Günter Blobel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Günter Blobel
21 mei 1936
Blobel op het MPI-CBG symposium, november 2008
Blobel op het MPI-CBG symposium, november 2008
Geboorteland Pruisen
Geboorteplaats Waltersdorf
Nationaliteit Duits-Amerikaans
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1999
Reden Voor de ontdekking dat eiwitten intrinsieke signalen hebben die hun transport en plaats binnen de cel regelen
Voorganger(s) Robert F. Furchgott
Louis Ignarro
Ferid Murad
Opvolger(s) Arvid Carlsson
Paul Greengard
Eric Kandel
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Günter Blobel (Waltersdorf, 21 mei 1936) is een Duits-Amerikaans bioloog en Nobelprijswinnaar. In 1999 won hij de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor de ontdekking dat eiwitten intrinsieke signalen hebben die hun transport en plaats binnen de cel regelen.

Biografie[bewerken]

Blobel werd geboren in de Pruisische provincie Lower Silesia, in Waltersdorf (het huidige Niegosławice) als zoon van een veearts. In 1945 vluchtte zijn familie uit Silesia vanwege het oprukkende Rode Leger. Onderweg waren ze getuige van het bombardement op Dresden tussen 13 en 15 februari. Deze ervaring maakte een diep indruk op Blobel. Blobels oudere zus kwam om bij een luchtaanval.

Hij groeide op in Oost-Duitsland maar verhuisde naar West-Duitsland vanwege de betere opleidingsmogelijkheden aldaar. Na de oorlog ging Blobel naar het gymnasium in Freiberg. Hij studeerde in 1960 af aan de Eberhard-Karls-Universiteit Tübingen. Voor zijn vervolgstudie vertrok hij naar de Verenigde Staten, waar hij in 1967 zijn Ph.D. haalde aan de Universiteit van Wisconsin-Madison. Nog voor zijn promotie was hij reeds verbonden aan de Rockefeller-universiteit in New York, op het laboratorium waar Nobellaureaat George Palade de leiding had. In 1986 werd hij aangesteld bij het Howard Hughes Medical Institute.

Behalve voor het onderzoek dat hem de Nobelprijs opleverde, is Blobel ook bekend voor zijn actieve steun bij de heropbouwing van Dresden. In 1994 werd hij oprichter en president van "Friends of Dresden, Inc." Hij doneerde al zijn geld van de Nobelprijs aan de restauratie van Dresden, met name de Frauenkirche.

Werk[bewerken]

Begin jaren zeventig ontdekte Blobel dat nieuw gevormde eiwitten een ingebouwd adressignaal ("intrisiek signaal") hebben die ervoor zorgt dat het eiwit zich kan transporteren naar en voorbij het celmembraan van het endoplasmatisch reticulum en vervolgens de juiste plaats van bestemming binnen de cel bereikt. De ontdekking van Blobel had een enorme invloed op het moderne celbiologisch onderzoek.

Prijzen[bewerken]

Externe links[bewerken]