Fré Cohen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fré Cohen
Fré Cohen.jpg
Persoonsgegevens
Volledige naam Frederika Sophia Cohen
Bijnaam Saartje Wip
Pseudoniem Freco
Connie Frederichs
Geboren Amsterdam, 11 augustus 1903
Overleden Hengelo, 14 juni 1943
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
De typische hoekige, maar sierlijke typografie van Fré Cohen
De Meiroep, uitgave van de AJC uit 1931
Exlibris van Koos Vorrink

Frederika Sophia (Fré) Cohen (Amsterdam, 11 augustus 1903 - Hengelo, 14 juni 1943) was een Nederlands grafica en tekenares van Joodse komaf.

Fré was de dochter van diamantbewerker Levie Cohen. Evenals vele andere diamantbewerkers was ook Levie Cohen vaak werkloos. Daarom verhuisde het gezin Cohen naar Antwerpen waar meer werk in het diamantvak was. Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, in 1914, keerde het gezin terug naar Amsterdam waar zij eerst een woning in de Swammerdamstraat 66 in Amsterdam-Oost betrokken. Al snel daarna gingen ze wonen op het adres Zaaiersweg 125 in Tuindorp Watergraafsmeer, een buurt waar veel geschoolde arbeiders woonden.

Ontwerpen[bewerken]

Fré toonde als kind al belangstelling voor tekenen, ze wilde tekenares worden. Na enige omzwervingen kwam zij in 1921 terecht bij de draad- en kabelfabriek Draka, waarvoor ze advertenties ontwierp. Later kreeg zij werk bij de N.V. Boekhandel en Uitgevers Maatschappij Ontwikkeling - voorloper van de Arbeiderspers - waar zij naast kantoorwerk ook tekenwerk te doen kreeg. In 1915 was de N.V. Boekhandel en Uitgevers Maatschappij Ontwikkeling door de Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP) opgericht. Via haar werk voor deze uitgeverij kreeg ze toegang tot de partijdrukkerij Vooruitgang. Als ontwerpster die zich ook met het zetsel bemoeide werd ze daar door haar manlijke collega's aanvankelijk met argwaan bekeken. Voor de meeste van het grote aantal brochures, bladen en ander drukwerk die werden uitgegeven door de AJC, was Fré Cohen verantwoordelijk voor het tekenen van de omslagen en de lay-out.

Het romantische aspect van haar werk sloot goed aan bij het taalgebruik van AJC-voorman Koos Vorrink. Het waren de jaren twintig: ook de Jugendstil-invloeden en de verwantschap met de lijnen en balken van De Stijl en met de architectuur van de Amsterdamse School laten zien dat het werk, meer decoratief dan functioneel, sterk tijdsgebonden is. Maar, zo schrijft de graficus Dick Dooijes, ook een oud-AJC’er: al deze invloeden heeft Fré Cohen op geheel eigen wijze tot een strikt persoonlijke stijl verwerkt. Dat is een grote verdienste, die zonder haar grote wilskracht, bewustzijn van haar eigenwaarde en haar creativiteit niet tot deze hoogte had kunnen stijgen.

Van 1927 tot 1929 volgde zij een opleiding op de Kunstnijverheidsschool Quellinus Amsterdam, zij haalde daar haar einddiploma Grafiek. Van 1929 tot en met 1932 was zij in dienst bij de Stadsdrukkerij Amsterdam. Tot 1941 bleef ze bij deze drukkerij als freelance medewerkster en kreeg ze de gelegenheid bijna al het voorkomende drukwerk voor de gemeentediensten te ontwerpen. Ze was zeer bedrijvig en energiek en werkte in een hoog tempo, wat haar bij de Stadsdrukkerij de bijnaam 'Saartje Wip' opleverde. Zij heeft grote invloed gehad op de vormgeving van de jaren dertig.

Verder was zij boekbandontwerper voor enige uitgeverijen waaronder de Arbeiderspers, Emanuel Querido en de Wereldbibliotheek. Een bijzonder ontwerp is de band van de complete uitgave van het Nederlandsch Fototechnisch Bureau CAPI met de prijssleutel. In haar laatste levensjaren in de oorlogstijd heeft zij een aantal ansichtkaarten ontworpen met het woord Freco.

Voor haar vrije werk maakte zij een aantal schilderijen en tekeningen en voor particulieren ontwierp zij exlibris en gelegenheidsgrafiek zoals gelukwensen en geboortekaartjes.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Fré Cohen zat in de oorlogsjaren achtereenvolgens ondergedoken in Amsterdam, Diemen, Rotterdam, Winterswijk en Borne. In die periode bleef ze, zo goed en zo kwaad als het kon, illegaal doorwerken. Op 12 juni 1943 werd ze echter in Borne door de Duitsers opgepakt. Door het innemen van pillen maakte ze een einde aan haar leven. Na twee dagen overleed ze op 14 juni 1943 op 39-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Hengelo.

Nalatenschap[bewerken]

Een deel van het werk van Fré Cohen, samen met onder meer persrecensies en foto's, werd uit het atelier gered door haar zuster Fietje en kwamen in het bezit van Ernst Waltemathe, de zoon van Fie Cohen. In 1993 organiseerde het Amsterdams Historisch Museum een tentoonstelling van het oeuvre van Fré Cohen. Een van de samenstellers van de tentoonstelling en de begeleidende catalogus, Peter van Dam, droeg na deze tentoonstelling zijn collectie en documentatiemateriaal over aan het Stadsarchief Amsterdam. De collectie bevat een groot aantal voorbeelden van haar grafische werk en foto's. Het documentatiemateriaal bevat onder meer recensies van haar werk.

Overig werk, zowel drukproeven als uitgevoerd werk, bevindt zich in de collecties van het Stedelijk Museum in Amsterdam, van het Museum Meermanno in Den Haag en van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis.

In 2016 vernoemde de gemeente Amsterdam een brug aan de Zaaiersweg naar haar.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]