Naar inhoud springen

Frida Vogels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Frida Vogels
Vogels (2026)
Vogels (2026)
Persoonsgegevens
Volledige naam Frederika Christina Matthia Vogels
Geboortedatum 9 januari 1930
Geboorteplaats Soest
Overlijdensdatum 6 juli 2026
Overlijdensplaats Bologna
Geboorteland Nederland
Werken
Genre(s) Romans, poëzie, dagboeken, vertalingen
Bekende werken De harde kern 2Bewerken op Wikidata
Uitgeverij(en) Van Oorschot
Erkenning en lidmaatschap
Prijzen en onderscheidingen Libris Literatuur Prijs (De harde kern 2; 1994)[1]Bewerken op Wikidata
Links
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Frida Vogels (Soest, 9 januari 1930Bologna, 6 juli 2026[2]) was een Nederlands schrijfster, dichter en vertaler. Ze vertaalde werk van Italiaanse auteurs, bijvoorbeeld Salvatore Satta, Primo Levi, Giacomo Debenedetti en Cesare Pavese.

Vogels werd geboren als dochter van ir. Frederik Christiaan Matthias Vogels (1903-1971), onder andere directeur van de Telefoondienst te Amsterdam, en diens eerste echtgenote Cornelia Adriana Johanna Druyvesteyn (1907-1957), lid van de Haarlemse regentenfamilie Druyvesteyn, met wie hij tussen 1928 en 1935 getrouwd was en welk huwelijk door echtscheiding werd ontbonden.[3]

Vogels was gehuwd met een Italiaan en woonde, werkte en stierf in de Italiaanse stad Bologna.[2][4]

Letterkundige loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Vogels is de auteur van het driedelige boek De harde kern, waarvan het derde deel uit poëzie bestaat. In 1994 werd haar voor het tweede deel van dat werk de Libris Literatuur Prijs toegekend. Haar werk wordt gekenmerkt door een sterk autobiografisch karakter. In mei 2005 publiceerde ze het eerste deel van haar Dagboeken, waarvan elf delen zijn verschenen. Ze hield sinds de jaren 1950 een dagboek bij. De schrijfster verscheen niet in de media en verkoos de Libris Literatuur Prijs niet zelf in ontvangst te nemen. Er werden zelden afbeeldingen van haar gepubliceerd. Al haar eigen werk verscheen bij uitgeverij Van Oorschot.

Vogels was bevriend met onder meer collega-schrijver J.J. Voskuil, die model stond voor het personage van haar oude vriend Jacob in De harde kern. Andersom speelt Vogels ook een rol in het werk van Voskuil: ze vormde de inspiratie voor het personage Henriëtte Fagel in Voskuils werken Bij nader inzien, Het Bureau en Binnen de huid.

Van de schrijver Bert Weijde publiceerde zij een keuze van diens nagelaten werk, met als titel Onder het ijs. Ook Weijde figureert in De harde kern, als Frans. Voskuil en Weijde komen beiden voor in de gepubliceerde delen van Frida Vogels' Dagboek.

Haar Dagboek 1977 - 1978 is het laatste deel van haar dagboeken dat gedurende haar leven is verschenen.[5]

Vogels in het werk van anderen

[bewerken | brontekst bewerken]

Zoals vermeld speelt Vogels als 'Henriëtte' een rol in het literaire werk van J.J. Voskuil. In de dagboeken van Voskuil die sinds 2022 verschijnen komt ze voor onder haar voornaam Frida.

In de autobiografische roman Als het over liefde gaat uit 2019 beschrijft Jannah Loontjens haar - door een korte briefwisseling met Vogels geïnspireerde - zoektocht naar door Vogels beschreven Italiaanse landschappen.

In Parkeren in Hilversum van Detlev van Heest komt zij voor onder haar eigen naam, samen met haar Italiaanse echtgenoot Ennio en haar broer Kees Vogels.

  • 1992 - De harde kern 1 (bevat: Kanker en De naakte waarheid)
  • 1993 - De harde kern 2 (bevat: Met zijn drieën)
  • 1994 - De harde kern 3 (bevat: Gedichten)
  • 2005 - Dagboek 1954 - 1957
  • 2006 - Dagboek 1958 - 1959
  • 2006 - Dagboek 1960 - 1961
  • 2007 - Dagboek 1962 - 1963
  • 2008 - Dagboek 1964 - 1965
  • 2009 - Dagboek 1966 - 1967
  • 2010 - Dagboek 1968 - 1969
  • 2011 - Tante Lucietta
  • 2011 - Dagboek 1970 - 1971
  • 2012 - Dagboek 1972 - 1973
  • 2013 - Dagboek 1974 - 1976
  • 2014 - Dagboek 1977 - 1978
  • 2015 - San Pietro in Montorio (gedicht, bibliofiele uitgave)
  • 2020 - De vader van Artenio
  • 2024 - In den Vreemde. Kronieken