Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten)
Afbeelding gewenst
Functiehouders
Fractievoorzitter Joseph Daul
Mandaten
Zetels
(Verkiezingen 2014)
Geschiedenis
Opgericht 1953
Algemene gegevens
Actief in Europees Parlement
Richting Centrum-rechts
Ideologie Christendemocratisch, Conservatisme, Liberaal conservatisme
Website eppgroup.eu
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Europese Unie

De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) (EVP-Fractie) is een centrum-rechtse Europese politieke fractie in het Europees Parlement. De fractie bestaat uit partijen uit de lidstaten en enkele onafhankelijke parlementariërs in het Europees Parlement. Van 1999 tot 2009 heette de fractie Europese Volkspartij en Europese Democraten, waarbij werd samengewerkt met de Britse Conservatieve Partij en de Tsjechische Democratische Burgerpartij. De samenwerking stopte in 2009, omdat de Conservatieve Partij en de Democratische Burgerpartij over gingen naar de nieuwe Eurofractie Europese Conservatieven en Reformisten. Oorspronkelijk begonnen als de Christendemocratische Fractie, werd de fractie na verloop van tijd uitgebreid met centrum-rechtse en niet-christelijke politieke partijen. Ze is de grootste fractie in het Europees Parlement, maar beschikt niet over een meerderheid. Om een meerderheid te krijgen in het parlement is samenwerking nodig, met de sociaaldemocraten of de liberalen.

Geschiedenis[bewerken]

De fractie is in juni 1953 opgericht als de Christendemocratische Fractie in de Gemeenschappelijke Vergadering van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. Ze had 38 van de 78 zetels, dus twee tekort voor een absolute meerderheid.[1][2] Op 16 juni 1953 nam de Gemeenschappelijke Vergadering een resolutie aan [3], waarmee de vorming van politieke fracties mogelijk werd gemaakt. Op 23 juni werd de fractie officieel gevormd.[1][2]

De Christendemocratische fractie was de grootste, maar na verloop van tijd verloor ze steun en werd ze de tweede fractie bij de verkiezingen in 1979. Toen de Europese Gemeenschap werd uitgebreid tot de Europese Unie, waren de centrumrechtse partijen in de nieuwe lidstaten niet automatisch christendemocratisch, waardoor de EVP-Fractie dreigde te vervallen.[4]. Om dit op te lossen werd besloten ook centrum-rechtse partijen tot de fractie toe te laten, en conservatieve partijen te integreren.[4] Dit leidde tot de toetreding van de Europarlementariërs van de Griekse Νέα Δημοκρατία en de Spaanse Partido Popular tot de fractie.[4] De Britse en Deense Conservatieven vormden een eigen fractie, genaamd de Europese Democraten (ED). Wegens gebrek aan steun en de problemen die gepaard gaan bij een kleine fractie, besloot de ED-fractie later om toe te treden tot de EVP-fractie[4], maar niet tot de Europese Volkspartij zelf. De samenwerking bleef gedurende de jaren 90 in stand, en de Italiaanse Forza Italia trad ook toe tot de fractie. Met de samenwerking waren de leden echter niet gebonden om eensgezind te stemmen, wat leidde tot een breuk tussen de christendemocraten en de conservatieven[4]. De Eurosceptische Europarlementariërs vormden een subgroep binnen de fractie, met de naam Europese Democraten. De samenwerking bleef echter bestaan, en de naam van de fractie werd gewijzigd in EVP-ED. Deze fractie bleef na de verkiezingen in 1999 en 2004 de grootste in het Europees Parlement. Desondanks beschikte ze niet over een meerderheid in het parlement. Er was dus een Grand Coalition nodig (samenwerking met de socialistische fractie of de liberale fractie) om een meerderheid te kunnen vormen.

In april 2009 deed Rocco Buttiglione een oproep om de christelijke waarden binnen de Europese Volkspartij (EVP) te versterken [5].

In 2009 besloten de leden van de ED-subgroep de EVP-fractie te verlaten, om een nieuwe fractie te vormen, genaamd de Europese Conservatieven en Reformisten.[6] Het initiatief kwam van de Britse Conservatieve Partij en de Tsjechische Democratische Burgerpartij. Na de uittreding van de ED-subgroep werd de naam van de EVP-ED veranderd in de EVP-Fractie. Deze fractie is ook na de verkiezingen in 2009 de grootste fractie in het parlement.

Standpunten[bewerken]

Hieronder een opsomming van de standpunten van de EVP-Fractie[7]:

  • De Europese Unie baseren op de principes van de rechtstaat en de eerbiediging van de grondrechten, de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel voor een doeltreffende verdeling van de bevoegdheden en onafhankelijke democratische instellingen, ten einde in het gemeenschappelijke belang van alle Europeanen vooruit te gaan;
  • Geloof in een Europa van de waarden, verenigd, open, anders en menselijker;
  • Europa dat kansen en rijkdom schept op een gemeenschappelijke markt die in de gehele wereld concurrerend is en tegelijkertijd het welzijn van iedereen bevordert, niet alleen in Europa, maar ook in de rest van de wereld, overeenkomstig het principe van duurzame ontwikkeling dat in het EU-Verdrag is verankerd als een van de doelstellingen van de Europese Gemeenschap;
  • De ontwikkeling van een samenhangend en doeltreffend buitenlands- en veiligheidsbeleid en voor het welslagen van de uitbreiding van de Europese Unie noodzakelijke institutionele hervormingen;

Leden[bewerken]

Land Nationale partij Europese
partij
Zetels
2004 2009 2014[8]
Vlag van België België Christen-Democratisch en Vlaams EVP 3 3 2
Centre démocrate humaniste EVP 1 1 1
Christlich Soziale Partei - 1 1 1
Vlag van Bulgarije Bulgarije Burgers voor Europese Ontwikkeling van Bulgarije EVP 5 5 6
Unie van Democratische Krachten EVP - 1 -
Democraten voor een Sterk Bulgarije - - - 1
Vlag van Cyprus Cyprus Dimokratikos Synagermos EVP 2 2 2
Europese Partij EVP 1 - -
Vlag van Denemarken Denemarken Det Konservative Folkeparti EVP 1 1 1
Vlag van Duitsland Duitsland Christlich Demokratische Union EVP 40 34 29
Christlich-Soziale Union in Bayern EVP 9 8 5
Vlag van Estland Estland Isamaa ja Res Publica Liit EVP 1 1 1
Vlag van Finland Finland Kansallinen Kokoomus EVP 4 3 3
Christendemocraten - - 1 -
Vlag van Frankrijk Frankrijk Union pour un Mouvement Populaire[9] EVP 17 29 20
Vlag van Griekenland Griekenland Nea Dimokratia EVP 11 8 5
Vlag van Hongarije Hongarije Fidesz EVP 12 14 12
Hongaars Democratisch Forum[10] EVP 1 - -
Vlag van Ierland Ierland Fine Gael EVP 5 4 4
Vlag van Italië Italië Volk van de Vrijheid[11] EVP 16 29 -
Forza Italia[12] - - - 13
Unie van Christen- en Centrum-Democraten EVP 5 5 3
Südtiroler Volkspartei EVP 1 1 1
Popolari-UDEUR EVP 1 - -
Partito Pensionati ED 1 - -
Vlag van Kroatië Kroatië Kroatische Democratische Unie EVP - 6[13] 4
Hrvatska seljačka stranka: EVP - - 1
Vlag van Letland Letland Pilsoniskā savienība[14] - - 2 -
Nieuw Tijdperk Partij[14] EVP 2 1 -
Tautas Partija EVP 1 - -
Eenheid EVP - - 4
Vlag van Litouwen Litouwen Tėvynės Sąjunga – Lietuvos krikščionys demokratai EVP 2 4 2
Vlag van Luxemburg Luxemburg Chrëschtlech Sozial Vollekspartei EVP 3 3 3
Vlag van Malta Malta Partit Nazzjonalista EVP 2 2 3
Vlag van Nederland Nederland Christen-Democratisch Appèl EVP 7 5 5
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk Oostenrijkse Volkspartij EVP 6 6 5
Vlag van Polen Polen Platforma Obywatelska EVP 15 25 19
Polskie Stronnictwo Ludowe EVP 4 3 4
Vlag van Portugal Portugal Partido Social Democrata EVP 7 8 6
Partido Popular[15] ED 2 2 1
Vlag van Roemenië Roemenië Democratisch-Liberale Partij EVP 13 10 5
Democratische Unie van Hongaren in Roemenië EVP 2 3 2
onafhankelijk[16] - - 1 -
Volksbewegingspartij - - - 2
Nationaal-Liberale Partij EVP - - 6
Vlag van Slovenië Slovenië Sloveense Democratische Partij EVP 2 2 3
Nieuw Slovenië EVP 2 1 2
Vlag van Slowakije Slowakije Christendemocratische Beweging EVP 3 2 2
Slowaakse Democratische en Christelijke Unie - Democratische Partij EVP 3 2 2
Partij van de Hongaarse Gemeenschap EVP 2 2 1
Most-Híd EVP - - 1
Vlag van Spanje Spanje Partido Popular EVP 24 23 16
Unió Democràtica de Catalunya EVP - - 1
Vlag van Tsjechië Tsjechië Democratische Burgerpartij[10] ED 9 - -
SNK Evropští demokraté - 3 - -
Christendemocratische Unie-Tsjechische Volkspartij EVP 2 2 3
TOP 09 a Starostové EVP - - 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk Conservative Party[10] ED 27 - -
Ulster Unionist Party[10] ED 1 - -
Vlag van Zweden Zweden Moderata samlingspartiet EVP 4 4 3
Kristdemokraterna EVP 1 1 1
totaal EVP 246 270 204
totaal ED 38 [10]
totaal overige 4 5 17
totaal 288 275 221
mutaties na 1 juli 2014
Vlag van Roemenië Roemenië Nationaal-Liberale Partij[17] EVP -1
Vlag van Frankrijk Frankrijk Union pour un Mouvement Populaire/onafhankelijk[18] EVP 0
Vlag van Roemenië Roemenië Nationaal-Liberale Partij[19] EVP -1
Vlag van Slowakije Slowakije Slowaakse Democratische en Christelijke Unie - Democratische Partij/onafhankelijk[20] EVP 0
Vlag van Roemenië Roemenië Democratisch-Liberale Partij/onafhankelijk[21] EVP 0
Vlag van Roemenië Roemenië Volksbewegingspartij/onafhankelijk[22] EVP 0
Vlag van Italië Italië Forza Italia[23] EVP -1
Vlag van Italië Italië Forza Italia[24] EVP -1

Bronnen

Noten

  1. a b EPP-ED Chronology 02
  2. a b Chronology of European Integration 1945-2006
  3. "Assemblée commune, Résolution insérant dans le Règlement une disposition relative à la constitution des Groupes politiques (16 juin 1953)", in Journal officiel de la CECA, 21 July 1953, S. 155
  4. a b c d e "Shaping Europe - 25 years of the European People’s Party" by Wilfried Martens, President of the European People's Party
  5. Buttiglione wil EVP christelijker maken, Nederlands Dagblad, 2009
  6. BBC News article 5169268
  7. WAT IS DE EVP-FRACTIE ?, Europese Volkspartij, 2009
  8. Zie voor een actuele lijst van parlementsleden van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democraten) de website van het Europees Parlement.
  9. De naam van de partij is op 30 mei 2015 gewijzigd in Les Républicains.
  10. a b c d e Verliet EVP-ED voor ECR in 2009.
  11. Volk van de Vrijheid is opgeheven in 2013.
  12. Gedeeltelijke voortzetting van Volk van de Vrijheid.
  13. Na toetreding van Kroatië tot de EU in 2013.
  14. a b In 2011 opgegaan in Eenheid
  15. In 2004 en 2014 een gezamenlijke lijst met Partido Social Democrata
  16. Lijst van Elena Băsescu.
  17. Norica Nicolai verliet op 7 juli 2014 de fractie van EVP.
  18. Jérôme Lavrilleux verliet op 16 oktober 2014 zijn partij. Hij bleef als onafhankelijke lid van de fractie van EVP.
  19. Renate Weber verliet op 17 november 2014 de fractie van EVP.
  20. Ivan Štefanec verliet op 25 februari 2015 zijn partij. Hij bleef als onafhankelijke lid van de fractie van EVP.
  21. Monica-Luisa Macovei verliet op 23 maart 2015 haar partij. Zij bleef als onafhankelijke lid van de fractie van EVP.
  22. Cristian-Dan Preda verliet op 23 maart 2015 zijn partij. Hij bleef als onafhankelijke lid van de fractie van EVP.
  23. Raffaele Fitto verliet op 19 mei 2015 de fractie van EVP.
  24. Remo Sernagiotto verliet op 7 juli 2015 de fractie van EVP.