Fortuna (planetoïde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
(19) Fortuna
Afbeelding gewenst
Type Planetoïde
G-type
Fysische gegevens
Diameter 225x205x195 km;[1]
225 km[2][3]
Massa 1,27 × 1019 kg;[1]
Rotatietijd 7,4432 uur[4]
Albedo 0,037[4]%
Baangegevens
Perihelium 2,052 AU
Aphelium 2,831 AU
Halve lange as (a) 2,441 AU
Excentriciteit (e) 0,159
Lengte klimmende knoop (Ω) 211,379°
Argument van het periapsis (ω) 182,091°
Middelbare anomalie (M) 268,398
Periode (P) 1393,378 dagen
(3,81 a)
Dagelijkse beweging (n) 18,94 km/s
Inclinatie (i) 1,573°
Waarnemingsgegevens
Schijnbare helderheid +8,88 tot +12,95 mag
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

(19) Fortuna is een planetoïde die om de zon draait in een baan in de belangrijkste planetoïdengordel van het zonnestelsel, tussen de banen van Mars en Jupiter. Ze heeft een diameter van gemiddeld ongeveer 225 km en voltooit in 3,81 jaar een omloop rond de zon. De baan van Fortuna is enigszins ellipsvormig en helt nauwelijks ten opzicht van de ecliptica. Tijdens haar omloop verandert de afstand tot de zon aanzienlijk, maar gemiddeld bevindt ze zich ongeveer 2,44 astronomische eenheden van de zon.

Ontdekking en naam[bewerken]

Fortuna werd op 22 augustus 1852 ontdekt door de Engelse astronoom John Russell Hind. Hind ontdekte in hetzelfde jaar de planetoïden (18) Melpomene, (22) Kalliope en (23) Thalia. In totaal ontdekte hij tien planetoïden.

Fortuna is genoemd naar de godin Fortuna, in de Romeinse mythologie de godin van toeval en geluk.

Eigenschappen[bewerken]

Fortuna is een van de grootste objecten in de hoofdgordel. Ze behoort net als (1) Ceres tot het G-type planetoïde, wat betekent dat het oppervlak donker is en duidelijke sporen draagt van ruimteverwering. G-type planetoïden zijn rijk in primitieve organische verbindingen, zoals tholinen. Er zijn weinig planetoïden groter dan 150 km met een zo laag lichtweerkaatsend vermogen als Fortuna.

Uit waarnemingen van de Hubble Space Telescope bleek dat Fortuna vrijwel bolvormig is. Er zijn geen natuurlijke satellieten gevonden. De massa van Fortuna (1.27 × 1019 kg) is berekend uit baanverstoringen door de planetoïde (135) Hertha.[1]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen
  1. a b c Jim Baer. Recent Asteroid Mass Determinations. Personal Website (2008) Geraadpleegd op 2008-11-27
  2. Storrs, Alex, Weiss, B.; Zellner, B.; et al. (1998). Imaging Observations of Asteroids with Hubble Space Telescope. Icarus 137: 260–268 . DOI:10.1006/icar.1999.6047. Geraadpleegd op 2005-01-15.
  3. Baer, James, Steven R. Chesley (2008). Astrometric masses of 21 asteroids, and an integrated asteroid ephemeris (PDF). Celestial Mechanics and Dynamical Astronomy 100 (2008): 27–42 (Springer Science+Business Media B.V. 2007). DOI:10.1007/s10569-007-9103-8. Geraadpleegd op 2008-11-11.
  4. a b JPL Small-Body Database Browser: 19 Fortuna (9 September 2008 last obs) Geraadpleegd op 10 November 2008