Fosco Maraini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Fosco Maraini
Fosco Maraini
Persoonlijke gegevens
Geboortedatum 15 november 1912
Geboorteplaats Florence
Datum van overlijden 8 juni 2004)
Plaats van overlijden Florence
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Japanologie
Tibetologie
Onderzoek Cultuur
Overig onderzoek Fotografie
Overig
Hobby's en andere bezigheden Klimsport
Portaal  Portaalicoon   Japan
Tibet
Azië

Fosco Maraini ([ˈfosko maˈraini]?; Florence, 15 november 1912 - Florence, 8 juni 2004) was een Italiaans antropoloog en etnoloog op het gebied van Japanologie en Tibetologie. Verder was hij schrijver, fotograaf en bergbeklimmer.

Japanse jaren (1938-45, 1953-54, 1966-68)[bewerken | brontekst bewerken]

In 1938 vertrok hij naar Japan, waar hij assistent professor was in Hokkaido van 1938 tot 1941 en daarna tot 1943 lector Italiaans in Kioto. Voor hem was deze tijd leerzamer dan dat mogelijk voor zijn studenten was, zoals hij dat zelf beschreef. Twee van zijn drie dochters werden geboren in Japan.

Nadat Italië een wapenstilstand sloot met de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog, eisten de Japanse autoriteiten dat hij een acte van trouw ondertekende aan de Republiek van Salò, een marionettenrepubliek van Benito Mussolini. Hij weigerde dit en werd twee jaar gevangengezet in het interneringskamp van Nagoya. De familie Maraini keerde terug naar Italië nadat de Amerikanen Japan bezetten. Zijn dochter Dacia Maraini schreef verschillende autobiografische boeken over deze periode.

Als fotograaf werd Maraini vooral bekend vanwege zijn werk in Japan, voornamelijk van de twee verdwenen culturen Aino en het volk op het eiland Hokkaido. Voor zijn werk werd hij in 2002 bekroond door de Fotografische Bond van Japan.

Zuidoost- en Centraal-Azië[bewerken | brontekst bewerken]

Hij fotografeerde intensief in Zuidoost- en Centraal-Azië, waaronder de bergen Karakoram en andere delen van de Himalaya en de Hindoekoesj. In 1959 beklom hij de Saragarhi.

Als etnograaf en antropoloog is hij vooral bekend om zijn onderzoeken en verslagleggingen van twee reizen naar Tibet met de tibetoloog Giuseppe Tucci, in 1937 en 1948. Hierover schreef hij het boek Segreto Tibet.

Overig[bewerken | brontekst bewerken]

Maraini werd van 1959 tot 1964 fellow van het St. Antony's College van de Universiteit van Oxford. Van 1972 tot 1983 werd hij lector Japans en Japanse literatuur aan de Universiteit van Florence. In 1972 werd hij oprichtend voorzitter van de Italiaans Genootschap voor Japanse Studies.

Maraini werd verder bekend van fotografische werken in de zuidelijke regio's van zijn geboorteland Italië.

Meerdere van zijn werken werden vertaald.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Originele titel Betekenis
1951 Segreto Tibet Geheim Tibet
1957 Ore giapponesi Ontmoeting met Japan (?)
1960 L'isola delle pescatrici Eiland van de vissersvrouwen
1960 Gasherbrum 4, Baltoro, Karakorum Gasherbrum IV., Baltoro, Karakorum
1963 Paropamiso Paropamiso (?)
1976 Tokyo Tokio
1978 Gnosi delle fànfole Kennis van fànfole (?)
1995 L'Agape celeste, i riti di consacrazione del sovrano giapponese De weldoende hemelse liefde, de riten van de consecratie van de soevereine Japanner (?)
1997 Gli ultimi pagani De laatste heidenen
1999 Case, amori, universi Huizen, liefdes, universums
2006 Giappone. Mandala Japan, Mandala
2007 Pellegrino in Asia. Opere scelte Pelgrim in Azië. Geselecteerde werken

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]