Fortuna Sittard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Fortuna Sittard
Naam Fortuna Sittard
Bijnaam FSC
Fortuna Zitterd
Opgericht 1 juli 1968
Plaats Sittard
Stadion Fortuna Sittard Stadion
Capaciteit 12.800
Voorzitter Vlag van Turkije Işıtan Gün
Eigenaar Vlag van Turkije Işıtan Gün
Technisch directeur Vlag van Nederland Sjoerd Ars
Trainer Vlag van Nederland Sjors Ultee
Begroting € 7,2 miljoen[1]
Competitie Eredivisie (2021/22)
Thuis
Uit
Geldig voor 2020/21
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Fortuna Sittard is een Nederlandse betaaldvoetbalclub uit de gemeente Sittard-Geleen die op 1 juli 1968 na een fusie werd opgericht. Vanaf het seizoen 2018/19 speelt de club in de Eredivisie, nadat een tweede plaats in de Eerste divisie 2017/18 genoeg was voor promotie.[2] Fortuna Sittard werd in zijn bestaan onder meer kampioen van de Eerste divisie. Voorganger Fortuna'54 won tweemaal de KNVB Beker. De thuisbasis is het Fortuna Sittard Stadion, met een capaciteit van 12.800 zitplaatsen (waarvan 800 zitplaatsen voor de bezoekende club).[3]

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Ontstaan[bewerken | brontekst bewerken]

Fortuna Sittard is ontstaan na een fusie tussen RKSV Sittardia uit Sittard en Fortuna '54 uit Geleen op 1 juli 1968, aanvankelijk tot en met half 1979 onder de naam Fortuna-Sittardia Combinatie, vaak afgekort tot Fortuna SC, soms tot FSC. Sittardia ontstond al tweemaal eerder uit een fusie en na de oprichting in 1955 speelde het in veertien jaar in alle vier de hoogste klassen van het Nederlandse voetbal. Fortuna '54 behaalde in datzelfde tijdsbestek met twaalf seizoenen op het hoogste niveau en twee gewonnen KNVB-Bekers betere resultaten. Nadat de club sinds 1956 in de Eredivisie uitkwam eindigde Fortuna zelfs achter elkaar op de tweede, vierde en derde plaats. Echter degradeerden beide clubs in 1968 uit de Eredivisie.

Elftalfoto van Fortuna SC van 8 september 1968 tegen Ajax (2-0 nederlaag).

Door financiële problemen besloten de clubs over te gaan tot een fusie. Doordat Xerxes/DHC werd opgeheven mocht de nieuwe club actief blijven op het hoogste niveau. Het volgende seizoen eindigde de club echter op de laatste plaats en degradeerde alsnog.

Eerste Divisie[bewerken | brontekst bewerken]

De periode na de degradatie begon in het seizoen 1969/70 met een ternauwernood voorkomen degradatie naar de Tweede divisie. Met namelijk slechts één punt meer dan het op de zestiende plaats geëindigde De Volewijckers eindigde het op de veertiende plaats. Doordat het nadien niet meer mogelijk was te degraderen vanuit de Eerste divisie hoefde men zich hier geen zorgen meer om te maken en was het zaak proberen te strijden om de promotieplekken. Tot en met 1976/77 waren afgaande op de doelcijfers de resultaten in de eerste divisie nog niet van topniveau, desondanks haalde Fortuna 2 maal via een periodetitel de nacompetitie, waarin men beide keren als tweede van de vier clubs eindigde (1973/74 en 1975/76). Vanaf 1977/78 werd Fortuna sterker. In de jaren hierna waren ze er enkele keren dichtbij. Zo leek het in 1979 hard op weg te zijn naar promotie met een vierde plaats en een periodetitel, maar na een doelpuntloos gelijkspel uit tegen FC Groningen op de laatste speeldag van de nacompetitie kwam men hiervoor een punt te kort. Drie seizoenen later, in 1982, was het dan eindelijk raak. Na een 3-1 overwinning op SC Heracles keerde Fortuna Sittard na veertien jaar terug op het hoogste niveau.

Beste jaren[bewerken | brontekst bewerken]

Fortuna Sittard speelde na de promotie elf seizoenen op het hoogste niveau. In het merendeel van de seizoenen eindigde men in het linkerrijtje. Fortuna had zich met deze resultaten dan ook ontpopt tot een echte Eredivisieploeg. Ook in de beker behaalde men enkele successen. Zo bereikten zij in het tweede seizoen na de promotie al de KNVB Bekerfinale. In 1985 drong de club onder leiding van Bert Jacobs door tot de kwartfinale van de Europacup II. De successen bleven ook in de regio niet onopgemerkt gebleven en om de twee weken zaten er zeker 10.000 supporters op de tribunes van De Baandert. Na 1990 eindigde Fortuna vier seizoenen telkens op een lagere eindklassering wat met een zestiende plaats in 1993 eindige toen men degradeerde. Het degradeerde na het spelen van nacompetitie. Thuis won het zijn beiden wedstrijden tegen sc Heerenveen en N.E.C., maar uit gingen beide wedstrijden verloren. SC Heerenveen wist te promoveren.

Na een catastrofaal seizoen in 1994 (een tiende plaats) werd Fortuna in 1995 voor het eerst kampioen van de Eerste Divisie. De ploeg stond onder leiding van Pim Verbeek en keerde zo na twee seizoenen terug in de Eredivisie. Tot dit kampioensteam behoorden onder andere de nog jonge Mark van Bommel en Fernando Ricksen, later zouden zij beiden tot international uitgroeien. In zijn derde jaar na de promotie eindigde Fortuna in 1998 voor de derde keer in zijn historie op de zevende plaats, de hoogste eindklassering ooit voor de club uit Limburg. In 1999 speelde de club in de halve finale van het bekertoernooi tegen topclub PSV in Eindhoven en won daar met 1-3. De finale werd uiteindelijk met 2-0 verloren van Ajax. De neerwaartse spiraal qua eindklassering was echter een jaar eerder al ingezet met een degradatie in 2002 tot gevolg.

Financiële problemen[bewerken | brontekst bewerken]

De club eindigde in de zestien jaar die volgden liefst dertien keer in het rechterrijtje, waarvan twaalf keer vijftiende of lager. Al meermaals kwam men in financiële problemen en leek een faillissement onafwendbaar. Allereerst in de periode 2000 tot aan 2005. Men zat destijds met een half afgebouwd stadion en een schuld van 24 miljoen. Eind 2005 waren deze problemen grotendeels opgelost.

Maar de problemen bleken nog niet voorbij. Op 3 februari 2009 besloot men, na jaren overleg, dat men vanaf het seizoen 2009/10 zou overgaan tot een fusie naar Sporting Limburg.[4] Ditmaal met een andere betaaldvoetbalclub uit Limburg, namelijk aartsrivaal Roda JC Kerkrade. Na enkele maanden ging deze fusie toch niet door.

Om de proflicentie te kunnen behouden, moest Fortuna van de KNVB zijn schulden wegwerken. De stichting "Trots op Fortuna" slaagde erin om de schuld terug te brengen van 5,3 miljoen euro naar 6 à 7 ton. De club wilde proberen om via een vriendschappelijke wedstrijd eind mei 2009 tegen de Duitse topclub FC Bayern München de laatste schuld weg te werken. Dit bleek niet voldoende voor de beroepscommissie licentiezaken om het besluit van de KNVB, om de proflicentie in te trekken, te herzien. De KNVB maakte op 19 mei 2009 bekend dat de proflicentie per 30 juni zou worden ingetrokken. De club kon niet meer in beroep gaan bij de KNVB. De mogelijkheid bestond wel om bij de burgerrechter de door de KNVB gevolgde procedure te laten toetsen.[5][6] De club meldde op haar site het volgende: "Fortuna Sittard heeft met verbazing kennis genomen van het bericht en beraadt zich op dit moment dan ook over de te nemen juridische stappen om het genomen besluit ongedaan te maken. De positieve ontwikkelingen van de laatste weken op het gebied van de sponsorinkomsten voor het komende seizoen, de groei van het aantal seizoenkaarthouders én de vlotlopende afwikkeling van de schuldsanering hebben het bestuur namelijk overtuigd van de levensvatbaarheid van de club." De wedstrijd tegen Bayern München ging gewoon door.

Twee dagen na het besluit van de KNVB maakte Fortuna bekend dat het een kort geding aanspande tegen de KNVB om zo alsnog te kunnen deelnemen aan de Eerste Divisie in het seizoen 2009/10.[7] Op 17 juni 2009 werd bekend dat Fortuna Sittard het kort geding gewonnen heeft. Om deze reden behoudt Fortuna Sittard (vooralsnog) zijn proflicentie en mag gewoon deelnemen aan het seizoen 2009/10. Blijft de KNVB in gebreke, dan moet deze een dwangsom van € 100.000,- per wedstrijd betalen, met een maximum van € 2 mln.[8] Volgens de rechter kleefden er zowel bezwaren aan het besluit van de licentiecommissie als de beroepscommissie van de KNVB. De KNVB overwoog om beroep aan te tekenen, maar maakte op 24 juni 2009 bekend zich neer te leggen bij de uitspraak. In november 2010 maakte de KNVB bekend dat Fortuna Sittard van categorie 1 naar categorie 2 werd overgeheveld. Dit betekent dat de club haar schulden grotendeels heeft ingelost en voorlopig gegarandeerd blijft van een proflicentie.

In oktober 2012 werd er bekendgemaakt dat Fortuna Sittard dringend een nieuwe sponsor nodig had. Vanuit de club werd er naar buiten gecommuniceerd dat er nog 200 euro op de rekening stond en dat een faillissement dreigde als er niet in zeer korte periode een nieuwe sponsor wordt gevonden. Met moeite kon het seizoen uitgespeeld worden.

In 2013 eindigde Fortuna zevende en mocht zo deelnemen aan de nacompetitie. Echter verloor de club in de eerste ronde van De Graafschap. In het jaar erna eindigde Fortuna op de achtste plek, ook ditmaal kwam het in de nacompetitie niet langs De Graafschap. In 2015 eindigde de club voorlaatste.

Overname[bewerken | brontekst bewerken]

Na weer in financiële problemen te zijn geraakt in 2016 werd de club overgenomen door een Turkse investeerder, Işıtan Gün, die onder meer werkzaam is geweest als Chief Operating Officer (COO) bij Galatasaray.[9] Het seizoen 2016/17 begon dramatisch maar na een trainerswissel en enkele versterkingen van onder andere de Turkse topclub Galatasaray wist de club zich veilig te spelen. Op 27 december 2016 werd Sunday Oliseh aangesteld als trainer van Fortuna Sittard. Oliseh zette twee nieuwe clubrecords; 8 thuisoverwinningen op rij en de grootste uitoverwinning in de clubhistorie, 0-6 bij Telstar. Op 12 januari 2018 werd een periodetitel binnengehaald, na een 2-1 overwinning op Jong Ajax. Op 14 februari 2018 werd Oliseh op non-actief gesteld naar aanleiding van het herhaaldelijk verwijtbaar handelen gedurende langere periode door de trainer jegens meerdere personen in de organisatie, aldus een statement op de clubsite.[10]

Eredivisie[bewerken | brontekst bewerken]

In het seizoen 2017/2018 eindigde de club als tweede achter kampioen Jong Ajax, dat geen recht heeft om te promoveren. Na zestien jaar komt Fortuna Sittard vanaf 2018 weer uit op het allerhoogste voetbalniveau van Nederland.

Stadion[bewerken | brontekst bewerken]

Tot 1999 was stadion De Baandert de thuisbasis van de club. Sinds de opening tegen de Duitse topclub FC Schalke 04 in 1999 speelt Fortuna zijn wedstrijden in het Fortuna Sittard Stadion, dat een capaciteit heeft van 12.800 zitplaatsen. In het stadion bevinden zich ook vergaderzalen waarin zakelijke bijeenkomsten, recepties, feesten en diners plaatsvinden. Een etage daarboven is de plek voor de sponsoren van de club. Op de derde etage staan luxe ingerichte business units. In 2011 zijn voor het eerst sinds de bouw ontwikkelingen ontstaan rond het stadion en de afbouw hiervan; deze ontwikkelingen begonnen met de realisatie van Sportzone Limburg. Aan de noordwestelijke zijde van het stadion werd in 2013 het complex geopend van Fitland XL; hierin zijn diverse onderwijsinstellingen en sportfaciliteiten gevestigd. In 2013 is ook begonnen met de afbouw van het stadion zelf met de bouw van een sporthotel in de noordoostelijke vleugel. Door de degradatie in 2002 werd het voor Fortuna Sittard steeds moeilijker de lasten van het nieuwe stadion te dragen. Hierom is het stadion sinds 2005 geen eigendom meer van de voetbalclub, maar van projectontwikkelaar Offermans-Joosten.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie Aantal Jaren
Eerste divisie 1995

Organisatie[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 6 juni 2018

Nat. Naam Functie Sinds
Eigenaar
Vlag van Turkije Işıtan Gün Eigenaar / voorzitter 2016
Directie
Vlag van Nederland Sjoerd Ars Technisch Directeur 2018
Vlag van Nederland Ron Quaedvlieg Raad van Commissarissen 2016
Vlag van Nederland Johnny Creemers Raad van Commissarissen 2016
Vlag van Nederland Eric de Jong Raad van Commissarissen 2017
Vlag van Nederland Rick Gruijters Raad van Commissarissen 2018
Vlag van Nederland Wil Helwig Raad van Commissarissen 2018
Vlag van Nederland Marcel Tinnemans Raad van Commissarissen 2018

Eerste elftal[bewerken | brontekst bewerken]

Selectie[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 10 september 2021

Nr. Nat. Naam Vorige club
Keepers
1 Vlag van Nederland Yanick van Osch Vlag van Nederland PSV
30 Vlag van Nederland Ruben van Kouwen Vlag van Nederland N.E.C.
32 Vlag van Duitsland Felix Dornebusch Vlag van Duitsland Eintracht Braunschweig
41 Vlag van Nederland Tom Hendriks Vlag van Nederland Eigen Jeugd
Verdedigers
2 Vlag van Zwitserland Martin Angha Vlag van Zwitserland FC Sion
4 Vlag van Nederland Roel Janssen Vlag van Nederland VVV-Venlo
12 Vlag van Portugal Ivo Pinto Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb
18 Vlag van Nederland Nigel Lonwijk Vlag van Engeland Wolverhampton
25 Vlag van België Mickaël Tirpan Vlag van Turkije Kasımpaşa
27 Vlag van Nederland Ronan Pluijmen Vlag van Nederland Eigen Jeugd
35 Vlag van Engeland George Cox Vlag van Engeland Brighton & Hove Albion
Middenvelders
6 Vlag van Nederland Deroy Duarte Vlag van Nederland Sparta Rotterdam
10 Vlag van Nederland Mats Seuntjens Vlag van Turkije Gençlerbirliği
14 Vlag van Zweden Tesfaldet Tekie Vlag van België KAA Gent
19 Vlag van Duitsland Arianit Ferati Vlag van Duitsland SV Waldhof Mannheim
21 Vlag van Turkije Yigit Emre Celtik Vlag van Turkije Altinordu
23 Vlag van Nederland Ben Rienstra Vlag van Turkije Kayserispor
28 Vlag van Ierland Ryan Johansson Vlag van Spanje Sevilla FC
29 Vlag van Nederland Richie Musaba Vlag van Nederland Vitesse
Aanvallers
7 Vlag van Kaapverdië Lisandro Semedo Vlag van Cyprus Apollon Limassol
8 Vlag van Nederland Zian Flemming Vlag van Nederland PEC Zwolle
11 Vlag van Zweden Emil Hansson Vlag van Duitsland Hannover 96
24 Vlag van Frankrijk Samy Baghdadi Vlag van Frankrijk RC Grasse
39 Vlag van Nederland Toshio Lake Vlag van Nederland Feyenoord
45 Vlag van Duitsland Bassala Sambou Vlag van Engeland Everton
77 Vlag van Nederland Tijjani Noslin Vlag van Nederland TOP Oss

Staf[bewerken | brontekst bewerken]

Bijgewerkt tot 1 juni 2021

Nat. Naam Functie Sinds Contract Vorige club
Technische staf
Vlag van Nederland Sjors Ultee hoofdtrainer 2019 2023 Vlag van Nederland Helmond Sport
Vlag van Nederland Rob Alflen assistent-trainer 2020 2022 Vlag van Nederland Helmond Sport
Vlag van Nederland Dominik Vergoossen assistent-trainer 2021 2023
Vlag van Nederland Harmen Kuperus keeperstrainer 2021 2023
Vlag van Nederland Tjerk van Eggelen video analist 2018 2022
Medische staf
Vlag van Nederland Jeroen Dieteren fysiotherapeut
Vlag van Nederland Martijn Smeets fysiotherapeut
Vlag van Nederland Robert van Gool clubarts
Overige staf
Vlag van Nederland Danny van der Weerden teammanager
Vlag van Nederland Ronald Ronken materiaalman

Overige elftallen[bewerken | brontekst bewerken]

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Fortuna '54 (vrouwenvoetbal) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In juni 2012 startte men onder dezelfde naam 'Fortuna Sittard' maar onder een andere organisatie met een vrouwenelftal. De club kon het elftal van RKTSV, de kersverse kampioen van de nieuwe Topklasse, overnemen omdat voor de amateurclub de (reis)kosten te hoog werden. De vaste thuisbasis van het vrouwenteam was het Sportpark Burgemeester Smeets van SVM. Sinds het seizoen 2015/2016 speelt dit vrouwenelftal niet meer als Fortuna Sittard maar als diens illustere voorganger Fortuna '54. Het maakt hierdoor nu ook qua naam geen onderdeel meer uit van de club Fortuna Sittard. De nieuwe thuishaven is Sportcomplex Sanderbout. Sinds juli 2016 is dhr. Chris Smeets aangetrokken als Technisch Manager. Sandra Swinkels is inmiddels met ingang van seizoen 2016-2017 de nieuwe hoofdcoach.[11]

Overzichtslijsten[bewerken | brontekst bewerken]

Competitieresultaten[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1969 18e
    Eredivisie
  • 1970 14e
    Eerste divisie
  • 1971 10e
    Eerste divisie
  • 1972 13e
    Eerste divisie
  • 1973 9e
    Eerste divisie
  • 1974 5e
    Eerste divisie
  • 1975 9e
    Eerste divisie
  • 1976 7e
    Eerste divisie
  • 1977 7e
    Eerste divisie
  • 1978 5e
    Eerste divisie
  • 1979 4e
    Eerste divisie
  • 1980 7e
    Eerste divisie
  • 1981 4e
    Eerste divisie
  • 1982 2e
    Eerste divisie
  • 1983 8e
    Eredivisie
  • 1984 12e
    Eredivisie
  • 1985 7e
    Eredivisie
  • 1986 8e
    Eredivisie
  • 1987 9e
    Eredivisie
  • 1988 8e
    Eredivisie
  • 1989 8e
    Eredivisie
  • 1990 7e
    Eredivisie
  • 1991 12e
    Eredivisie
  • 1992 14e
    Eredivisie
  • 1993 16e
    Eredivisie
  • 1994 10e
    Eerste divisie
  • 1995 1e
    Eerste divisie
  • 1996 13e
    Eredivisie
  • 1997 11e
    Eredivisie
  • 1998 7e
    Eredivisie
  • 1999 10e
    Eredivisie
  • 2000 12e
    Eredivisie
  • 2001 16e
    Eredivisie
  • 2002 18e
    Eredivisie
  • 2003 15e
    Eerste divisie
  • 2004 19e
    Eerste divisie
  • 2005 18e
    Eerste divisie
  • 2006 20e
    Eerste divisie
  • 2007 15e
    Eerste divisie
  • 2008 17e
    Eerste divisie
  • 2009 15e
    Eerste divisie
  • 2010 17e
    Eerste divisie
  • 2011 16e
    Eerste divisie
  • 2012 11e
    Eerste divisie
  • 2013 7e
    Eerste divisie
  • 2014 8e
    Eerste divisie
  • 2015 19e
    Eerste divisie
  • 2016 16e
    Eerste divisie
  • 2017 17e
    Eerste divisie
  • 2018 2e
    Eerste divisie
  • 2019 15e
    Eredivisie
  • 2020 16e
    Eredivisie
  • 2021 11e
    Eredivisie
🛈 Uitleg
  • 1968 – 1979: Fortuna SC
  • 1979 – heden: Fortuna Sittard

Fortuna in Europa[bewerken | brontekst bewerken]

Uitslagen vanuit gezichtspunt Fortuna #Q = #voorronde, #R = #ronde, Groep = groepsfase, 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, 1/2 = halve finale, T/U = Thuis/Uit, W = Wedstrijd, PUC = punten UEFA coëfficiënten .

Fortuna '54 in Europa
Seizoen Competitie Ronde Land Club Totaalscore 1e W 2e W PUC
1964/65 Europacup II 1R Vlag van Italië AC Torino 3–5 1–3 (U) 2–2 (T) 1.0
1965/66 International Football Cup Groep A2 Vlag van Duitsland FC Kaiserslautern 3–2 2–0 (T) 1–2 (U) 0.0
Vlag van Zweden Djurgårdens IF 4–0 3–0 (T) 1–0 (U)
Vlag van Zwitserland Grasshopper Club Zürich 3–1 2–1 (T) 1–0 (U)
1/4 Vlag van Zwitserland FC Lugano 1–2 1–1 (T) 0–1 (U)
Fortuna Sittard in Europa
Seizoen Competitie Ronde Land Club Totaalscore 1e W 2e W PUC
1984/85 Europacup II 1R Vlag van Denemarken KB Kopenhagen 3–0 0–0 (U) 3–0 (T) 6.0
1/8 Vlag van Polen Wisła Kraków 3–2 2–0 (T) 1–2 (U)
1/4 Vlag van Engeland Everton FC 0–5 0–3 (U) 0–2 (T)
1998 Intertoto Cup 3R Vlag van Oekraïne Vorskla Poltava 5–2 3–0 (T) 2–2 (U) 0.0
1/2 Vlag van Oostenrijk SV Austria Salzburg 3–4 2–1 (T) 1–3 (U)
Totaal aantal behaalde punten voor UEFA coëfficiënten: 7.0

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Bekende en prominente (oud-)spelers[bewerken | brontekst bewerken]

Zie Lijst van spelers van Fortuna Sittard voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Topscorers[bewerken | brontekst bewerken]

Trainers[bewerken | brontekst bewerken]

Voormalig hoofdtrainer Bert van Marwijk

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]