Frederik I van Palts-Simmern

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Frederik I de Hunsrücker
Graaf van Sponheim
Regeerperiode 14441480
Voorganger Frederik III van Veldenz
Opvolger Johan I
Vorst van Palts-Simmern-Zweibrücken
Regeerperiode 14531459
Samen met Lodewijk I
Voorganger Stefan
Vorst van Palts-Simmern
Regeerperiode 14591480
Opvolger Johan I
Huis Palts-Simmern
Vader Stefan van Palts-Simmern
Moeder Anna van Veldenz
Geboren 26 april 1417
Gestorven 29 november 1480
Simmern
Begraven Klooster van Ravengiersburg
Echtgenote Margaretha van Egmont
Religie Rooms-katholiek

Frederik I de Hunsrücker (26 april 1417Simmern, 29 november 1480) was van 1459 tot zijn dood vorst van Palts-Simmern en werd de stamvader van het gelijknamige vorstenhuis.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

De verdeling van Simmern-Zweibrücken en Veldenz[bewerken | brontekst bewerken]

Frederik was de oudste zoon van paltsgraaf Stefan van Palts-Simmern-Zweibrücken en Anna van Veldenz. Bij de verdeling van de Palts in 1410 had Stefan een aantal gebieden ten westen van de Rijn gekregen, waaronder Simmern, Stromberg en Bolanden. Daarnaast kreeg Stefan het recht om Zweibrücken terug te kopen van de hertog Lotharingen, wat hij in 1416 ook deed. Stefans vorstendom stond bekend als Palts-Simmern-Zweibrücken.

Frederiks moeder, Anna van Veldenz, was de enige dochter van graaf Frederik III van Veldenz. In 1437 erfde Frederik III samen met de markgraaf van Baden het grootste deel van het graafschap Sponhein. Ook de keurvorst van de Palts bezat een deel van Sponheim. Het graafschap Sponheim werd niet verdeeld, maar gezamenlijk bestuurd.

Op 26 december 1438 sloten Stefan en Frederik III van Veldenz een erfverdrag. Stefans oudste zoon Frederik zou Sponheim erven, terwijl Stefans derde zoon Lodewijk I zijn grootvader in het eigenlijke graafschap Veldenz op zou volgen. Op 16 september 1444 vaardige Stefan een oorkonde uit waarin hij vastlegde dat ook Simmern en Zweibrücken onder zijn twee zoons verdeeld moesten worden. Frederik III van Veldenz overleed korte tijd later. Frederik I volgde zijn grootvader direct op als graaf van Sponheim, maar Stefan verenigde het graafschap Veldenz met zijn eigen gebieden en gaf alleen de kleine heerlijkheid Lichtenberg aan Lodewijk.[1]

In 1453 trad Stefan af en droeg de regering over aan zijn zoons. Nadat Stefan in 1459 was overleden werden al zijn gebieden definitief verdeeld. Frederik erfde naast Sponheim zijn vaders de gebieden rond Simmern in de Hunsrück, het amt Stromberg, Bolanden en een aantal dorpen in de Vörderpfalz, zoals Wachenheim en Lambsheim.[2][3][4]

Paltsgraaf van Simmern[bewerken | brontekst bewerken]

Frederiks eerste residente was het kasteel van Kastellaun in het achterste graafschap Sponheim. Hiervandaan stuurde hij de verbouwing van het kasteel van Simmern aan, waar hij later zijn hof naartoe verplaatste. In Simmern was ook een munt gevestigd.

Terwijl zijn broer Lodewijk van Zweibrücken in verschillende gewapende conflicten met de keurvorsten van de Palts verwikkeld raakte bleef Frederik neutraal. Wel voerde hij een diplomatieke strijd met de keurvorsten over hun aandeel aan het voorste graafschap Sponheim.

Frederik I was een diepgelovig man die zich direct met het kerkelijke leven in landen bemoeide. Hij streefde naar een hervorming van het kloosterleven volgens de principes van de Moderne Devotie zoals die in het Klooster van Bursfelde waren uitgevoerd. Monniken die weigerden mee te werken liet Frederik uit de kloosters van Sponheim en Ravengiersburg verbannen. In 1478 stichtte Frederik samen Christoffel I van Baden het Klooster van Wolf bij Traben-Trarbach in het achterste graafschap Sponheim.

Frederik overleed in 1480 en werd opgevolgd door Johan I, de enige van zijn zoons die niet tot de geestelijke stand was toegetreden. Frederiks lichaam werd begraven in het Klooster van Ravengiersburg.[2]

Huwelijk en kinderen[bewerken | brontekst bewerken]

Frederik trouwde op 16 augustus 1454 met Margaretha (1436–1486), een dochter van dochter hertog Arnold van Gelre en Katharina van Kleef. Ze kregen tien kinderen:

Voorouders[bewerken | brontekst bewerken]

Voorouders van Frederik I van Palts-Simmern
Overgrootouders Ruprecht II van de Palts
(1325-1398)

Beatrix van Sicilië
(1326-1365)
Frederik V van Neurenberg
(1333–1398)

Elisabeth van Meißen
(1329-1375)
Hendrik II van Veldenz
(–1389)

Loretta van Sponheim
(1347-1374)
Johan I van Nassau-Weilburg
(1309-1371)

Johanna van Saarbrücken
(?–1381)
Grootouders Ruprecht van de Palts (1352-1410)

Elisabeth van Neurenberg (1358-1411)
Frederik III van Veldenz (–1444)

Margaretha van Nassau-Weilburg (1370-1427)
Ouders Stefan van Palts-Simmern-Zweibrücken (1385-1459)

Anna van Veldenz (1390-1439)
Frederik I van Palts-Simmern (1417-1480)

Noten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (de) R. Volker (1987): 'Ludwig, der Schwarze, von Veldenz' in: in: Neue Deutsche Biographie 15, blz. S. 416
  2. a b (de) W. Dotzauer (2001): Geschichte des Nahe-Hunsrück-Raumes von den Anfängen bis zur Französischen Revolution, Franz Steiner Verlag, Stuttgard, blz. 310-312.
  3. B. Müsegades (2016): 'Pfälzische Teilungen', in: Historisches Lexikon Bayerns
  4. I. Steverding en B.Studt (2003): 'Pfalz-Veldenz' in: Höfe und Residenzen im spätmittelalterlichen Reich. Ein dynastisch-topographisches Handbuch, Jan Thorbecke Verlag, Ostfildern, blz. 865.