Fractionering (cryptografie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fractionering is een techniek die toegepast wordt in de cryptografie. Bij fractionering worden letters of tekens opgesplitst in verschillende kleinere delen, die daarna afzonderlijk van positie worden veranderd.

In de klassieke cryptografie gebruikt men meestal een matrixtabel, waarin elke letter een horizontale en verticale waarde krijgt. Beide waarden worden nadien door andere technieken zoals transpositie verspreid.

Voorbeelden van handcijfers die fractionering gebruiken zijn Bifid, Trifid en ADFGVX. Ook bij de moderne cryptografische algoritmes voor computergebruik kent men fractionering. Daar worden letters of tekens opgesplitst in bits, die via een ingewikkeld algoritme onderling verspreid worden.

Meestal wordt fractionering gebruikt in combinatie met Substitutie en transpositie. Vooral de combinatie met transpositie is zeer effectief bij vercijfering.

Zie ook[bewerken]