Frans Oort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans Oort

Frans Oort (Bussum, 17 juli 1935) is een Nederlands wiskundige en emeritus-hoogleraar zuivere wiskunde.

Oort, zelf ook zoon van een wiskundige, studeerde wiskunde aan de Universiteit van Leiden van 1952 tot 1958 waar hij afstudeerde met een scriptie over elliptische krommen. Hierna deed hij tussen 1958 en 1961 zijn promotieonderzoek bij Willem van Est en Jacob Murre te Leiden, Aldo Andreotti te Pisa en Jean-Pierre Serre aan het Collège de France in Parijs. Van 1961 tot 1977 was hij werkzaam als wiskundige aan de Universiteit van Amsterdam waarvan sinds 1967 als hoogleraar zuivere wiskunde. In 1966 en 1967 was hij verbonden aan de Harvard-universiteit (Cambridge MA, USA), en in 1972 en 1973 was hij verbonden aan Universiteit van Aarhus in Denemarken Van 1977 tot 2000 was hij hoogleraar zuivere wiskunde aan de Universiteit van Utrecht. In het najaar 2008 was hij als Eilenburg-professor verbonden aan Columbia-universiteit in New York. Naast vele publicaties op zijn vakgebied publiceerde hij tevens over de mathematische aspecten in het werk van Johann Sebastian Bach. Oort is samen met neerlandicus en auteur Marijke Harberts de vader van drie zoons, waaronder de ultimate frisbee-speler Jeroen Oort.

Bronnen, noten en/of referenties