Frietvorkje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geplaatst:
15-08-2019
Genomineerd: hoort dit thuis in de encyclopedie?   Past dit onderwerp in Wikipedia?

Ten minste een van de mensen die meewerken aan Wikipedia vindt dat het onderwerp van dit artikel niet past in deze encyclopedie, en stelt daarom voor het artikel te laten verwijderen.

De pagina is daarom aangedragen op de beoordelingslijst. Daar is mogelijk ook een meer gedetailleerde reden voor de beoordelingsnominatie te vinden.

Na plaatsing op de beoordelingslijst blijft dit artikel minstens twee weken staan, zodat eventuele bezwaren ingebracht kunnen worden. Mogelijk is het onderwerp wel relevant maar blijkt dit onvoldoende uit de inhoud van het artikel, bijvoorbeeld door een gebrek aan referenties naar gezaghebbende bronnen. Als u het artikel zodanig kunt verbeteren dat daarmee de redenen voor verwijdering komen te vervallen, aarzel dan vooral niet om het te verbeteren. Vergeet niet om dit op de genoemde lijst te vermelden.

Indien u van mening bent dat het artikel dusdanig is verbeterd en aangepast dat het wel binnen Wikipedia past, vraag dan op de lijst (of aan de nominator) of dit sjabloon verwijderd mag worden.

NB: deze melding dient te blijven staan tot de beoordelingsdiscussie afgesloten is.
Algemene informatie is te vinden op Wat Wikipedia niet is, Relevantie en de uitleg bij "te beoordelen pagina's".

(//)

Een plastic frietvorkje
Een houten frietvorkje

Een frietvorkje of patatvorkje is een vorkje waarmee friet en andere gerechten gegeten kunnen worden.

De vorkjes vallen in de categorie wegwerpbestek; ze worden doorgaans gemaakt van kunststof of hout. Er zijn verschillende varianten, zoals de tweetand (al dan niet met weerhaakjes) en de drietand; in die laatste categorie valt het kleine plastic model dat ook wel het Neptunusmodel wordt genoemd.[1] Het Frietkotmuseum in Antwerpen bezat beginjaren tachtig bijna veertig types frietvorkjes.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Frietvorkjes bestonden in België al vóór de Tweede Wereldoorlog[2] en zijn in ieder geval sinds ongeveer halverwege de twintigste eeuw in dat land gemeengoed.[3]

De eerste frietvorkjes waren van hout. In de loop der tijd werden ze vervangen door plastic exemplaren.[1] Uit milieu-overwegingen ging de voorkeur rond 2018 echter weer uit naar de houten versie.[4]