Formule 1 in 1960

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
11e Formule 1-seizoen (1960)
Volgende: 1961
Vorige: 1959
Wereldkampioen Formule 1 1960, Jack Brabham
Wereldkampioen Formule 1 1960, Jack Brabham
Algemene informatie
Races 10
Coureurs 87
Constructeurs 12
Verdedigend
kampioen
Vlag van Australië Jack Brabham (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Australië Jack Brabham 43 (2e titel)
2e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 34
3e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 19
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper 48 (2e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus 34
3e plaats Vlag van Italië Ferrari 27
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1960 was het 11de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 7 februari 1960 en eindigde op 20 november na tien races.

  • Jack Brabham werd voor de tweede keer wereldkampioen in een Cooper. Het team won het wereldkampioenschap voor constructeurs.
  • Het puntensysteem werd gewijzigd: er werd geen punt meer toegekend aan de rijder die de snelste ronde neerzette, wel aan de zesde in de race.
  • De Indianapolis 500 stond voor de laatste keer op de Formule 1-kalender

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 7 februari Argentinië Oscar Gálvez Bruce McLaren Cooper-Climax verslag
2 29 mei Monaco Monte Carlo Stirling Moss Lotus-Climax verslag
3 30 mei Indianapolis 500 Indianapolis Jim Rathmann Watson-Offenhauser verslag
4 6 juni Nederland Zandvoort Jack Brabham Cooper-Climax verslag
5 19 juni België Spa-Francorchamps Jack Brabham Cooper-Climax verslag
6 3 juli Frankrijk Reims-Gueux Jack Brabham Cooper-Climax verslag
7 16 juli Groot-Brittannië Silverstone Jack Brabham Cooper-Climax verslag
8 14 augustus Portugal Boavista Jack Brabham Cooper-Climax verslag
9 4 september Italië Monza Phil Hill Ferrari verslag
10 20 november Verenigde Staten Riverside Stirling Moss Lotus-Climax verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 8 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De zes beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos Coureur Vlag van Argentinië Vlag van Monaco Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Portugal Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Pnt
ARG MON 500 NED BEL FRA GBR POR ITA USA
1 Vlag van Australië Jack Brabham Ret DSQ 1 1 1 1 1 4 43
2 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 1 2 Ret 2 3 4 2 3 34 (37)
3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 3* / Ret 1 4 Ret DSQ 1 19
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Innes Ireland 6 9 2 Ret 7 3 6 2 18
5 Vlag van de Verenigde Staten Phil Hill 8 3 Ret 4 12 7 Ret 1 6 16
6 Vlag van België Olivier Gendebien 3 2 9 7 12 10
7 Vlag van Duitsland Wolfgang von Trips 5 8 5 Ret 11 6 4 5 9 10
8 Vlag van de Verenigde Staten Jim Rathmann 1 8
9 Vlag van de Verenigde Staten Richie Ginther 6 6 Ret 2 8
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jim Clark Ret 5 5 16 3 16 8
11 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tony Brooks 4 Ret Ret Ret 5 5 Ret 7
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk John Surtees Ret 2 Ret Ret 6
13 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cliff Allison 2 DNQ 6
14 Vlag van de Verenigde Staten Rodger Ward 2 6
15 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Graham Hill Ret 7 3 Ret Ret Ret Ret Ret 4
16 Vlag van België Willy Mairesse Ret Ret 3 4
17 Vlag van de Verenigde Staten Paul Goldsmith 3 4
18 Vlag van Zweden Joakim Bonnier 7 5 Ret Ret Ret Ret Ret 5 4
19 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Henry Taylor 7 4 8 14 3
20 Vlag van Argentinië Carlos Menditeguy 4 3
Vlag van de Verenigde Staten Don Branson 4 3
Vlag van Italië Giulio Cabianca 4 3
23 Vlag van de Verenigde Staten Johnny Thomson 5 2
24 Vlag van België Lucien Bianchi 6 Ret Ret 1
25 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ron Flockhart 6 Ret 1
26 Vlag van de Verenigde Staten Eddie Johnson 6 1
Vlag van Duitsland Hans Herrmann 6 1
28 Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant 3* Ret Ret Ret 11 15 0
29 Vlag van de Verenigde Staten Lloyd Ruby 7 0
Vlag van Duitsland Edgar Barth 7 0
31 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Roy Salvadori Ret DNS Ret 8 0
32 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Bruce Halford DNQ 8 0
33 Vlag van de Verenigde Staten Bob Veith 8 0
Vlag van Nederland Carel Godin de Beaufort 8 0
Vlag van Italië Piero Drogo 8 0
36 Vlag van de Verenigde Staten Masten Gregory 12 DNQ DNS 9 14 Ret 0
37 Vlag van Argentinië Alberto Rodríguez Larreta 9 0
Vlag van de Verenigde Staten Bud Tingelstad 9 0
Vlag van Duitsland Wolfgang Seidel 9 0
40 Vlag van de Verenigde Staten Dan Gurney Ret Ret Ret Ret 10 Ret 0
41 Vlag van de Verenigde Staten Chuck Daigh DNQ DNS Ret Ret Ret 10 0
42 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Ian Burgess DNQ 10 Ret Ret 0
43 Vlag van Argentinië José Froilán González 10 0
Vlag van de Verenigde Staten Bob Christie 10 0
Vlag van de Verenigde Staten Fred Gamble 10 0
46 Vlag van Argentinië Roberto Bonomi 11 0
Vlag van de Verenigde Staten Red Amick 11 0
48 Vlag van het Verenigd Koninkrijk David Piper Ret 12 0
49 Vlag van de Verenigde Staten Duane Carter 12 0
50 Vlag van Italië Gino Munaron 13 Ret 15 Ret 0
51 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brian Naylor DNQ 13 Ret Ret 0
52 Vlag van de Verenigde Staten Bill Homeier 13 0
53 Vlag van Argentinië Nasif Estefano 14 0
Vlag van de Verenigde Staten Gene Hartley 14 0
55 Vlag van de Verenigde Staten Chuck Stevenson 15 0
56 Vlag van de Verenigde Staten Bobby Grim 16 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Alan Stacey Ret Ret Ret Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Chris Bristow Ret Ret Ret 0
Vlag van Italië Giorgio Scarlatti Ret DNQ Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Lance Reventlow DNQ DNS Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Harry Schell Ret 0
Vlag van Venezuela Ettore Chimeri Ret 0
Vlag van Spanje (1945-1977) Antonio Creus Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Shorty Templeman Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Jim Hurtubise Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Jimmy Bryan Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Troy Ruttman Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Sachs Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Don Freeland Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Tony Bettenhausen Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Wayne Weiler Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten A.J. Foyt Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Eddie Russo Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Johnny Boyd Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Gene Force Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Jim McWithey Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Len Sutton Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Dick Rathmann Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Al Herman Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Dempsey Wilson Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Mike Taylor Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jack Fairman Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Keith Greene Ret 0
Vlag van Portugal Mário de Araújo Cabral Ret 0
Vlag van de Verenigde Staten Alfonso Thiele Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vic Wilson Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Arthur Owen Ret 0
Pos Coureur Vlag van Argentinië Vlag van Monaco Vlag van de Verenigde Staten Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Portugal Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Pnt
ARG MON 500 NED BEL FRA GBR POR ITA USA
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (DNP)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

S Snelste ronde

  • * Coureurs deelde auto, geen punten uitgekeerd

Uitslagen constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Alleen de beste resultaat per race telt mee voor het constructeurs kampioenschap

De zes beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos Constructeur Vlag van Argentinië Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Portugal Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Pnt
ARG MON NED BEL FRA GBR POR ITA USA
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Climax 1 2 1 1 1 1 1 8 3 48 (58)
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Climax 6 1 2 5 5 2 3 1 34 (37)
3 Vlag van Italië Ferrari 2 3 5 4 11 6 4 1 26 (27)
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk BRM 7 5 3 Ret Ret 10 Ret 5 8
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 4 Ret Ret 9 14 Ret Ret 9 3
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Cooper-Castellotti DNQ Ret 15 4 11 3
7 Vlag van Duitsland Porsche 6 1
8 Vlag van Frankrijk Behra-Porsche 12 10 0
9 Vlag van de Verenigde Staten Scarab DNQ DNS Ret DNS 10 0
10 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Aston Martin DNS 11 0
11 Vlag van Italië Maserati 13 DNS 13 0
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk JBW-Maserati DNQ 13 Ret 0
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vanwall Ret 0
Pos Constructeur Vlag van Argentinië Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van het Verenigd Koninkrijk Vlag van Portugal Vlag van Italië Vlag van de Verenigde Staten Pnt
ARG MON NED BEL FRA GBR POR ITA USA
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (DNP)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

S Snelste ronde