Fort Barchon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ingang van het fort

Fort Barchon is een fort nabij het Belgische dorpje Barchon. Het was een van de 12 forten van de ring van forten rond Luik. Het fort werd zowel in de Eerste Wereldoorlog als in de Tweede Wereldoorlog gebruikt.

Het fort ligt op een heuvel op de rechteroever van de Maas en ongeveer 6,5 km ten noordoosten van de binnenstad van Luik. De voornaamste opgave van het fort was om vijandige troepen te beletten stroomopwaarts langs de Maas naar de stad Luik te kunnen optrekken. Het model en de bewapening zijn vergelijkbaar met Fort Loncin.

Fort Barchon werd al direct in de eerste dagen van de Eerste Wereldoorlog door Duitse troepen belegerd en al voor de inzet van het zware belegeringsgeschut, de Dikke Bertha, door een bestorming ingenomen, met een groot verlies van manschappen aan Duitse zijde.

Voor de Tweede Wereldoorlog werd het fort nogmaals versterkt. De opvallendste verandering was de toevoeging van een 20 meter hoge toren, die ervoor zorgde dat het fort onder een overdruk kon geplaatst worden om het te vrijwaren van de gevaren van gifgassen. De toren staat een paar honderd meter buiten het fort en is door middel van een onderaardse gang met het fort verbonden.

Op 11 mei 1940 gaf het Fort Barchon ondersteunend artillerievuur (40 granaten van 150mm) bij de aanval door de Duitsers van het Fort Eben-Emael. De aanvallers, ondertussen goed geïnstalleerd op het platform konden niet worden uitgeschakeld.

Het fort is ook heden ten dage nog compleet behouden en het wordt momenteel tot museum omgebouwd.

Zie ook[bewerken]

Kaart[bewerken]

De positie van het fort in de fortengordel.