Galgenveldbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Galgenveldbrug
Galgenveldburg (mei 2018)
Algemene gegevens
Locatie Amsterdam-Noord
Coördinaten 52° 23′ NB, 04° 54′ OL
Overspant Buiksloterkanaal
Monumentale status gemeentelijk monument
Brugnummer 188
2476
Bouw
Bouwperiode 1975
Gebruik
Huidig gebruik personeel Koninklijke Shell
Weg droogloper tussen twee gebouwen
Architectuur
Type vaste brug
Architect(en) Arthur Staal
Materiaal beton
Galgenveldbrug (Amsterdam-Centrum)
Galgenveldbrug
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Galgenveldbrug (brug 2476) is een vaste brug in Amsterdam-Noord.

De brug verbindt de Tolhuistuin met de Badhuiskade, tot 2003 het domein van Koninklijke Shell. Ze overspant daarbij het Buiksloterkanaal. In de periode 1972 tot 1975 werd hier een voetgangersbrug aangelegd met aan de ene kant van het kanaal de Shell-kantine en de toegangspoort tot de tuin en aan de andere kant voerend naar het oude Groot Laboratorium van Shell. De brug werd door Shell zelf bekostigd en in ontworpen door Arthur Staal, die zowel de kantine als ook de Shelltoren ontwierp.

De brug kreeg naar aanleiding van de overdracht van het Shellterrein aan de gemeente zowel een nieuw nummer (van 188 naar 2476) als een nieuwe naam Galgenveldbrug. Dat laatste is een verwijzing naar het galgenveld van Amsterdam dat hier in de middeleeuwen lag. Een van de mensen die hier als voorbeeld opgehangen werd was Elsje Christiaens, die tegelijkertijd een brug (100 meter naar het noordoosten) naar haar vernoemd kreeg.

Sinds januari 2022 vormt het samen met de voormalige Shell-kantine één gemeentelijk monument. In die periode bevond die brug zich op een restauratiewerkplaats.

Galgenveldbrug in reparatie (maart 2022)