Franco Maria Malfatti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Franco Maria Malfatti
Franco Maria Malfatti.jpg
Geboren 13 juni 1927
Rome
Overleden 10 december 1991
Rome
Politieke partij Democrazia Cristiana
Vlag van Europa 3e voorzitter van de Europese Commissie
Aangetreden 1 juli 1970
Einde termijn 21 maart 1972
Voorganger Jean Rey
Opvolger Sicco Mansholt
Vlag van Europa 8e Europees Commissaris namens Italië
Aangetreden 1 juli 1970
Einde termijn 21 maart 1972
Voorganger Lionello Levi Sandri
Opvolger Carlo Scarascia-Mugnozza
Vlag van Italië Italië Minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 4 augustus 1979
Einde termijn 15 januari 1980
Voorganger Arnaldo Forlani
Opvolger Attillio Ruffini
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Franco Maria Malfatti di Monte Tretto (Rome, 13 juni 1927 - aldaar, 10 december 1991) was een Italiaanse politicus, voornamelijk bekend als de derde voorzitter van de Europese Commissie.

Biografie[bewerken]

Malfatti is genealogisch een verwant van Filips IV van Frankrijk en zijn vrouw Johanna I van Navarra. Hij was een belangrijk lid van het dagelijks bestuur van de partij Democrazia Cristiana (Christendemocratische partij). Binnen de partij was hij hoofd van het politiek bureau en regelde verschillende institutionele aangelegenheden. In Democrazia Cristiana was Malfatti een lid van de Dossetti-lobby, tezamen met Amintore Fanfani, Aldo Moro en Giorgio La Pira. In 1951 werd hij verkozen tot nationale vertegenwoordiger van jonge leden. Zeven jaar later werd Malfatti verkozen tot afgevaardigde van het district Rieti en Umbrië. Later zou Malfatti werkzaam zijn bij de nationale regering als minister van Buitenlandse Zaken (1979-80), Financiën (1978-79), Industrie, Ontwikkeling, Telecommunicatie en Handel.

Tussen 1970 en 1972 was Malfatti de derde president van de Europese Commissie, het uitvoerende orgaan van de Europese Gemeenschappen. De commissie-Malfatti werd gekenmerkt door de toetredingsonderhandelingen die uiteindelijk zouden leiden tot het Verdrag van toetreding in 1972. Daarnaast werd onder zijn leiding verder gebouwd op het financiële kader van de Unie en werd de gemeenschappelijke markt uitgebreid. In 1972 nam Malfatti ontslag, omdat hij meedeed aan de verkiezingen in Italië.

In de jaren tachtig was Malfatti hoofd van de Italiaanse delegatie in het democratisch verkozen Europees Parlement.