Frans De Haes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Frans De Haes (24 september 1895 - 4 november 1923) was een Belgisch gewichtheffer.

De Haes vluchtte in 1914 met zijn ouders naar Nederland, waar hij met gewichtheffen begon. Nadat hij na de Eerste Wereldoorlog naar Antwerpen was teruggekeerd, verbeterde hij vrijwel alle nationale records in de pluim- of vedergewichtklasse. Tijdens de Olympische Zomerspelen 1920 in Antwerpen behaalde hij goud in de proef trekken met één arm, stoten met één arm en stoten met beide armen (220 kg: 60-65-95) en dit "op een zeer slecht terrein van losse asse en onder een tent van zeildoek waar het koud en donker was". In de plaatselijke pers werd hij betiteld als volkskind en onverbasterden Sinjoor.

Frans De Haes, die ook wereldkampioen en wereldrecordhouder bij de lichtgewichten was, werd eind 1923 het slachtoffer van een griepepidemie.