Frederik Hendrik Lodewijk van Pruisen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prins Hendrik van Pruisen

Frederik Hendrik Lodewijk van Pruisen (Berlijn, 18 januari 1726 - Rheinsberg, 3 augustus 1802) was het dertiende kind van Frederik Willem I van Pruisen en Sophia Dorothea van Hannover. In 1752 huwde hij met Wilhelmina (1726-1808), dochter van Maximiliaan van Hessen-Kassel, maar het paar had geen kinderen.

Hendrik was een succesvol generaal tijdens de Zevenjarige Oorlog. Na de oorlog werd hij diplomaat en werkte mee aan de eerste verdeling van Polen. In 1776 stelde Amerikaans congresvoorzitter Nathaniel Gorham, na onderhandelingen met Friedrich Wilhelm von Steuben, aan Alexander Hamilton voor dat Hendrik koning of president van de nieuwe Verenigde Staten zou worden.[1] Het voorstel werd spoedig ingetrokken - nog voor Hendrik had kunnen antwoorden.

Hendrik was bevriend met Charlotte Sophie van Aldenburg, zij was de postillon d'amour tussen hem en de knappe jonge kamerheer Lehndorff. Evenals zijn broer Frederik, wordt ook van Hendrik beweerd dat hij homoseksueel was.[2]

Bronnen, noten en/of referenties