Gaëtan Englebert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gaëtan Englebert
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 11 juni 1976
Geboorteplaats Luik, België
Lengte 179 cm
Positie Rechtermiddenvelder / Centrale middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2013
Huidige club Club Luik
Functie Sportief directeur
Jeugd
1986–1987
1987–1996
Vlag van België JS Villers l'Evêque
Vlag van België Club Luik
Senioren
Seizoen Club W (G)
1996–1997
1997–1999
1999–2008
2008–2010
2010–2011
2011–2012
2012–2013
Vlag van België Club Luik
Vlag van België Sint-Truiden VV
Vlag van België Club Brugge
Vlag van Frankrijk FC Tours
Vlag van Frankrijk FC Metz
Vlag van België KVV Coxyde
Vlag van België Club Luik
32(6)
66(4)
257(22)
74(0)
21(0)
18(0)
Interlands
2001–2006 Vlag van België België 9(0)
Getrainde clubs
2012–2013
2013–
2016–
Vlag van België Club Luik (hoofd jeugdopleiding)
Vlag van België Club Luik (sportief directeur)
Vlag van België België U15 (assistent)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Gaëtan Englebert [uitspraak: 'ɑŋɡləbɛiʀ; 'anglebeir']? (Luik, 11 juni 1976) is een Belgisch voormalig profvoetballer en huidig sportief directeur bij Club Luik. Hij was een middenvelder met een groot loopvermogen en verzamelde 9 caps voor het Belgisch voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken | bron bewerken]

Vroege carrière[bewerken | bron bewerken]

Englebert debuteerde in 1997 bij Sint-Truiden in eerste klasse. Daarvoor speelde hij bij JS Villers l'Evêque (1986-87) en Club Luik (1987-97). Na een sterk seizoen verhuisde Englebert in 1999 naar de Belgische topclub Club Brugge.

Club Brugge[bewerken | bron bewerken]

Gaëtan Englebert groeide bij Club Brugge onder de Noorse coach Trond Sollied uit tot een van de sterkhouders van de ploeg, vooral dankzij zijn enorme loopvermogen. Op 28 februari 2001 maakte hij dan ook zijn debuut voor de Rode Duivels, in de wedstrijd België-San Marino (10-1). Englebert speelde bij Club Brugge in een driemansmiddenveld – waarbij de Luikenaar op zijn hoogtepunt aan de rechterkant stond, met centraal de Hagelandse (vice)-aanvoerder Timmy Simons en op links de Sloveense vrijeschoppenspecialist Nastja Čeh. Desondanks kon Englebert nooit helemaal overtuigen bij de nationale ploeg, waar hij als rechtsmidden tegen de flank werd geplakt. Niettemin werd Englebert door toenmalig bondscoach Robert Waseige opgeroepen voor het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea, waar hij echter niet van de bank kwam.

Op 18 september 2002 scoorde hij tegen het Spaanse FC Barcelona op Camp Nou in de groepsfase van de UEFA Champions League. Brugge verloor wel met 3–2.[1] Englebert werd twee keer Belgisch landskampioen en won drie keer de Beker van België. Na het vertrek van Sollied ging het bergaf met Englebert en later ook Brugge algemeen. Onder Jan Ceulemans speelde hij zijn vaste stek in de basis kwijt. Pas bij de aanstelling van Emilio Ferrera kon Englebert opnieuw rekenen op een vaste basisplaats als rechtsmidden. Hierdoor kwam hij ook weer in beeld bij de nationale ploeg, na 2 jaar afwezigheid. Op 6 september 2006 speelde Englebert voor het eerst sinds 2003 een wedstrijd voor de Rode Duivels. Hij verzamelde zijn negende en laatste cap in de met 0-1 gewonnen wedstrijd tegen Armenië.

Het seizoen daarop, toen Club Brugge onder de leiding kwam te staan van Jacky Mathijssen, startte Englebert als titularis, rechts op het middenveld in een 4-4-2. Toen er naar een 4-3-3 werd overgeschakeld, was Englebert, in vergelijking met de Sollied-jaren, de middenvelder die sneuvelde in plaats van de middenvelder die speelde. Na het vertrek van Sollied beleefde de club moeilijke jaren. Englebert was met Birger Maertens en Philippe Clement een der laatste spelers die de poort van Jan Breydel achter zich dicht sloeg sinds het vertrek van Trond Sollied. Club Brugge was het spoor organisatorisch bijster en twee jaar na Engleberts vertrek werd de gehele bestuurskamer vervangen.

Vertrek naar Frankrijk[bewerken | bron bewerken]

Englebert kwam als laatste der Mohikanen bij Club Brugge nog amper van de bank, waardoor zijn contract niet verlengd werd. Daarop tekende hij voor het seizoen 2008-2009 bij FC Tours, dat in de Franse Ligue 2 uitkomt. Op 31 augustus 2010 stapte Englebert over naar FC Metz.

Terugkeer naar België[bewerken | bron bewerken]

Op vrijdag 22 juli 2011 maakte voetbalclub K.V.V. Coxyde bekend dat Englebert een contract tekende voor 2 seizoenen. Na een half seizoen stapte Englebert echter over naar FC Luik. Daar werd hij op 22 januari 2013 aangesteld tot sportief directeur.

Clubstatistieken[bewerken | bron bewerken]

seizoen club land competitie wed. goals
1996/97 Club Luik Vlag van België België Tweede klasse 32 6
1997/98 Sint-Truidense VV Vlag van België België Jupiler League 34 1
1998/99 Sint-Truidense VV Vlag van België België Jupiler League 32 3
1999/00 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 32 3
2000/01 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 34 4
2001/02 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 32 3
2002/03 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 31 5
2003/04 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 17 1
2004/05 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 31 4
2005/06 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 29 0
2006/07 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 30 2
2007/08 Club Brugge Vlag van België België Jupiler League 20 0
2008/09 FC Tours Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 2 37 2
2009/10 FC Tours Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 2 20 0
2010/11 FC Metz Vlag van Frankrijk Frankrijk Ligue 2 12 0
2011/12 KVV Coxyde Vlag van België België Derde Klasse A 18 0
Bijgewerkt 2-01-2020 441 34

Zie ook[bewerken | bron bewerken]

Referenties[bewerken | bron bewerken]