Florent Willems

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Florent Willems
Florent Willems - Maler.jpg
Persoonsgegevens
Geboren Luik, 8 jan 1823
Overleden Parijs, 23 okt 1905
Nationaliteit Vlag van België België
Beroep(en) kunstschilder
Oriënterende gegevens
Bekende werken Le Souvenir, Een zittende page met een hondje, Een schilder voor zijn ezel toont een schilderij aan een meisje
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Florent Willems (Luik, 8 januari 1823 - Neuilly-sur-Seine, nu deel van Parijs, 23 oktober 1905) was een Belgisch kunstschilder. Hij maakte vooral genrewerken en later vrouwportretten in de stijl van de zeventiende-eeuwse Hollandse meesters. Ook was hij een vaardig tekenaar.

Leven en werk[bewerken]

Willems werd geboren in Luik en kreeg zijn opleiding aan de kunstacademie te Mechelen, waar hij in 1832 naartoe was verhuisd. Hij kwam vervolgens te Brussel aan de kost als restaurateur van schilderijen en kopieerde oude Hollandse meesters, met name Gerard ter Borch, Caspar Netscher en Gabriël Metsu. Vanaf 1840 stelde hij ook eigen werken tentoon, voor het eerst in de Antwerpse salon. Ook in Brussel had hij succesvolle exposities. Hij vond een beschermheer in de Britse diplomaat Sir George Hamilton Seymour, wiens familie hij ook portretteerde.

In 1844 verhuisde Willems naar Parijs en exposeerde tweemaal in de Parijse salon. Ook restaureerde hij in die periode in het Louvre het schilderij Saint-Jean van Rafaël Santi. In 1855 nam hij deel aan de wereldtentoonstelling.

In de beginfase van zijn carrière schilderde Willems vooral interieurs, genrewerken en historische taferelen in de traditie van de oude Hollandse meesters uit de zeventiende eeuw, in welke tijd hij zijn werken ook vaak situeerde. Later zou hij zich meer toeleggen op portretten, vooral van elegante vrouwen, en kostuumschilderijen. Hij was gekend om zijn glazige, geëmuleerde techniek en de minutieuze weergave van texturen, niet alleen van kleding, maar ook van ornamenten , meubels, behang, enzovoort. Het anekdotische element is erg belangrijk in zijn werk.

Willems was een vriend en mentor van Alfred Stevens, die van hem de kunst van het vrouwen portretteren leerde. Hij verkocht veel werk in Amerika, waar zijn werk erg populair was. In 1878 werd hij opgenomen in het Franse Legioen van Eer. Hij overleed in 1905, 82 jaar oud. Zijn zoon Charles-Henri Willems werkte eveneens als portretschilder te Parijs.

Galerij[bewerken]

Tentoonstellingen[bewerken]

  • Salon 1840, Antwerpen
  • Salon 1842, Brussel : “Le Corps-de garde” en “De Muziekles”
  • Salon 1845, Brussel
  • Tentoonstelling van Levende Meesters 1847, Den Haag : “Boogschutterfeest”
  • Salon 1848, Brussel
  • Tentoonstelling van Levende Meesters 1849, Den Haag : “Voorlezing uit de bijbel ten tijde van Karel IX”
  • Wereldtentoonstelling 1855, Parijs : “Interieur van een zijdehandelaar anno 1660” en “Koketterie” (aangekocht door respectievelijk Keizer Napoleon III en Keizerin Eugénie)
  • Tentoonstelling van Levende Meesters 1877, Amsterdam : “Het bezoek” en “Moederzorg”

Musea[bewerken]

  • Amsterdam, Stedelijk Museum
  • Antwerpen, Koninklijk Museum voor Schone Kunsten
  • Brugge, Groeningemuseum
  • Brussel, Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België
  • Brussel, Charlier Museum
  • Dublin
  • Hamburg
  • Lier, Museum Wuyts Van Campen en Baron Caroly
  • New York, Metropolitan Museum
  • New York, Public Library
  • Nice, Musee des Beaux Arts
  • Philadelphia, W.P. Wilstach Coll.
  • Vannes
  • Wenen, Czernin Galerie

Literatuur[bewerken]

  • P.B. Gheusi, Florent Willems, Parijs, 1905
  • P. en V. Berko, Dictionnaire des peintres belges nes entre 1750 et 1875, Brussel-Knokke, 1981.
  • Le dictionnaire des peintres belges du XIVe siècle à nos jours, Brussel, 1994.
  • Bénézit, Dictionary of Artists, 14, Parijs (Gründ), 2006.

Externe links[bewerken]