Formule 4

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Dome F110 uit de Japanse Formule 4 in 2014.

De Formule 4 is een raceklasse in het formuleracing. Het heeft geen wereldwijd kampioenschap, maar er worden verschillende nationale en regionale kampioenschappen gehouden.

De categorie werd in het leven geroepen door de FIA voor coureurs die vanuit het karting willen overstappen naar formulewagens. Het is onderdeel van de zogeheten "FIA Global Pathway", dat naast de Formule 4 de Formule 3 en de Formule 2 omvangt en eindigt bij de Formule 1. De klasse werd opgericht om het verlies van enkele nationale Formule 3-kampioenschappen te compenseren en om de kosten te verlagen, die door de populariteit van kampioenschappen als de Formule Renault 2.0, de GP2 Series en de GP3 Series waren gestegen. Voordat de FIA officieel de Formule 4 aankondigden in maart 2013, waren er al enkele andere nationale Formule 4-kampioenschappen opgericht, die niet worden ondersteund door de FIA.

Er zijn vier chassisfabrikanten beschikbaar om de auto's te leveren voor de verschillende kampioenschappen, namelijk Tatuus, Mygale, Dome en Crawford. Er zijn zes motorenbouwers bevestigd: Abarth, Ford, Geely, Honda, Renault en TOM'S-Toyota.

Kampioenschappen[bewerken]

Eerste jaar Naam Land/regio Chassis Motor Overig
2014 Italiaans Formule 4-kampioenschap Italië Tatuus F4-T014 Abarth 1.4L Vervangt de Formule Abarth.
2015 Japans Formule 4-kampioenschap Japan Dome F110 TOM'S-Toyota 2.0L Georganiseerd door de GT–Association, die ook de Super GT organiseert. Het JAF Japanse Formule 4-kampioenschap wordt georganiseerd door de Japanse autosportbond.
Britse Formule 4-kampioenschap (voorheen MSA Formula) Groot-Brittannië Mygale M14-F4 Ford 1.6L EcoBoost Vervangt de Britse Formule Ford.
ADAC Formule 4-kampioenschap Duitsland, Oostenrijk en Nederland Tatuus F4-T014 Abarth 1.4L Vervangt de ADAC Formel Masters.
Chinees Formule 4-kampioenschap China Mygale M14-F4 Geely G-Power JLD-4G20 (2.0L) Georganiseerd door Narcar International Racing Development Co., Ltd.
SMP Formule 4-kampioenschap Rusland, Finland en Estland Tatuus F4-T014 Abarth 1.4L Georganiseerd door SMP Racing, Koiranen GP en de Finse en Russische autosportbonden. In 2016 samengevoegd met een Nederlands Formule 4-kampioenschap, met organisatie van MP Motorsport. Vanaf 2019 geschrapt en vervangen door een Russisch kampioenschap.
Australisch Formule 4-kampioenschap Australië en Nieuw-Zeeland Mygale M14-F4 Ford 1.6L EcoBoost Georganiseerd door de Australische autosportbond.
NACAM Formule 4-kampioenschap Mexico Mygale M14-F4 Ford 1.6L EcoBoost Georganiseerd door de Mexicaanse autosportbond.
2016 Spaans Formule 4-kampioenschap Spanje en Portugal Tatuus F4-T014 Abarth 1.4L Georganiseerd door Koiranen GP en de Spaanse autosportbond.
Amerikaans Formule 4-kampioenschap Verenigde Staten Crawford Honda K20 C1 2.0L Georganiseerd door SCCA Pro Racing en de Amerikaanse autosportbond.
Zuidoost-Aziatisch Formule 4-kampioenschap Maleisië, Filipijnen, Indonesië en Thailand Mygale M14-F4 Renault F4R 2.0L Vervangt de AsiaCup Series. Georganiseerd door Meritus en de Maleisische autosportbond.
Verenigde Arabische Emiraten Formule 4-kampioenschap Verenigde Arabische Emiraten Tatuus F4-T014 Abarth 1.4L Georganiseerd door AUH Motorsports Dubai en de Emirati autosportbond.
2017 Deens Formule 4-kampioenschap Denemarken Mygale M14-F4 Renault F4R (2.0L) Georganiseerd door de Deense autosportbond.
2018 Franse Formule 4-kampioenschap Frankrijk Mygale M14-F4 Renault F4R (2.0L) Vervangt het voormalige Franse Formule 4-kampioenschap, dat werd georganiseerd als een Formule Renault-kampioenschap. Georganiseerd door de Franse autosportbond.
2019 Argentijnse Formule 4-kampioenschap Argentinië Mygale M14-F4 Geely G-Power JLD-4G20 (2.0L)

Kampioenen[bewerken]

Kampioenschap 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Vlag van Italië (↑) Vlag van Canada Lance Stroll Vlag van Estland Ralf Aron Vlag van Argentinië Marcos Siebert Vlag van Nieuw-Zeeland Marcus Armstrong Vlag van Brazilië Enzo Fittipaldi nog niet bekend
Vlag van Japan (↑) niet gehouden Vlag van Japan Shou Tsuboi Vlag van Japan Ritomo Miyata Vlag van Japan Ritomo Miyata Vlag van Japan Yuki Tsunoda
Vlag van Verenigd Koninkrijk (↑) Vlag van Verenigd Koninkrijk Lando Norris Vlag van Verenigd Koninkrijk Max Fewtrell Vlag van Verenigd Koninkrijk Jamie Caroline Vlag van Verenigd Koninkrijk Kiern Jewiss
Vlag van Duitsland (↑) Vlag van Duitsland Marvin Dienst Vlag van Australië Joey Mawson Vlag van Estland Jüri Vips Vlag van Duitsland Lirim Zendeli
Vlag van China (↑) Vlag van Colombia Julio Acosta
(2015-16)
Vlag van Verenigde Staten Bruno Carneiro Vlag van Macau Leong Hon Chio Vlag van Ierland Jordan Dempsey
Vlag van Finland Vlag van Rusland Vlag van Estland (↑) Vlag van Finland Niko Kari Vlag van Nederland Richard Verschoor Vlag van Denemarken Christian Lundgaard Vlag van Finland Konsta Lappalainen
Vlag van Australië (↑) Vlag van Australië Jordan Lloyd Vlag van Australië William Brown Vlag van Australië Nick Rowe Vlag van Australië Jayden Ojeda
Vlag van Mexico (↑) niet gehouden Vlag van Mexico Axel Matus
(2015-16)
Vlag van Guyana Calvin Ming
(2016-17)
Vlag van Mexico Moisés de la Vara
(2017-18)
Vlag van Mexico Manuel Sulaimán
(2018-19)
Vlag van Spanje (↑) Vlag van Nederland Richard Verschoor Vlag van Denemarken Christian Lundgaard Vlag van België Amaury Cordeel nog niet bekend
Vlag van Verenigde Staten (↑) Vlag van Verenigde Staten Cameron Das Vlag van Verenigde Staten Kyle Kirkwood Vlag van Verenigde Staten Dakota Dickerson
Vlag van Maleisië Vlag van Filipijnen Vlag van Indonesië Vlag van Thailand (↑) Vlag van Indonesië Presley Martono
(2016-17)
Vlag van China Daniel Cao
(2017-18)
Vlag van Frankrijk Alessandro Ghiretti
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten (↑) niet gehouden Vlag van Zuid-Afrika Jonathan Aberdein
(2016-17)
Vlag van België Charles Weerts
(2017-18)
Vlag van Italië Matteo Nannini
Vlag van Denemarken (↑) Vlag van Denemarken Daniel Lundgaard Vlag van Denemarken Casper Tobias Hansen nog niet bekend
Vlag van Frankrijk (↑) niet gehouden Vlag van Brazilië Caio Collet
Vlag van Argentinië (↑) niet gehouden

Overige Formule 4-kampioenschappen[bewerken]

BRDC Formule 4[bewerken]

Het BRDC Formule 4-kampioenschap wordt sinds 2013 georganiseerd in Groot-Brittannië door de British Racing Drivers' Club en MotorSport Vision. De auto's worden geleverd door Ralph Firman Racing en de motoren door Ford, voordat het in 2015 overstapte op de officiële FIA Formule 4-reglementen. Ondanks dit wordt het kampioenschap niet door de FIA beschouwd als officieel Formule 4-kampioenschap. Vanaf 2016 wordt het kampioenschap georganiseerd als het officiële Formule 3-kampioenschap van Groot-Brittannië onder de naam BRDC Brits Formule 3-kampioenschap.

Franse Formule 4[bewerken]

Het Franse Formule 4-kampioenschap is een Formule Renault-kampioenschap, voorheen ook bekend als de Formula Campus by Renault and Elf, de Formul'Academy Euro Series en de F4 Eurocup 1.6. Het kampioenschap gebruikt Formule Renault 1.6-wagens en is open voor coureurs tussen de 14 en 21 jaar. Vanaf 2018 wordt dit kampioenschap officieel verreden onder de Formule 4-reglementen.

Zuid-Amerikaanse Formule 4[bewerken]

Het Zuid-Amerikaanse Formule 4-kampioenschap debuteerde in 2014 en gebruikt hetzelfde chassis en motoren die eerder gebruikt werden in de Formule Future Fiat.

JAF Japanse Formule 4[bewerken]

Het JAF Japanse Formule 4-kampioenschap wordt georganiseerd sinds 1993 door de Japanse autosportbond JAF. Het kampioenschap zit tussen de FJ1600 en het Japanse Formule 3-kampioenschap in. Deelnemers kunnen zelf kiezen welk chassis en welke motor zij gebruiken.

Externe links[bewerken]