Naar inhoud springen

Frank Arnesen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Frank Arnesen
Frank Arnesen, juli 1978
Persoonlijke informatie
Volledige naam Frank Arnesen
Geboortedatum 30 september 1956
Geboorteplaats Kopenhagen, Denemarken
Nationaliteit Deens
Lengte 181 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1988
Jeugd
1974–1975 Vlag van Denemarken Fremad Amager
Senioren *
Seizoen Club W (G)
1975–1981
1981–1983
1983–1985
1985–1988
Vlag van Nederland Ajax
Vlag van Spanje Valencia
Vlag van België Anderlecht
Vlag van Nederland PSV
159(51)
32(10)
50(15)
55(11)
Interlands **
1973
1973–1975
1975–1976
1977–1987
Vlag van Denemarken Denemarken –17
Vlag van Denemarken Denemarken –19
Vlag van Denemarken Denemarken –21
Vlag van Denemarken Denemarken
1(1)
13(4)
4(0)
52(14)
Getrainde teams
1991–1993 Vlag van Nederland PSV (assistent)
Bestuurlijke functies
1994–2004
2004–2005
2005–2010
2010–2013
2014
2015–2016
2017–2018
2019
2020–2022
2023–
Vlag van Nederland PSV (technisch dir.)
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur (technisch dir.)
Vlag van Engeland Chelsea (technisch dir.)
Vlag van Duitsland Hamburger SV (technisch dir.)
Vlag van Oekraïne Metalist Charkov (technisch dir.)
Vlag van Griekenland PAOK Saloniki (technisch dir.)
Vlag van Nederland PSV (commissaris)
Vlag van België Anderlecht (technisch dir.)
Vlag van Nederland Feyenoord (technisch dir.)
Vlag van Nederland PSV (commissaris)

* Bijgewerkt op 1 juni 2022
** Bijgewerkt op 1 juni 2022
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Frank Arnesen (Deense uitspraak: aa(r)-ne-sen) (Kopenhagen, 30 september 1956) is een Deens voormalig voetballer en voetbalbestuurder. Hij kwam achtereenvolgens uit voor AFC Ajax, Valencia CF, RSC Anderlecht en PSV. Arnesen speelde 52 interlands voor Denemarken.

Clubcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Ajax[bewerken | brontekst bewerken]

Na een jaar gymnasium ging Arnesen direct werken. Als jonge, onbekende voetballer van de Deense club Fremad Amager werd hij op 20 november 1975 samen met Søren Lerby door AFC Ajax gekocht. Hun contracten gingen in per 1 december 1975. Arnesen debuteerde onder trainer Rinus Michels op 7 maart 1976 uit tegen FC Utrecht (1-1). Arnesen maakte bij Ajax ook Tomislav Ivić (1976-1978), Cor Brom (1978-1979) en Leo Beenhakker (1979-1981) mee als hoofdtrainers.

In de zes seizoenen Ajax speelde Arnesen 209 wedstrijden waarin hij 75 keer scoorde. Hij werd landskampioen in de seizoenen 1976/77, 1978/79 en 1979/80 en won de KNVB beker in mei 1979 (FC Twente werd in een finale over twee wedstrijden met 1-1 en 3-0 verslagen). In de meimaanden van 1978, 1980 en 1981 werd de bekerfinale verloren van respectievelijk AZ '67 (0-1), Feyenoord (3-1) en opnieuw AZ '67 (1-3). In de lente van 1980 haalde Arnesen met Ajax, na onder meer het Franse RC Strasbourg uitgeschakeld te hebben (0-0, 4-0), de halve finale van de Europacup I, waarin Ajax door het Britse Nottingham Forest nipt werd uitgeschakeld (uit 2-0 verlies, thuis 1-0 zege). In de verkiezingen van de Ballon d'Or 1980 behaalde Arnesen de 22e plaats.

Arnesen ontpopte zich bij Ajax tot een zwervende, multipositionele aanvallende middenvelder, vooral op rechts en centraal. In constructief en offensief opzicht was Arnesen een complete voetballer, met techniek, spelinzicht, loopvermogen en ijver en een groot scorend vermogen. Hij had oog voor de vrije ruimte en omspeelde tegenstanders zowel over de grond (niet alleen middels 1-2's en dribbels), als met lobs/boogballen. Arnesen was samen met Tscheu La Ling en Simon Tahamata een van de smaakmakers bij Ajax in de periode 1975/76-1980/81. In de zomer van 1980, bij de start van zijn laatste seizoen bij Ajax (1980/81), volgde Arnesen de naar Vancouver Whitecaps vertrokken Ruud Krol op als aanvoerder.

Valencia[bewerken | brontekst bewerken]

In de zomer van 1981 werd Arnesen door Valencia CF gekocht voor 900.000 gulden. In seizoen 1981/82 streed Valencia langdurig om de eerste plaats. De fans waardeerden Arnesen's dribbelvaardigheden en zijn mooie afwerking.[bron?] In 32 duels scoorde middenvelder Arnesen dertien maal. Uiteindelijk eindigde Valencia als vijfde van de achttien clubs in de hoogste Spaanse divisie, acht punten achter kampioen Real Sociedad. De kentering kwam na een aanvankelijk onschuldige knieblessure van Arnesen, die ontstond na het opstaan uit een stoel. Ongepaste behandelingen verergerden het knieprobleem. Arnesen kwam in het seizoen 1982/83 niet tot spelen. Zijn ploeg vocht dat seizoen tegen degradatie en eindigde op een vijftiende plaats.

Anderlecht[bewerken | brontekst bewerken]

Arnesen stond in de zomer van 1983 in de belangstelling van Ajax, maar vanwege zijn medische problemen durfde het Ajax-bestuur de aankoop niet aan.[bron?] Uiteindelijk verhuisde hij naar RSC Anderlecht, dat in de Belgische competitie in 1983/84 in de top als tweede eindigde en in 1984/85 landskampioen werd. Arnesen behaalde met RSC Anderlecht de finale van de UEFA Cup 1983/84, die verloren werd na strafschoppen tegen het Engelse Tottenham Hotspur FC. In 1983/84 speelde Arnesen slechts 12 competitieduels, maar hij speelde wel vrijwel alle Europa Cup III-wedstrijden. In 1984/85 was Arnesen een van de spelers, die het grootste aandeel had in het Belgisch kampioenschap van Anderlecht: hij speelde 27 duels, waarin hij 10 keer scoorde.

PSV[bewerken | brontekst bewerken]

In november 1985 werd Arnesen voor 600.000 gulden door PSV gekocht, dat Ajax te snel af was. In Eindhoven kende Arnesen drie succesvolle seizoenen. Zowel in 1986, 1987 en 1988 werd het landskampioenschap behaald. In 1988 won hij ook de KNVB beker en maakte hij deel uit van het team dat de Europacup I veroverde. De finale in mei 1988 tegen Benfica moest Arnesen wegens een blessure missen.

Interlandcarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Arnesen speelde 52 keer voor het Deense nationale elftal en maakte veertien doelpunten. Hij nam deel aan het Europees kampioenschap in 1984 in Frankrijk en het Wereldkampioenschap in 1986 in Mexico. Hij maakte zijn debuut voor de nationale ploeg op 5 oktober 1977 in een oefeninterland uit tegen Zweden (1-0).

Interlands van Frank Arnesen voor Vlag van Denemarken Denemarken
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler van Vlag van Nederland Ajax 8
1 5 oktober 1977 Vlag van Zweden ZwedenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Oefeninterland
2 24 mei 1978 Vlag van Denemarken DenemarkenIerland Vlag van Ierland 3 – 3 EK-kwalificatie
3 31 mei 1978 Vlag van Noorwegen NoorwegenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 2 Nordic Cup Goal
4 28 juni 1978 Vlag van IJsland IJslandDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 0 Oefeninterland
5 16 augustus 1978 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 2 – 1 Nordic Cup
6 20 september 1978 Vlag van Denemarken DenemarkenEngeland Vlag van Engeland 3 – 4 EK-kwalificatie Goal
7 11 oktober 1978 Vlag van Denemarken DenemarkenBulgarije Vlag van Bulgarije 2 – 2 EK-kwalificatie
8 2 mei 1979 Vlag van Ierland IerlandDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 0 EK-kwalificatie
9 9 mei 1979 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 2 – 2 Oefeninterland
10 6 juni 1979 Vlag van Denemarken DenemarkenNoord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 4 – 0 EK-kwalificatie
11 12 september 1979 Vlag van Engeland EngelandDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 EK-kwalificatie
12 26 september 1979 Vlag van Denemarken DenemarkenFinland Vlag van Finland 1 – 0 Nordic Cup
13 31 oktober 1979 Vlag van Bulgarije BulgarijeDenemarken Vlag van Denemarken 3 – 0 EK-kwalificatie
14 4 juni 1980 Vlag van Denemarken DenemarkenNoorwegen Vlag van Noorwegen 3 – 1 Nordic Cup Goal
15 27 september 1980 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) JoegoslaviëDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 1 WK-kwalificatie Goal
16 15 oktober 1980 Vlag van Denemarken DenemarkenGriekenland Vlag van Griekenland 0 – 1 WK-kwalificatie
17 1 november 1980 Vlag van Italië ItaliëDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 0 WK-kwalificatie
18 19 november 1980 Vlag van Denemarken DenemarkenLuxemburg Vlag van Luxemburg 4 – 0 WK-kwalificatie Goal Goal
19 1 mei 1981 Vlag van Luxemburg LuxemburgDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 2 WK-kwalificatie Goal
20 14 mei 1981 Vlag van Zweden ZwedenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 2 Nordic Cup
21 3 juni 1981 Vlag van Denemarken DenemarkenItalië Vlag van Italië 3 – 1 WK-kwalificatie Goal
Als speler van Vlag van Spanje Valencia CF 3
22 9 september 1981 Vlag van Denemarken DenemarkenJoegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992) 1 – 2 WK-kwalificatie
23 23 september 1981 Vlag van Denemarken DenemarkenNoorwegen Vlag van Noorwegen 2 – 1 Nordic Cup Goal
24 14 oktober 1981 Vlag van Griekenland GriekenlandDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 3 WK-kwalificatie Goal
25 5 mei 1982 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 1 – 1 Nordic Cup Goal
26 19 mei 1982 Vlag van Oostenrijk OostenrijkDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Oefeninterland
27 27 mei 1982 Vlag van Denemarken DenemarkenBelgië Vlag van België 1 – 0 Oefeninterland
Als speler van Vlag van België RSC Anderlecht 3
28 16 november 1983 Vlag van Griekenland GriekenlandDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 2 EK-kwalificatie
29 16 mei 1984 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-SlowakijeDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Oefeninterland
30 6 juni 1984 Vlag van Zweden ZwedenDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 1 Oefeninterland
31 8 juni 1984 Vlag van Denemarken DenemarkenBulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 1 Oefeninterland
32 12 juni 1984 Vlag van Frankrijk FrankrijkDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 EK-eindronde
33 16 juni 1984 Vlag van Denemarken DenemarkenJoegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992) 5 – 0 EK-eindronde Goal Goal
34 19 juni 1984 Vlag van België BelgiëDenemarken Vlag van Denemarken 2 – 3 EK-eindronde Goal
35 24 juni 1984 Vlag van Denemarken DenemarkenSpanje Vlag van Spanje 1 – 1 EK-eindronde
36 14 november 1984 Vlag van Denemarken DenemarkenIerland Vlag van Ierland 3 – 0 WK-kwalificatie
37 8 mei 1985 Vlag van Denemarken DenemarkenDuitse Democratische Republiek Vlag van Duitse Democratische Republiek 4 – 1 Oefeninterland
38 5 juni 1985 Vlag van Denemarken DenemarkenSovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie 4 – 2 WK-kwalificatie
39 11 september 1985 Vlag van Denemarken DenemarkenZweden Vlag van Zweden 0 – 3 Oefeninterland
40 25 september 1985 Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-UnieDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 WK-kwalificatie
41 9 oktober 1985 Vlag van Denemarken DenemarkenZwitserland Vlag van Zwitserland 0 – 0 WK-kwalificatie
42 16 oktober 1985 Vlag van Noorwegen NoorwegenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 5 WK-kwalificatie
43 13 november 1985 Vlag van Ierland IerlandDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 4 WK-kwalificatie
Als speler van Vlag van Nederland PSV
44 13 mei 1986 Vlag van Noorwegen NoorwegenDenemarken Vlag van Denemarken 1 – 0 Oefeninterland
45 16 mei 1986 Vlag van Denemarken DenemarkenPolen Vlag van Polen 1 – 0 Oefeninterland
46 4 juni 1986 Vlag van Denemarken DenemarkenSchotland Vlag van Schotland 1 – 0 WK-eindronde
47 8 juni 1986 Vlag van Denemarken DenemarkenUruguay Vlag van Uruguay 6 – 1 WK-eindronde
48 13 juni 1986 Vlag van Denemarken DenemarkenWest-Duitsland Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 2 – 0 WK-eindronde
49 29 oktober 1986 Vlag van Denemarken DenemarkenFinland Vlag van Finland 1 – 0 EK-kwalificatie
50 12 november 1986 Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-SlowakijeDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 0 EK-kwalificatie
51 29 april 1987 Vlag van Finland FinlandDenemarken Vlag van Denemarken 0 – 1 EK-kwalificatie
52 3 juni 1987 Vlag van Denemarken DenemarkenTsjecho-Slowakije Vlag van Tsjecho-Slowakije 1 – 1 EK-kwalificatie

Managerscarrière[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn actieve carrière werd Arnesen eerst assistent-trainer bij PSV (1991-1993). In 1993 werd hij op non-actief gezet na een vernietigend interview over hoofdtrainer Hans Westerhof. In 1994 kreeg hij de functie van technisch manager aangeboden. Een functie die hij tien jaar, tot 2004, bekleedde. In deze periode ontdekte hij spelers als Ronaldo, Jaap Stam, Ruud van Nistelrooij en Arjen Robben.

In 2004 maakte hij een overstap naar Tottenham Hotspur, waar hij ook manager werd. Vanaf 1 september 2005 bekleedde hij die functie bij Chelsea. In 2010 maakte Arnesen bekend dat hij zijn contract bij de club niet zou verlengen. Daarop besloot Hamburger SV, dat Ajax aftroefde, de Deen een contract aan te bieden. Hier ging Arnesen op in, waarna hij overeenstemming bereikte voor een samenwerking tot 2014. Bij de Duitse club werd hij de opvolger van Bastian Reinhardt.[1] Half 2013 vertrok Arnesen. Per 1 februari 2014 werd hij manager bij het Oekraïense Metallist Kharkiv. Wegens de gevaarlijke politieke situatie aldaar, was Arnesen genoodzaakt na een maand zijn contract te beëindigen. Halverwege 2015, bij de start van het seizoen 2015/16, werd Arnesen manager bij PAOK Saloniki. Dit dienstverband kwam in februari 2016 ten einde. PSV stelde Arnesen in april 2017 aan als lid van de raad van commissarissen, waarin hij per 1 juni van dat jaar Hans van Breukelen zou opvolgen.

Vanaf januari 2019 ging Arnesen aan de slag bij RSC Anderlecht, als technisch directeur. Bij deze club had hij gespeeld van juli 1983 tot en met november 1985. Hij werd aangetrokken om RSC Anderlecht bij te staan in het doorbreken van de sportief negatieve spiraal. Op 3 oktober 2019 werd hij door Anderlecht ontslagen.[2]

Vanaf januari 2020 vervulde Arnesen de rol als technisch directeur bij de Rotterdamse club Feyenoord. Na tweeënhalf jaar diende hij zijn ontslag in, mede door gezondheidsredenen. Op 30 oktober 2023 werd hij benoemd tot lid van de raad van commissarissen van PSV, waar hij de plek als voetbalcommissaris overnam van Hans van Breukelen.

Palmares als speler[bewerken | brontekst bewerken]

Competitie
Aantal Seizoenen
Vlag van Nederland Ajax
Eredivisie 3x 1976/77, 1978/79, 1979/80
KNVB beker 1x 1978/79
Vlag van België RSC Anderlecht
Eerste klasse 1x 1984/85
Trofee Jules Pappaert 2x 1983, 1985
Vlag van Nederland PSV
Internationaal
Europacup I 1x 1987/88
Nationaal
Eredivisie 3x 1985/86, 1986/87, 1987/88
KNVB beker 1x 1987/88

Individueel[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Commons heeft media­bestanden in de categorie Frank Arnesen.