Formule 1 in 1989

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
40e Formule 1-seizoen (1989)
Volgende: 1990
Vorige: 1988
Voor de derde maal werd Alain Prost kampioen
Algemene informatie
Races 16
Coureurs 46
Constructeurs 19
Verdedigend
kampioen
Vlag van Brazilië Ayrton Senna (coureurs)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Alain Prost 76
(3e titel)
2e plaats Vlag van Brazilië Ayrton Senna 60
3e plaats Vlag van Italië Riccardo Patrese 40
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren 141
(5e titel)
2e plaats Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams 77
3e plaats Vlag van Italië Ferrari 59
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1-seizoen 1989 was het 40ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 26 maart en eindigde op 5 november na zestien races.

Alain Prost pakte zijn derde, erg omstreden wereldtitel. 1989 betekende het eind van het turbo-tijdperk. Ferrari reed voor het eerst opnieuw met een 12-cilindermotor.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Circuit Plaats Datum
1 GP van Brazilië Vlag van Brazilië Circuit van Jacarepagua Rio de Janeiro 26 maart
2 GP van San Marino Vlag van Italië Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 23 april
3 GP van Monaco Vlag van Monaco Circuit de Monaco Monte Carlo 7 mei
4 GP van Mexico Vlag van Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Mexico-Stad 28 mei
5 GP van de Verenigde Staten Vlag van de Verenigde Staten Stratencircuit Phoenix Phoenix (Arizona) 4 juni
6 GP van Canada Vlag van Canada Circuit Gilles Villeneuve Montreal (Quebec) 18 juni
7 GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Circuit Paul Ricard Le Castellet 9 juli
8 GP van Groot-Brittannië Vlag van het Verenigd Koninkrijk Silverstone Circuit Silverstone 16 juli
9 GP van Duitsland Vlag van Duitsland Hockenheimring Hockenheim 30 juli
10 GP van Hongarije Vlag van Hongarije Hungaroring Mogyoród 13 augustus
11 GP van België Vlag van België Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 27 augustus
12 GP van Italië Vlag van Italië Autodromo Nazionale Monza Monza 10 september
13 GP van Portugal Vlag van Portugal Autódromo do Estoril Estoril 24 september
14 GP van Spanje Vlag van Spanje Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 1 oktober
15 GP van Japan Vlag van Japan Circuit Suzuka Suzuka 22 oktober
16 GP van Australië Vlag van Australië Stratencircuit van Adelaide Adelaide 5 november


Resultaten en klassement[bewerken | brontekst bewerken]

Grands Prix[bewerken | brontekst bewerken]

Ronde Grand Prix Poleposition Snelste ronde Winnende coureur Winnende constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Brazilië GP van Brazilië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Italië Ferrari G Verslag
2 Vlag van San Marino GP van San Marino Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
3 Vlag van Monaco GP van Monaco Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
4 Vlag van Mexico GP van Mexico Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
5 Vlag van de Verenigde Staten GP van de Verenigde Staten Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
6 Vlag van Canada GP van Canada Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jonathan Palmer Vlag van België Thierry Boutsen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag
7 Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Maurício Gugelmin Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
8 Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
9 Vlag van Duitsland GP van Duitsland Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
10 Vlag van Hongarije GP van Hongarije Vlag van Italië Ricardo Patrese Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Vlag van Italië Ferrari G Verslag
11 Vlag van België GP van België Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
12 Vlag van Italië GP van Italië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Italië Ferrari G Verslag
13 Vlag van Portugal GP van Portugal Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Vlag van Italië Ferrari G Verslag
14 Vlag van Spanje GP van Spanje Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda G Verslag
15 Vlag van Japan GP van Japan Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Frankrijk Alain Prost Vlag van Italië Alessandro Nannini Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford G Verslag
16 Vlag van Australië GP van Australië Vlag van Brazilië Ayrton Senna Vlag van Japan Satoru Nakajima Vlag van België Thierry Boutsen Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault G Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de top zes geklasseerde coureurs.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e
Punten 9 6 4 3 2 1

Klassement bij de coureurs[bewerken | brontekst bewerken]

De elf beste resultaten van alle wedstrijden tellen mee voor de eindstand. Bij "Punten" staan de getelde kampioenschapspunten gevolgd door de totaal behaalde punten tussen haakjes.

Pos. Nr. Coureur Constructeur Grands Prix Punten
Vlag van Brazilië
BRA
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Mexico
MEX
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van België
BEL
Vlag van Italië
ITA
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Japan
JPN
Vlag van Australië
AUS
1 2 Vlag van Frankrijk Alain Prost McLaren-Honda 2 2S 2S (5) 1 DNFP 1P 1 2 (4) 2S 1S 2 3 DNFS DNF 76 (81)
2 1 Vlag van Brazilië Ayrton Senna McLaren-Honda 11P 1P 1P 1P DNFPS 7 DNF DNFP 1PS 2 1P DNFP DNFP 1PS DSQP DNFP 60
3 6 Vlag van Italië Riccardo Patrese Williams-Renault DNFS DNF 15 2 2 2 3 DNF 4 DNFP DNF 4 DNF 5 2 3 40
4 27 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Nigel Mansell Ferrari 1 DNF DNF DNFS DNF DSQ 2 2S 3 1S 3 DNF DSQ DNF DNF 38
5 5 Vlag van België Thierry Boutsen Williams-Renault DNF 4 10 DNF 6 1 DNF 10 DNF 3 4 3 DNF DNF 3 1 37
6 19 Vlag van Italië Alessandro Nannini Benetton-Ford 6 3 8 4 DNF DSQ DNF 3 DNF DNF 5 DNF 4 DNF 1 2 32
7 28 Vlag van Oostenrijk Gerhard Berger Ferrari DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 2 1S 2 DNF DNF 21
8 11 Vlag van Brazilië Nelson Piquet Lotus-Judd DNF DNF DNF 11 DNF 4 8 4 5 6 DNQ DNF DNF 8 4 DNF 12
9 4 Vlag van Frankrijk Jean Alesi Tyrrell-Ford 4 DNF 10 9 5 4 DNF DNF 8
10 9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Derek Warwick Arrows-Ford 5 5 DNF DNF DNF DNF 9 6 10 6 DNF DNF 9 6 DNF 7
11 10 Vlag van de Verenigde Staten Eddie Cheever Arrows-Ford DNF 9 7 7 3 DNF 7 DNQ 12 5 DNF DNQ DNF DNF 8 DNF 6
12 36 Vlag van Zweden Stefan Johansson Onyx-Ford DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNF DSQ 5 DNPQ DNF DNF 8 DNPQ 3 DNPQ DNPQ DNPQ 6
13 4 (6x)
29 (8x)
Vlag van Italië Michele Alboreto Tyrrell-Ford
Lola-Lamborghini
10 DNQ 5 3 DNF DNF DNF DNF DNF DNF 11 DNPQ DNPQ DNPQ 6
14 20 (6x)
4 (2x)
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Johnny Herbert Benetton-Ford
Tyrrell-Ford
4 11 14 15 5 DNQ DNF DNQ 5
15 23 Vlag van Italië Pierluigi Martini Minardi-Ford DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 5 9 DNF 9 7 5 DNF 6 5
16 15 Vlag van Brazilië Mauricio Gugelmin March-Judd 3 DNF DNF DNQ DSQ DNF NCS DNF DNF DNF 7 DNF 10 DNF 7 7 4
17 22 Vlag van Italië Andrea de Cesaris Dallara-Ford
(Scuderia Italia)
13 10 13 DNF 8 3 DNQ DNF 7 DNF 11 DNF DNF 7 10 DNF 4
18 8 Vlag van Italië Stefano Modena Brabham-Judd DNF DNF 3 10 DNF DNF DNF DNF DNF 11 DNF EX 14 DNF DNF 8 4
19 21 Vlag van Italië Alex Caffi Dallara-Ford
(Scuderia Italia)
DNPQ 7 4 13 DNF 6 DNF DNQ DNF 7 DNF 11 DNF DNF 9 DNF 4
20 7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Martin Brundle Brabham-Judd DNF DNF 6 9 DNF DNPQ DNPQ DNF 8 12 DNF 6 8 DNF 5 DNF 4
21 12 Vlag van Japan Satoru Nakajima Lotus-Judd 8 NC DNQ DNF DNF DNQ DNF 8 DNF DNF DNQ 10 7 DNF DNF 4S 3
22 38 Vlag van Duitsland Christian Danner Rial-Ford 14 DNQ DNQ 12 4 8 DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 3
23 20 Vlag van Italië Emanuele Pirro Benetton 9 11 DNF 8 10 DNF DNF DNF DNF 5 2
24 25 Vlag van Frankrijk René Arnoux Ligier-Ford DNQ DNQ 12 14 DNQ 5 DNF DNQ 11 DNQ DNF 9 13 DNQ DNQ DNF 2
25 3 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 7 6 9 DNF 9 DNFS 10 DNF DNF 13 14 DNF 6 10 DNF DNQ 2
26 26 Vlag van Frankrijk Olivier Grouillard Ligier-Ford 9 DSQ DNF 8 DNQ DNQ 6 7 DNF DNQ 13 DNF DNQ DNF DNF DNF 1
27 40 Vlag van Italië Gabriele Tarquini AGS-Ford 8 DNF 6 7 DNF DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 1
28 24 Vlag van Spanje Luis Perez-Sala Minardi-Ford DNF DNF DNF DNQ DNF DNF DNQ 6 DNQ DNF 15 8 12 DNF DNF DNQ 1
29 30 Vlag van Frankrijk Philippe Alliot Lola-Lamborghini
(Larrousse)
12 DNF DNF NC DNF DNF DNF DNF DNF DNPQ 16 DNF 9 6 DNF DNF 1
30 16 Vlag van Italië Ivan Capelli March-Judd DNF DNF 11 DNF DNF DNF DNF DNF DNF DNF 12 DNF DNF DNF DNF DNF 0
31 29 Vlag van Frankrijk Éric Bernard Lola-Lamborghini
(Larrousse)
11 DNF 0
32 37 (12x)
39 (2x)
Vlag van België Bertrand Gachot Onyx-Ford
Rial-Ford
DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 13 12 DNQ DNF DNF DNF DNQ DNQ 0
33 17 Vlag van Italië Nicola Larini Osella-Ford DSQ 12 DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNF DNF DNF 0
34 9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Martin Donnelly Arrows-Ford 12 0
31 Vlag van Brazilië Roberto Moreno Coloni-Ford DNQ DNQ DNF DNQ DNQ DNF DNQ DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNPQ DNPQ 0
18 Vlag van Italië Piercarlo Ghinzani Osella-Ford DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNF 0
34 Vlag van Duitsland Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNF DNPQ 0
37 Vlag van Finland JJ Lehto Onyx-Ford DNPQ DNF DNPQ DNF 0
31 (10x)
39 (4x)
38 (2x)
Vlag van Frankrijk Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford
Rial-Ford
DNPQ DNPQ DNF DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 0
29 (6x)
41 (9x)
Vlag van Frankrijk Yannick Dalmas Lola-Lamborghini
(Larrousse)
AGS-Ford
DNQ DNF DNQ DNQ DNQ DNQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 0
23 Vlag van Italië Paolo Barilla Minardi-Ford DNF 0
33 (11x)
38 (1x)
Vlag van Zwitserland Gregor Foitek EuroBrun-Judd
Rial-Ford
DNQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNQ 0
39 Vlag van Duitsland Volker Weidler Rial-Ford DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ EX DNQ 0
35 Vlag van Japan Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 0
41 Vlag van Duitsland Joachim Winkelhock AGS-Ford DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 0
32 Vlag van Italië Enrico Bertaggia Coloni-Ford DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 0
33 Vlag van Argentinië Oscar Larrauri EuroBrun-Judd DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ DNPQ 0
Pos. Nr. Coureur Constructeur Vlag van Brazilië
BRA
Vlag van San Marino
SMR
Vlag van Monaco
MON
Vlag van Mexico
MEX
Vlag van de Verenigde Staten
VST
Vlag van Canada
CAN
Vlag van Frankrijk
FRA
Vlag van het Verenigd Koninkrijk
GBR
Vlag van Duitsland
DUI
Vlag van Hongarije
HON
Vlag van België
BEL
Vlag van Italië
ITA
Vlag van Portugal
POR
Vlag van Spanje
SPA
Vlag van Japan
JPN
Vlag van Australië
AUS
Punten
Grands Prix
Resultaat
Winnaar
Tweede plaats
Derde plaats
Gefinisht (punten)
Gefinisht (geen punten)
Niet geklasseerd (NC)
Uitgevallen (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Niet gepre-kwalificeerd (DNPQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Gewond (INJ)
Uitgesloten (EX)
Teruggetrokken (WD)
Niet deelgenomen (blanco cel)
P Pole position
S Snelste ronde

— Coureur is niet gefinisht in de GP, maar heeft wel 90% van de race-afstand afgelegd, waardoor hij als geklasseerd genoteerd staat.

Klassement bij de constructeurs[bewerken | brontekst bewerken]

Pos. Constructeur Punten
1 Vlag van het Verenigd Koninkrijk McLaren-Honda 141
2 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Williams-Renault 77
3 Vlag van Italië Ferrari 59
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Benetton-Ford 39
5 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Tyrrell-Ford 16
6 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Lotus-Judd 15
7 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Arrows-Ford 13
8 Vlag van Italië Dallara-Ford (Scuderia Italia) 8
9 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Brabham-Judd 8
10 Vlag van Italië Minardi-Ford 6
11 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Onyx-Ford 6
12 Vlag van het Verenigd Koninkrijk March-Judd 4
13 Vlag van Frankrijk Ligier-Ford 3
14 Vlag van Duitsland Rial-Ford 3
15 Vlag van Frankrijk AGS-Ford 1
16 Vlag van Frankrijk Lola-Lamborghini (Larrousse) 1

De overige teams (EuroBrun-Judd, Osella-Ford, Zakspeed-Yamaha en Coloni-Ford) behaalden geen punten in het wereldkampioenschap.

Zie de categorie 1989 in Formula One van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.