwam. Het volgende seizoen kwam hij uit voor Atalanta Bergamo en volgde zijn definitieve doorbraak. Filippo Inzaghi scoorde vierentwintig maal in de Serie A, waarmee hij topscorer van de Serie A werd en vertrok in 1998 naar Juventus.

Na vier seizoenen Juventus vertrok hij in de zomer van 2001 naar aartsrivaal AC Milan. Daarmee won Filippo Inzaghi in het seizoen 2002/03 de UEFA Champions League. In de finale werd na strafschoppen gewonnen van zijn oude club Juventus. In 2007 was hij zelf de held in de UEFA Champions League-finale, waarin hij in Athene beide doelpunten tegen Liverpool scoorde. AC Milan won de finale met 2–1 en won zo voor de zevende keer het belangrijkste Europese clubtoernooi.

Hij maakte tweeënveertig doelpunten in de UEFA Champions League en was daarmee samen met Alessandro Del Piero de meest trefzekere Italiaan in het toernooi.

Bondscoach Marcello Lippi riep hem Inzaghi in 2006 op voor de nationale selectie van Italië voor het WK in Duitsland. Zijn optreden beperkte zich tot een invalbeurt tegen Tsjechië waarin hij nog wel een goal maakte. Mede door blessures is hij nog weinig van waarde geweest op eindtoernooien met de Squadra Azzurra. Tot en met het WK wist hij in vijftig interlands tweeëntwintig doelpunten te maken. Hij maakte in zijn hele loopbaan al meer dan tweehonderdvijftig officiële doelpunten. Na tweehonderdzeventien wedstrijden te hebben gespeeld voor AC Milan kwam Filippo Inzaghi op precies honderd doelpunten te staan voor zijn club AC Milan.

Eind seizoen 2011/12 kondigde Inzaghi het einde van zijn voetballoopbaan aan. Hij sloot zijn loopbaan in stijl af door het winnende doelpunt te scoren tegen Novara (2–1).

Trainerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Inzagi volgde in 2014 Clarence Seedorf op als hoofdtrainer van AC Milan, waar hij in juni 2015 werd ontslagen. Hij werd in juni 2016 aangesteld bij het naar de Lega Pro Prima Divisione gepromoveerde Venezia. Op 13 juni 2018 maakte Bologna bekend dat Inzaghi was aangesteld als de nieuwe hoofdtrainer van de club. Hij tekende voor twee seizoenen, maar werd in januari 2019 ontslagen. In juni 2019 tekende Inzaghi een tweejarig contract als hoofdtrainer bij Benevento.

Clubstatistieken[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Club Competitie Duels Goals
1991/92 Piacenza Vlag van Italië Serie B 2 0
1992/93 AlbinoLeffe Vlag van Italië Serie C1 21 13
1993/94 Hellas Verona Vlag van Italië Serie B 36 13
1994/95 Piacenza 37 15
1995/96 Parma Vlag van Italië Serie A 15 2
1996/97 Atalanta Bergamo 33 24
1997/98 Juventus 31 18
1998/99 28 13
1999/00 33 15
2000/01 28 11
2001/02 AC Milan 20 10
2002/03 30 17
2003/04 14 3
2004/05 11 0
2005/06 23 12
2006/07 20 2
2007/08 21 11
2008/09 26 13
2009/10 24 2
2010/11 6 2
2011/12 7 1
Totaal 466 197
Verband Wedstrijden Doelpunten
Interlands 57 25
UEFA Champions League 80 50
Europees 110 70

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Italië Piancenza
Serie B 1x 1995
Vlag van Italië Juventus
Serie A 1x 1998
Supercoppa Italiana 1x 1997
UEFA Intertoto Cup 1x 1999
Vlag van Italië AC Milan
Serie A 2x 2004, 2011
Coppa Italia 1x 2003
Supercoppa Italiana 2x 2004, 2011
UEFA Champions League 2x 2003, 2007
UEFA Super Cup 2x 2003, 2007
FIFA Club World Cup 1x 2007
Competitie Winnaar Runner-up Derde
Aantal Jaren Aantal Jaren Aantal Jaren
Vlag van Italië Italië
Wereldkampioenschap voetbal 1x Goud 2006

Trivia[bewerken | brontekst bewerken]

Inzaghi staat er bekend om dat hij bij zijn doelpunten bijna altijd op het goede moment op de goede plaats staat. Een voorbeeld hiervan is in de UEFA Champions League-finale van 2007, waarbij hij met een vrije trap van Andrea Pirlo de bal precies op het goede moment nog een tik met zijn schouder gaf, waardoor de bal het doel invloog.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Voorganger:
Giuseppe Signori & Igor Protti
Topschutter in de Serie A
1997
Opvolger:
Oliver Bierhoff
Zie de categorie Filippo Inzaghi van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.