Finale Europacup II 1990

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De finale van de Europacup II van het seizoen 1989/90 werd gespeeld op 9 mei 1990 in het Ullevi in Göteborg. Sampdoria versloeg Anderlecht na verlengingen met 2–0. De Italiaanse spits Gianluca Vialli scoorde beide doelpunten. Het is tot op heden de laatste keer dat Anderlecht de finale van een Europees bekertoernooi bereikte.

Achtergrond[bewerken]

Voor Anderlecht was het de eerste Europese finale sinds de verloren UEFA Cupfinale van 1984. De Brusselaars hadden de Europacup II al eens gewonnen in 1976 en 1978. Voor trainer Aad de Mos was het de tweede Europese finale in drie jaar tijd. In 1988 had hij de trofee al eens gewonnen met KV Mechelen. Het Sampdoria van de Joegoslavische trainer Vujadin Boškov stond voor het tweede jaar op rij in de finale. In 1989 hadden de Noord-Italianen verloren van FC Barcelona.

Aad de Mos oefende in de aanloop naar de finale met een basisploeg waarin ook aanvaller Luc Nilis een plaats had. De Mos koos er uiteindelijk voor om Nilis naast de ploeg te zetten zodat hij met Milan Janković kon starten. Nilis nam het De Mos erg kwalijk dat hij in de finale niet mocht starten en pas in de verlengingen mocht invallen. Na de finale kreeg Nilis van bondscoach Guy Thys te horen dat hij niet mee naar het WK in Italië mocht omdat hij in de Europacupfinale op de bank was gestart.[1]

Wedstrijdverslag[bewerken]

Sampdoria had in de eerste helft de meeste kansen. Bij een hoekschop kopte Pietro Vierchowod de bal hard richting doel, maar doelman Filip De Wilde kon het leer net voor de doellijn tegenhouden. Roberto Mancini kreeg nadien een grote kans na een verre uittrap van Gianluca Pagliuca. Georges Grün schatte de uittrap verkeerd in en kopte de bal te zacht richting zijn eigen doelman. Mancini probeerde van de inschattingsfout te profiteren door de bal voorbij De Wilde richting het lege doel te tikken, maar Guy Marchoul kon net op tijd terugkeren om de bal voor de doellijn weg te trappen. Vervolgens was er ook nog een schietkans voor Giovanni Invernizzi. Marc Van Der Linden legde de bal te hard terug op zijn ploeggenoot Guy Marchoul, die het leer daardoor niet onder controle kreeg. Invernizzi ging met de bal aan de haal, maar stuitte in het strafschopgebied met zijn schot op de uitgekomen De Wilde.

In tegenstelling tot Sampdoria kon Anderlecht in de eerste helft niet veel kansen afdwingen. Milan Janković probeerde het met een afstandsschot over de grond en Georges Grün kopte een voorzet van Patrick Vervoort hoog over. Na de pauze waren er voor beide teams weinig kansen. Middenvelder Fausto Pari snelde Marchoul voorbij, maar ook hij kreeg de bal niet voorbij de uitgekomen De Wilde. Bij Anderlecht probeerde Arnór Guðjohnsen te scoren via een schuiver, maar zijn schot was te zacht en te centraal geplaatst om Pagliuca te verschalken.

In de verlengingen greep De Mos in door Luc Nilis, die al een lange tijd aan het opwarmen was, in te brengen voor Marc Degryse. Enkele minuten later scoorde Sampdoria een eerste keer. Invaller Fausto Salsano schoot hard op doel. De Wilde kon het schot niet tegenhouden en zag hoe de bal via de paal terug in zijn richting vloog. De doelman kreeg het leer echter niet meteen onder controle, waardoor Gianluca Vialli kon profiteren en de bal in het lege doel duwde. In de tweede verlenging scoorde Vialli een tweede keer door een harde voorzet van Mancini binnen te koppen. Anderlecht kreeg nadien nog een kleine kans via Guðjohnsen, die een voorzet van Vervoort in de handen van Pagliuca kopte.


9 mei 1990
20:15 (UTC+2)
UC Sampdoria Vlag van Italië 2 – 0 (n.v.) Vlag van België RSC Anderlecht Ullevi, Göteborg
Toeschouwers: 20.103
Scheidsrechter: Bruno Galler (Zwitserland)
Vialli Goal 105'Goal 107'
Sampdoria
Anderlecht
UC Sampdoria:
GK 1 Vlag van Italië Gianluca Pagliuca
RB 2 Vlag van Italië Moreno Mannini
CB 6 Vlag van Italië Luca Pellegrini Aanvoerder
CB 5 Vlag van Italië Pietro Vierchowod
LB 3 Vlag van Italië Amedeo Carboni
RM 7 Vlag van Italië Giovanni Invernizzi Red Arrow Down.svg 55'
CM 8 Vlag van Joegoslavië Srečko Katanec Red Arrow Down.svg 93'
CM 4 Vlag van Italië Fausto Pari
LM 11 Vlag van Italië Giuseppe Dossena
CF 10 Vlag van Italië Roberto Mancini
CF 9 Vlag van Italië Gianluca Vialli Kreeg geel
Invallers:
GK 12 Vlag van Italië Giulio Nuciari
DF 13 Vlag van Italië Marco Lanna
MF 14 Vlag van Italië Attilio Lombardo Green Arrow Up.svg 55'
MF 15 Vlag van Italië Fausto Salsano Green Arrow Up.svg 93'
MF 16 Vlag van Spanje Víctor Muñoz
Coach:
Vlag van Joegoslavië Vujadin Boškov
Sampdoria-Anderlecht 09-05-1990.svg
RSC Anderlecht:
GK 1 Vlag van België Filip De Wilde
RB 2 Vlag van België Georges Grün Aanvoerder
CB 3 Vlag van België Guy Marchoul
CB 4 Vlag van Nigeria Stephen Keshi
LB 5 Vlag van Nederland Wim Kooiman Kreeg geel
RM 8 Vlag van IJsland Arnór Guðjohnsen
CM 6 Vlag van Zambia Charly Musonda
CM 10 Vlag van Joegoslavië Milan Janković Red Arrow Down.svg 114'
LM 7 Vlag van België Patrick Vervoort
CF 9 Vlag van België Marc Degryse Red Arrow Down.svg 104'
CF 11 Vlag van België Marc Van Der Linden
Invallers:
GK 12 Vlag van Joegoslavië Ranko Stojić
DF 13 Vlag van België Donald Van Durme
FW 14 Vlag van België Luc Nilis Green Arrow Up.svg 104'
FW 15 Vlag van Brazilië Luis Oliveira Green Arrow Up.svg 114'
FW 16 Vlag van België Gert Verheyen
Coach:
Vlag van Nederland Aad de Mos

Referenties[bewerken]

  1. Thijs Slegers De waarheid: Luc Nilis spreekt (Overamstel Uitgevers, 2016)