G (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De G (ook wel sol, of so genoemd) is een muzieknoot die een hele toon hoger ligt dan de F en een hele toon lager dan de A.

Op een piano-klavier ligt de G bij de drie zwarte toetsen steeds tussen de eerste en de tweede zwarte toets. Bij een zessnarige gitaar is de vierde snaar gestemd in G. De eerste snaar van een viool is ook in G gestemd.

De vioolsleutel geeft de g van het ééngestreept octaaf aan. Deze sleutel wordt daarom ook wel g-sleutel of sol-sleutel genoemd.

Octavering[bewerken]

Musicologische benaming Helmholtznotatie Octaafnaam Frequentie (Hz)
G-1 Gˌˌˌ Subsubcontra-octaaf 12,25
G0 Gˌˌ Subcontra-octaaf 24,5
G1 Contra-octaaf 48,999
G2 G Groot octaaf 97,999
G3 g Klein octaaf 195,998
G4 g′ Eéngestreept octaaf 391,995
G5 g′′ Tweegestreept octaaf 783,991
G6 g′′′ Driegestreept octaaf 1567,982
G7 g′′′′ Viergestreept octaaf 3135,964
G8 g′′′′′ Vijfgestreept octaaf 6271,927
G9 g′′′′′′ Zesgestreept octaaf 12543,854

Grafische voorstelling[bewerken]

Voorstelling van de G in 3 sleutels (achtereenvolgens: vioolsleutel (G4 en G5), altsleutel (G4), en bassleutel (G2 en G3))

Zie ook[bewerken]