Frente Obrero Liberashon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Frente Obrero Liberashon
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Personen
Partijleider Anthony Godett
oprichter(s) Wilson 'Papa' Godett
Stanley Brown
Amador Nita
Geschiedenis
Opgericht 5 juni 1969
Algemene gegevens
Actief in Vlag van Curaçao Curaçao (1969-2012)
Nederlandse Antillen (1969-2010)
Hoofdkantoor Willemstad
Richting Populisme
Afkorting FOL
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Cariben

Frente Obrero Liberashon 30 di Mei (Arbeiders Bevrijdingsfront van 30 mei), afgekort FOL, is een Curaçaose en Antilliaanse politieke partij.

De partij werd opgericht op 5 juni 1969 door Wilson 'Papa' Godett, Stanley Brown en Amador Nita. Directe aanleiding was het oproer van 30 mei 1969 in de Curaçaose hoofdstad Willemstad waarbij twee doden vielen, 'Papa' Godett door een politiekogel getroffen werd en vele gebouwen in vlammen opgingen. Omdat de politie de situatie niet aankon, riep het lokale bestuur de hulp van Nederlandse mariniers in om de rust te herstellen.

Staten Nederlandse Antillen[bewerken | brontekst bewerken]

Als gevolg van het oproer volgden op 5 september 1969 vervroegde verkiezingen waarbij de FOL 25% van de stemmen op Curaçao kreeg en daarmee 3 zetels haalde in de Staten van de Nederlandse Antillen (het parlement). Godett en Brown die vastzaten in de gevangenis voor hun aandeel in het oproer, werden nog voor het proces kon beginnen vrijgelaten, zodat ze door gouverneur Cola Debrot konden worden beëdigd als Statenlid. Bij de hierop gevormde regering kreeg de DP 3 ministers, de PPA 3 ministers en de FOL 1 minister (Amador Nita). De regering onder leiding van premier Ernesto Petronia viel in 1971 en in de volgende regering nam de FOL niet deel.

Bij de verkiezingen van 1973 behield de FOL de 3 zetels in de Staten. Onder leiding van premier Juancho Evertsz kwam een nieuwe regering met onder andere de MEP van Betico Croes waarbij de FOL 3 ministers kreeg. Na verloop van tijd liepen de spanningen binnen de regering steeds hoger op toen de MEP steeds meer aandrong op een 'status aparte' voor Aruba waarna eind 1975 de PPA de plaats van de MEP in de regering overnam.

In 1977 behaalt de FOL/MAN-combinatie 3 zetels in de Staten, maar na vervroegde statenverkiezingen 2 jaar later krijgt MAN 7 zetels terwijl de FOL uit het parlement verdwijnt. Bij de verkiezingen in 1982 slaagt de FOL er niet in terug te komen in de Staten. In 1985 slaagt de partij weer met een zetel in de Staten vertegenwoordigd te zijn. Bij de verkiezingen van 1990 wordt het aantal zetels uitgebreid tot drie, die in de verkiezingen van 1994 weer teloor gingen. In 1998 behaalde de FOL 2 statenzetels en in 2002 behaalde zij 5 zetels. Maar na de schandalen en het proces tegen ex-gedeputeerde Anthony Godett viel ze in 2006 terug naar 2 zetels. Ook in de laatste statenverkiezingen op 22 januari 2010 slaagde zij er niet in haar zetels te behouden.

Eilandsraad Curaçao[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de eilandsraadverkiezingen in 1999 behaalde de FOL bijna 18% van de uitgebrachte stemmen wat goed was voor 4 zetels, een winst van 2 zetels ten opzichte van 1995. In 2003 werd de FOL de grote winnaar toen zij van vier naar acht raadszetels ging. In 2007 wist de FOL slechts twee van de acht zetels te behouden. Na de eilandsraadsverkiezingen van 2010, bezette Godett de enige zetel voor FOL. Bij de opheffing van de Nederlandse Antillen in 2010 ging deze eilandsraad over in de staten van Curaçao.

Staten Curaçao[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de eerste statenverkiezingen van Curaçao in 2012, haalde de FOL geen zetels en trad Godett af als partijleider. Hij werd -in de laatste week van de staten in samenstelling van 2010- vervangen door Juniel Carolina.[1] De partij nam geen deel aan de verkiezingen in 2016 omdat zij bij de steunverkiezingen niet de vereiste 870 stemmen had gehaald.[2] In 2017 kreeg de combinatielijst van Frente Obrero-PAN onvoldoende stemmen voor een zetel.[3]