Gérald Darmanin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mézard in 2012

Gérald Darmanin (Valenciennes, 11 oktober 1982) is een Frans politicus die in de regering-Philippe minister van begroting is.

Levensloop[bewerken]

Gérald Moussa Darmanin stamt uit een bescheiden gezin.

Zijn vader Gerard hield een bar open in Valenciennes, zijn moeder Annie Ouakid, was schoonmaakster bij de Franse Nationale Bank.

Zijn grootvader was een Jood uit Malta. Zijn grootvader langs moederszijde, Moussa Ouakid (°1907), was adjudant bij de Algerijnse harkis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij gevangengenomen, maar kon ontsnappen en nam deel aan de bevrijding van Frankrijk. Hij vocht vervolgens in het Franse leger tijdens de oorlog in Algerije.

Darmanin volgde middelbare school in een katholiek lyceum in Parijs. Vervolgens promoveerde hij in de rechten en is gediplomeerde van Sciences Po.

Politiek[bewerken]

Hij was zestien toen hij aansloot bij de partij UMP, geleid door Nicolas Sarkozy.[1]

Hij werd parlementsmedewerker bij Jacques Toubon in het Europees Parlement, terwijl hij nog zijn studies in België verderzette. Hij werd lid van het bestuur van de jongeren van de RPR. Bij de omvorming tot UMP in 2003 was hij hierover zeer kritisch en werd zoals de meeste jongeren uit de RPR naar de zijlijn geduwd.

Hij leidde de campagne voor de herverkiezing van volksvertegenwoordiger Christian Vanneste, zowel voor de wetgevende (2007) als voor de gemeentelijke verkiezingen (2008). Zelf verkozen tot gemeenteraadslid zat hij de groep UMP voor in de gemeenteraad van Tourcoing.

Hij werd naaste medewerker van David Douillet, van wie hij in 2014 de campagne voor de wetgevende verkiezingen leidde. Zelf werd hij in 2010 tot lid van de raad voor zijn regio verkozen.

Hij werd in 2010 kabinetschef voor David Douillet, staatssecretaris voor de Fransen in het buitenland en vervolgens staatssecretaris voor Jeugd en Sport. In 2012 werd hij kabinetsdirecteur bij Douillet.

Volksvertegenwoordiger[bewerken]

In juni 2012 werd hij verkozen tot volksvertegenwoordiger voor het departement du Nord en was een van de jongste van de assemblée.

In juli 2012 interpelleerde hij de minister van Sport Valérie Fourneyron met de vraag de hoofddoek te verbieden in de voetbalstadia, in overeenstemming met de beslissing van de FIFA.

Tijdens het congres van de UMP in de herfst van 2012 steunde hij de kandidatuur van Xavier Bertrand voor het voorzitterschap van de partij, en toen die het niet haalde werkte hij samen met François Fillon.

Nadat ouderverenigingen opriepen om hun kinderen weg te halen uit scholen die de gendertheorie verspreidden, verklaarde hij dat de gendertheorie een complete absurditeit is waartegen men zich onvoorwaardelijk moet verzetten.

In maart 2014 won hij de gemeenteverkiezingen in Tourcoing en werd maire.

Vanaf september 2014 werd hij woordvoerder in het campagneteam dat Nicolas Sarkozy steunde voor het voorzitterschap van de UMP. Nadat Sarkozy de verkiezing gewonnen had, werd Darmanin adjunct-secretaris-generaal benoemd, gelast met de organisatie van verkiezingen. Hij werd ook campagneleider voor Xavier Bertrand bij de regioverkiezingen in 2015. Hij werd zelf ook verkozen en verliet het parlement.

Hij werd vicevoorzitter van de regionale raad voor de Hauts-de-France en werd belast met verkeer, infrastructuur, internationale betrekkingen, toerisme en communicatie. Hij had toen kritiek op de entourage van en de aangewende methodes door Nicolas Sarkozy, en nam ontslag uit de nationale leiding van zijn partij.

Nochtans steunde hij opnieuw Sarkozy en werd in 2016 zijn campagnecoördinator voor de voorverkiezingen, in het vooruitzicht van de presidentsverkiezingen. Nadat François Fillon deze verkiezing had gewonnen, werd Damarnin adjunct-secretaris-generaal van de partij, in tandem met Annie Genevard. Begin maart 2017 verzaakte hij er aan om de kandidatuur van Fillon verder te steunen en nam ontslag als adjunct-secretaris-generaal.

Minister van Begroting[bewerken]

Op 17 mei 2017 werd Damarnin benoemd tot minister van Budget ('ministre de l'Action et des Comptes publics') in de regering-Philippe. Samen met Bruno Lemaire werd hij door zijn partij uitgesloten.